Το υπερφίαλο “Υπουργείο Κοινωνικής Συνοχής και Οικογένειας” και τα απροστάτευτα παιδιά

Ηταν 2022 όταν μία  δυσώδης υπόθεση άφηνε εμβρόντητη ολόκληρη την κοινωνία. Ενας… “ευυπόληπτος” πολίτης αποκαλύφθηκε πως είχε στήσει μία βρωμερή “επιχείρηση” βιασμών και μαστροπείας ενός 12χρονου κοριτσιού στον Κολωνό. 

Αυτή η τερατώδης απόφυση της κοινωνίας, ο Ηλ. Μίχος,  το 2024 καταδικάστηκε για βιασμό και μαστροπεία . Σήμερα είναι στη φυλακή, ενώ το Νοέμβριο του 2026 αναμένεται η υπόθεση να δικαστεί σε δεύτερο βαθμό στο Εφετείο.  Μαστροπεία, όμως, σημαίνει πελατολόγιο. Δηλαδή «καρνέ». Ωστόσο, οι πελάτες φρόντισαν να κρυφτούν καλά…πλην 17 που καταδικάστηκαν, αλλά αφέθηκαν ελεύθεροι μέχρι το Εφετείο (για να συνεχίσουν τις… δραστηριότητές τους;).

Πάντως, τέτοια «επιχείρηση» με μόλις 17 πελάτες δεν είναι… βιώσιμη. Σωστά;

Αλλά, αλίμονο, στη σύγχρονη Ελλάδα 2.0, ορισμένα ονόματα, τηλέφωνα και διευθύνσεις πρέπει να μείνουν για πάντα στο σκοτάδι, διότι πώς να δικαιολογηθεί και να ξεπλυθεί ένα όνομα που πιθανά θα φέρεται να έχει προτιμήσεις σε ανήλικα κορίτσια; 

Ετσι δεν μάθαμε ποτέ αν εμπλέκονταν και άλλοι “πελάτες” ή αν υπήρξαν και άλλα ανήλικα κορίτσια που υπήρξαν θύματα αυτών των “σκουληκιών”. 

Στο μεταξύ η … πολλά υποσχόμενη υπουργός της κυβέρνησης, τότε Εργασίας και Κοινωνικών Υποθέσεων και σήμερα Κοινωνικής Συνοχής και Οικογένειας, Δόμνα Μιχαηλίδου, τα έχει καταφέρει περίφημα. Τότε έβγαλε φόρα παρτίδα που διέμενε το 12χρονο κορίτσι μετά την αποκάλυψη της δυσώδους υπόθεσης  προκειμένου να κρυφτεί από τα φώτα της δημοσιότητας.

Σήμερα, και ενώ δεν υπάρχει άνθρωπος που να μην είναι συγκλονισμένος από την κτηνωδία που αποκαλύφθηκε στην Κυψέλη με θύματα ένα βρέφος νεκρό και 3 ανήλικα πολλαπλώς βιασμένα και κακοποιημένα, η κυρία υπουργός της Οικογένειας, απλώς δεν έχει μιλήσει.

Ο ένας εκ των τεράτων του θαλάμου βασανιστηρίων της Κυψέλης είχε στο παρελθόν καταδικαστεί για μαστροπεία κατόπιν όμως αφέθηκε ελεύθερος. Γιατί; Για να βρει μήπως ένα τίμιο επάγγελμα; Η Ελληνική Αστυνομία δεν ακολούθησε ποτέ τα ίχνη του, εκείνος φαίνεται πως δεν άλλαξε επάγγελμα και το πελατολόγιο στο καρνέ του εικάζουμε πως θα μεγάλωσε.

Στο μεταξύ τα τρία ανήλικα φυγαδεύτηκαν δύο φορές στο Νοσοκομείο Παίδων μήπως και γλιτώσουν  – ας υποθέσουμε χάριν της κουβέντας ότι το Νοσοκομείο είναι το σωστό μέρος.  Και τις δύο φορές εκείνο το τέρας άρπαξε τα παιδιά κάνοντας απλά μια βόλτα. Κανένα πρωτόκολλο, καμία προστασία.

Το “ελληνικό FBI”, είναι ικανό να ταυτοποιεί «κατηγορούμενους» από ένα αποτύπωμα σε σακούλα και μία κοτσίδα κάτω από καπέλο, αλλά μέχρι σήμερα δεν έχει μπορέσει να γλιτώσει ένα παιδί!

Οι εισαγγελείς στέλνουν ανήλικα στα Νοσοκομεία, ωστόσο στη συνέχεια η Εισαγγελία Ανηλίκων φαίνεται πως χάνει τα ίχνη τους, αφού δεν παρακολουθεί πως εξελίσσεται καταρχήν η πορεία αποκατάστασης της ασφάλειας των παιδιών που βρίσκονται σε διακινδύνευση.

Μια ολόκληρη κοινωνία κρέμεται από ένα «Χαμόγελο του Παιδιού», δηλαδή από έναν εξωθεσμικό παράγοντα, αφού δεν υπάρχουν ικανές σε αριθμό και στελέχωση κοινωνικές υπηρεσίες να επέμβουν άμεσα μετά από καταγγελίες, να ελέγξουν και να προστατεύσουν με συνεχή και συστηματικό τρόπο, να πλαισιώσουν τα παιδιά με ειδικούς παιδαγωγούς, ψυχολόγους, κοινωνικούς λειτουργούς.

Η κυβέρνηση, ιδρύει υπουργεία Οικογένειας, Συνοχής και άλλα μεγαλόστομα και φανφαρονικά, και δεν έχει σώσει ένα παιδί!

Ανεμίζει τον τάχα «περιορισμένο δημοσιονομικό χώρο» όταν πρόκειται για μέτρα που αφορούν στην κοινωνία, αλλά μοιράζει εκατομμύρια σε εργολάβους και παραχωρησιούχους, πλουσιοπάροχα τραπεζικά κέρδη από αναβαλλόμενους φόρους (μοναδική λεκτική ευρεσιτεχνία για να μην πληρώνουν φόρο οι τραπεζίτες), δισεκατομμύρια στους εμπόρους του πόλεμου και σε εγκληματίες γενοκτόνους.

Μια κυβέρνηση που πληρώνει 3 δις. για την «Ασπίδα του Αχιλλέα» και δεν χρηματοδοτεί όχι «ασπίδα», αλλά ούτε λαστιχένια σφεντόντα για να γλιτώσει ένα παιδί! Ούτε ένα παιδί!