Νέες θυσίες καλούνται να κάνουν οι εργαζόμενοι στον κλάδο των Τηλεπικοινωνιών και της Πληροφορικής, όπου «πέφτουν κορμιά» για τη θωράκιση της ανταγωνιστικότητας και την άνοδο της παραγωγικότητας.
(Αναδημοσίευση από τον «Ριζοσπάστη»)
Στο έδαφος μάλιστα της στροφής στην πολεμική οικονομία, όπου οι όμιλοι διαγκωνίζονται για το μερίδιο στην «πίτα» των πολεμικών έργων και την ενίσχυση των κερδών, ο εργάσιμος χρόνος μπαίνει ξανά στο στόχαστρο, καθώς το ξεχείλωμά του αποτελεί «χρυσωρυχείο» για τους εργοδότες.
Ετσι πρέπει να ερμηνευτούν οι προτάσεις του Ομίλου ΟΤΕ για ολοκληρωτικό ξεχαρβάλωμα του οποιουδήποτε υπολείμματος σταθερού ημερήσιου εργάσιμου χρόνου τις οποίες παρουσίασε στο Επιχειρησιακό Σωματείο Εργαζόμενων ΟΤΕ. Η εργοδοσία προωθεί πέντε διαφορετικά «μοντέλα διευθέτησης του εργάσιμου χρόνου», που θα ξεκινήσουν πιλοτικά να εφαρμόζονται στις Διευθύνσεις Πληροφορικής και Ανθρώπινου Δυναμικού.
Και τα πέντε αυτά «μοντέλα» αξιοποιούν την πλουσιοπάροχη «εργαλειοθήκη» που έχουν διαμορφώσει οι κυβερνήσεις και η ΕΕ για την επέκταση του εργάσιμου χρόνου στα απώτατα όρια, ξηλώνοντας κάθε σταθερότητα στη ζωή των εργαζομένων, καθώς έτσι εξασφαλίζεται η ακόμα μεγαλύτερη ένταση της εκμετάλλευσης. Ο εργάσιμος χρόνος, επομένως και ο όποιος ελεύθερος χρόνος, μετριούνται στην πράξη σε «μέσους όρους» σε βάθος εβδομάδας ή μεγαλύτερου χρονικού διαστήματος, διαλύοντας τη ζωή των εργαζομένων. Με αυτόν τον τρόπο η εργάσιμη μέρα γίνεται «ακορντεόν» – ανοίγει και κλείνει όπως, όποτε και από όπου θελήσει η εργοδοσία. Παράλληλα, βασική επιδίωξη της εργοδοσίας είναι αυτά τα εφιαλτικά σενάρια να ενσωματωθούν και μέσα στη Συλλογική Σύμβαση Εργασίας, ώστε να δεθούν «χειροπόδαρα» οι εργαζόμενοι.
Τα μοντέλα διάλυσης του εργάσιμου χρόνου
Συγκεκριμένα, οι εργαζόμενοι καλούνται να «επιλέξουν» το χτύπημα των δικαιωμάτων τους με έναν από τους εξής τρόπους:
Πρώτον: 4ήμερο – 10ωρο με μία μέρα ρεπό την εβδομάδα. Ο Ομιλος έρχεται να εφαρμόσει τον νόμο Χατζηδάκη, που σήμερα αποτελεί μάλιστα και …«καινοτόμα» πρόταση του ΠΑΣΟΚ, δηλαδή τη «διευθέτηση» του εργάσιμου χρόνου σε 4ήμερη βάση, χωρίς πληρωμή για τις δύο ώρες παραπάνω δουλειάς τη μέρα. Αυτές οι απλήρωτες ώρες θα «σωρεύονται» ώστε να βγαίνει 40ωρη εβδομάδα, όπως άλλωστε προβλέπεται και στη Συλλογική Σύμβαση που έχουν υπογράψει οι δυνάμεις του ΠΑΣΟΚ και της ΝΔ για τους εργαζόμενους του Ομίλου. Πρόκειται για μία ακόμα μορφή «ευελιξίας», με την οποία η εταιρεία προσδοκά να μειώσει εργασιακά «κόστη» ώστε να αυξήσει τα κέρδη της. Αυτή η απλήρωτη δουλειά λανσάρεται από την εργοδοσία ως «ελκυστικό μοντέλο», το οποίο τάχα εξασφαλίζει μία κενή μέρα επιπλέον, στην πραγματικότητα όμως η εντατικοποίηση της εργασίας χτυπάει «κόκκινο», καθώς ο προγραμματισμός, η εκτέλεση των εργασιών και τα ασφυκτικά χρονοδιαγράμματα πρέπει να τηρούνται απαρέγκλιτα. Η πιλοτική αυτή εφαρμογή σε μια σειρά κλάδους σε χώρες της ΕΕ αποτελεί έναν ακόμα τρόπο με τον οποίο οι μονοπωλιακοί όμιλο θωρακίζουν τα κέρδη τους, στοχεύοντας στην αύξηση της παραγωγικότητας, που σημαίνει ακόμα περισσότερη εκμετάλλευση.
