Με την έκφραση της αμέριστης συμπαράστασης στις κινητοποιήσεις των αγροτών και στα μπλόκα που έχουν στήσει σε όλη τη χώρα ξεκίνησε η συνέντευξη Τύπου των 9 Ομοσπονδιών για τις Συλλογικές Συμβάσεις, έξω από το υπουργείο Εργασίας.
«Είμαστε μαζί τους. Ο αγώνας τους είναι δίκαιος και θα είναι νικηφόρος. Φέρνει στο προσκήνιο τις πραγματικές ανάγκες του λαού μας, που η σημερινή κυβέρνηση και οι προηγούμενες έχουν θυσιάσει για να υπηρετήσουν τη στρατηγική του κεφαλαίου και τις κατευθύνσεις της ΕΕ» τόνισε εισηγητικά ο Γιάννης Τασιούλας, πρόεδρος της Ομοσπονδίας Οικοδόμων. Κάλεσε όλα τα σωματεία, τις Ομοσπονδίες και τα Εργατικά Κέντρα «να δυναμώσουν ακόμη περισσότερο και με κάθε μορφή τη συμπαράσταση και την αλληλεγγύη στις αγροτικές κινητοποιήσεις».
Αναφερόμενος στις πανηγυρικές ανακοινώσεις για τις ΣΣΕ την περασμένη εβδομάδα επεσήμανε ότι «με την εν λόγω συμφωνία επιδιώκουν να παρέμβουν στο περιεχόμενο των κλαδικών Συμβάσεων Εργασίας, να αφοπλίσουν τις Ομοσπονδίες από την διαδικασία διαπραγμάτευσης και άσκησης πίεσης απέναντι στην εργοδοσία κάθε κλάδου. Αναλαμβάνουν ο ΣΕΒ, η ΓΣΕΕ με την βοήθεια της κυβέρνησης ως μια επιτροπή λογοκρισίας που θα εμποδίζει να ξεφεύγουν οι κλαδικές ΣΣΕ από τα όρια που καθορίζουν οι ανάγκες της ανταγωνιστικότητας και της κερδοφορίας των μεγάλων επιχειρηματικών ομίλων».
Ο Γ. Τασιούλας τόνισε ότι αυτό που χρειάζεται σήμερα είναι να ενταθεί ο αγώνας για αυξήσεις σε μεροκάματα και μισθούς, «για ΣΣΕ που να καλύπτουν τους εργαζόμενους και όχι συμβάσεις με έναν ψευτομισθό και τα ελάχιστα για να βράζουμε στα προβλήματά μας».
Ακόμη κατήγγειλε το νέο εργοδοτικό έγκλημα με τον νεκρό στο πολυδιαφημιζόμενο εργοτάξιο του Ελληνικού.
Ο Βασίλης Αρχιμανδρίτης, εργατολόγος και μεσολαβητής στον ΟΜΕΔ αναφερόμενος στο εργατικό δίκαιο σημείωσε πως σήμερα «έχουμε φτάσει σε ένα σημείο που εργαζόμενος και εργοδότης θεωρούνται “ίσοι”». «Σήμερα που μιλάμε, για να γίνει η επέκταση μιας ΣΣΕ χρειάζεται η τεκμηρίωση της επέκτασης στις επιπτώσεις, στην ανταγωνιστικότητα του κλάδου» πρόσθεσε.
Η Ντίνα Γκογκάκη, πρόεδρος της Ομοσπονδίας Ιδιωτικών Υπαλλήλων τόνισε πως «είναι γελασμένοι αν νομίζουν πως τα Σωματεία και η Ομοσπονδία θα κάτσουμε με σταυρωμένα τα χέρια». Πρόσθεσε πως η Ομοσπονδία κατέθεσε ολοκληρωμένη πρόταση σε συνάντηση που είχε με την ΕΣΕΕ και την ΓΣΕΒΕΕ. Ενημέρωσε πως την Κυριακή τα Σωματεία στο εμπόριο προχωρούν σε Πανελλαδική μέρα δράσης «ιδιαίτερα αυτή την περίοδο που χιλιάδες εμποροϋπάλληλοι θα λιώσουν».