Δεύτερον: 4 μέρες 10ωρη δουλειά και 5η μέρα 8ωρη, δηλαδή 48 ώρες. Πρόκειται για ξεκάθαρη προσπάθεια της εργοδοσίας να αυξήσει τον εργάσιμο χρόνο, προσθέτοντας 8 επιπλέον ώρες την εβδομάδα. Και σ’ αυτήν την περίπτωση μάλιστα οι δύο επιπλέον ώρες από τις οποίες προκύπτει το 10ωρο θα είναι απλήρωτες, και θα αντισταθμίζονται με άδεια ή ρεπό εν ευθέτω χρόνω. Ενα ακόμα όπλο δηλαδή της εργοδοσίας, όπως και όλα τα προηγούμενα που απλόχερα χάρισαν οι όλες οι κυβερνήσεις, ώστε να μπορούν να «στάζουν» ποικιλόμορφα τους εργαζόμενους.
Τρίτον: Σπάσιμο της 8ωρης μέρας σε δύο 4ωρα, ένα από το γραφείο και ένα από το σπίτι. Η αιτιολόγηση είναι ότι οι εργαζόμενοι θα μπορούν «με τη βούλα» της Σύμβασης να φεύγουν, τάχα για να τακτοποιήσουν «οικογενειακές» ή άλλες υποχρεώσεις, και να συνεχίζουν μετά τη δουλειά από το σπίτι. Νομιμοποιείται με αυτόν τον τρόπο το ξεχείλωμα του εργάσιμου χρόνου να επεκτείνεται καθ’ όλη τη διάρκεια της ημέρας, και έτσι οι εργαζόμενοι θα οργανώνουν την ίδια τους τη ζωή με βάση το τι βολεύει την εργοδοσία.
Τέταρτον: Μετατροπή 8ωρων Συμβάσεων σε 4ωρες, με αντίστοιχες μειώσεις μισθών για 3 μήνες κάθε έτος. Εδώ η διοίκηση του Ομίλου ξεπερνάει τον εαυτό της, καθώς στο όνομα της «οικογενειακής εξισορρόπησης» προτείνει στους εργαζόμενους να αμείβονται με μισθούς πείνας, προκειμένου η ίδια να κερδίζει από την απλήρωτη δουλειά τους αλλά και από τη μείωση του μισθολογικού και μη μισθολογικού κόστους. Το μόνο που δεν είπαν είναι ότι θα έχουν πια τη «δυνατότητα» και την «ελευθερία» οι εργαζόμενοι να δουλεύουν δύο δουλειές, καθώς ήδη ο μισθός που παίρνουν εξανεμίζεται στα μέσα του μήνα.
Πέμπτον: 10 μέρες τηλεργασία από οπουδήποτε στην Ελλάδα ή στην Ευρώπη. Παρουσιάζοντας τη διάταξη αυτή σαν «δυνατότητα», ο ΟΤΕ έρχεται να εξασφαλίσει ότι οι εργαζόμενοι θα μπορούν να είναι διαθέσιμοι από οπουδήποτε χρειαστεί και όποτε χρειαστεί, ώστε σε κάθε περίπτωση να μπορεί να «βγαίνει η δουλειά», δηλαδή σε κάθε φάση να διασφαλίζεται η κερδοφορία της. Καμία «χάρη» δεν έρχονται οι εργοδότες να κάνουν στους εργαζόμενους, όπως παρουσιάζεται, καθώς ακόμα και κατακτήσεις όπως είναι οι άδειες (κανονικές, αναρρωτικές) κ.λπ. μπορούν πλέον να αντικατασταθούν από τη «δυνατότητα» εργασίας από οπουδήποτε, με τον εργαζόμενο να «επιλέγει ελεύθερα» από πού θα τον εκμεταλλευτούν.
ΕΣΚ ΟΤΕ: Σύγχρονη και καινοτόμα είναι η μείωση του εργάσιμου χρόνου χωρίς μείωση μισθών
Την απάντησή της στα νέα αυτά μοντέλα ξεζουμίσματος των εργαζομένων δίνει η ΕΣΚ ΟΤΕ (συνδικαλιστές που συσπειρώνονται στο ΠΑΜΕ). Σε ανακοίνωσή της καταγγέλλει ότι η εργοδοσία επιχειρεί να τα περάσει με πρόσχημα την «καλύτερη ισορροπία ανάμεσα στην εργασία και την προσωπική ζωή».
«Αντί να συζητάμε πώς η τεχνολογική πρόοδος, η αυτοματοποίηση και η Τεχνητή Νοημοσύνη μπορούν να μειώσουν τον εργάσιμο χρόνο και να βελτιώσουν τη ζωή των εργαζομένων, συζητάμε πώς θα θεσμοθετηθούν μέσω Συλλογικής Σύμβασης Εργασίας τα 10ωρα, η ακόμα μεγαλύτερη “ευελιξία” και η πληρωμή σε ρεπό / άδεια. Συζητάμε για σχήματα που προβλέπουν εργασία έως και 48 ώρες την εβδομάδα, για εργασία με αντίστοιχη μείωση αποδοχών και για ακόμα μεγαλύτερη προσαρμογή της ζωής του εργαζόμενου στις ανάγκες της επιχείρησης», επισημαίνει η ΕΣΚ.
Συνεχίζοντας τονίζει πως η ύπαρξη τέτοιων προτάσεων είναι ωμή παραδοχή ότι οι μισθοί δεν επαρκούν για να καλύψουν τις ανάγκες της λαϊκής οικογένειας, καθώς και ότι η φροντίδα των παιδιών αποτελεί ατομική ευθύνη των οικογενειών.
Και προσθέτει ότι όλα αυτά έρχονται λίγους μήνες αργότερα από την υπογραφή μίας ακόμα Συλλογικής Σύμβασης στην εταιρεία που κινείται στη λογική της ανταγωνιστικότητας του Ομίλου, την οποία υπέγραψε ο εργοδοτικός και κυβερνητικός συνδικαλισμός.
«Δεν είναι τυχαίο ότι την ίδια ώρα που τα κόμματα της ΝΔ, του ΠΑΣΟΚ και του ΣΥΡΙΖΑ ψήφιζαν στη Βουλή τους αντεργατικούς νόμους της “διευθέτησης” και της “ευελιξίας”, οι συνδικαλιστικές τους δυνάμεις στον ΟΤΕ αφαιρούσαν από τον Κανονισμό Προσωπικού τη ρητή κατοχύρωση του 5ήμερου – 8ωρου. Τότε άνοιγαν τον δρόμο για όσα σήμερα παρουσιάζονται ως “καινοτόμα” και “σύγχρονα” μοντέλα εργασίας.
Πρόκειται για ένα πλαίσιο που έχει διαμορφωθεί διαχρονικά από αντεργατικές πολιτικές και νόμους, όπως του Χατζηδάκη, του Γεωργιάδη και της Κεραμέως, που νομιμοποιούν την “ευελιξία” προς όφελος της εργοδοσίας. Η εφαρμογή τους επιταχύνεται σήμερα, σε συνθήκες πολεμικής οικονομίας, όξυνσης των ιμπεριαλιστικών ανταγωνισμών και βαθύτερης εμπλοκής της χώρας στους σχεδιασμούς του ΝΑΤΟ και της ΕΕ», υπογραμμίζει η ΕΣΚ.
Οταν η εργοδοσία μιλάει για «ευελιξία» και «ισορροπία προσωπικής – επαγγελματικής ζωής» σημαίνει εντατικοποίηση
Στην ανακοίνωση επισημαίνεται πως όταν η εργοδοσία μιλά για «ευελιξία» αυτό σημαίνει ότι ο εργαζόμενος καλείται να προσαρμοστεί στις ανάγκες της επιχείρησης, έχοντας ως αποτέλεσμα την ακόμα μεγαλύτερη εντατικοποίηση και αστάθεια στην ζωή του. Υπογραμμίζεται δε ότι «η έλλειψη επαρκών κοινωνικών δομών, όπως παιδικοί σταθμοί, ολοήμερα σχολεία και δομές φροντίδας ηλικιωμένων, μεταφέρει ολοένα και μεγαλύτερο βάρος στον ίδιο τον εργαζόμενο. Σε αυτό το πλαίσιο η “ευελιξία” δεν λειτουργεί ως διευκόλυνση, αλλά ως προσαρμογή της ζωής του στις ανάγκες της επιχείρησης».
Σε αυτό το έδαφος, τεράστιες ευθύνες έχουν οι συνδικαλιστές των ΝΔ – ΠΑΣΟΚ (κατεβαίνουν μαζί ως «Ενιαία Δύναμη»), που ταυτίζονται με τις ανάγκες και τις κατευθύνσεις της εργοδοσίας, ανοίγουν τον δρόμο για την προώθηση και την εφαρμογή τέτοιων σχεδιασμών.
Η ΕΣΚ σημειώνει πως τα επιτεύγματα της τεχνολογίας και της επιστήμης, αντί να συμβάλουν σε μείωση του εργάσιμου χρόνου και βελτίωση της ζωής των εργαζομένων, αξιοποιούνται για εντατικοποίηση, αύξηση της παραγωγικότητας και της κερδοφορίας.
Ανάμεσα στις διεκδικήσεις της ΕΣΚ βρίσκονται η καθιέρωση 7ωρου – 5ήμερου – 35ωρου με σταθερό ημερήσιο εργάσιμο χρόνο, ουσιαστικές αυξήσεις στους μισθούς και ενίσχυση των κλιμακίων. Επιπλέον, ξεπάγωμα των τριετιών και κατοχύρωση του δικαιώματος πλήρους αποσύνδεσης εκτός ωραρίου.
(Αναδημοσίευση από τον «Ριζοσπάστη»)