Ο Βασίλης Σταμούλης, πρόεδρος της Ομοσπονδίας Γάλακτος – Τροφίμων – Ποτών σημείωσε ότι «οι εργαζόμενοι δεν θα στοιχηθούν πίσω από ξένη σημαία για να θωρακίσουν οι βιομήχανοι τα κέρδη τους». Αναφερόμενος στον κλάδο σημείωσε πως ο ΣΕΒ ζήτησε την εξαίρεση των εργαζομένων του κλάδου από τις κλαδικές συλλογικές συμβάσεις, ενδεικτικό του πώς θέλουν τους εργάτες του κλάδου. «Η Ομοσπονδία θα βγει μπροστά σε κάθε εργοστάσιο και θα παλέψει για κλαδικές και επιχειρησιακές ΣΣΕ» τόνισε.
Ο Γιάννης Νιβορλής, πρόεδρος της Ομοσπονδίας Εργαζομένων στα Εμφιαλωμένα Ποτά τόνισε πως μέχρι το 2009 υπήρχε κλαδική ΣΣΕ που κάλυπτε τον κλάδο, ενώ από το 2010 και μετά ο ΣΒΕ με πρόσχημα ότι δεν καλύπτει όλους τους υποκλάδους «δυναμίτιζε» τις διαπραγματεύσεις. «15 χρόνια δεν υπάρχει κλαδική ΣΣΕ, ενώ εργοδότες με εκβιασμούς και τρομοκρατία επέβαλαν ατομικές συμβάσεις, εκβιάζοντας με απολύσεις» σημείωσε.
Ο Δημήτρης Μπάτης, πρόεδρος της Ομοσπονδίας Μεταλλωρύχων επεσήμανε πως πριν το 2019 η Ομοσπονδία διεκδικούσε και υπέγραψε ΣΣΕ και τον Γενάρη του 2019 η σύμβαση έγινε υποχρεωτική και αφορούσε 15.000 εργάτες πανελλαδικά. Αναφέρθηκε στην διαχρονική προσπάθεια των εργοδοτών να χτυπήσουν τις ΣΣΕ είτε χρησιμοποιώντας εργολάβους είτε με πολλούς άλλους τρόπους.
Ο Στάθης Σταθουλόπουλος, πρόεδρος Ομοσπονδίας εργαζομένων στο Φαρμάκη αναφερόμενος στην συμφωνία της κυβέρνησης σημείωσε ότι έρχεται να κατοχυρώσει όλα τα αντεργατικά μέτρα, με την συναίνεση της ΓΣΕΕ. Τόνισε πως οι φαρμακευτικές επιχειρήσεις θησαυρίζουν ενώ οι εργαζόμενοι δεν έχουν να βγάλουν το μήνα.
Ο Σωτήρης Πουλικόγιαννης, πρόεδρος του Συνδικάτου Μετάλλου Αττικής και Ναυπηγικής Βιομηχανίας Ελλάδας τόνισε πως «ο κ. Παναγόπουλος ανέφερε ως παράδειγμα τη σύμβαση της ΠΟΕΜ. Όμως δεν βρήκαμε εργαζόμενο που να θεωρεί ότι θα δει καλύτερες μέρες». Υπογράμμισε ότι η σύμβαση του Συνδικάτου είναι πιο πάνω από το μεροκάματο εργάτη με 30 χρόνια που υπέγραψε η ΠΟΕΜ.
Παραθέτουμε όλη την εισήγηση που έκανε ο Γ. Τασιούλας:
Ξεκινώντας θα θέλαμε να εκφράσουμε την αμέριστη συμπαράσταση και τη στήριξη μας στις πολύ μαζικές κινητοποιήσεις των αγροτών και στα μπλόκα που έχουν στήσει σε όλη τη χώρα. Είμαστε μαζί τους. Ο αγώνας τους είναι δίκαιος και θα είναι νικηφόρος. Φέρνει στο προσκήνιο τις πραγματικές ανάγκες του λαού μας, που η σημερινή κυβέρνηση και οι προηγούμενες έχουν θυσιάσει για να υπηρετήσουν τη στρατηγική του κεφαλαίου και τις κατευθύνσεις της ΕΕ. Οι αγρότες παλεύουν για να κρατήσουν το βιός τους, να μείνουν στη γη τους, για να μπορούν να παράγουν ποιοτικά και φθηνά τρόφιμα για τον λαό μας, κόντρα στην Κοινή Αγροτική Πολιτική και τους επιχειρηματικούς ομίλους στην παραγωγή και εμπορία τροφίμων που θησαυρίζουν από την εκμετάλλευση των εργαζομένων στις επιχειρήσεις τους και της δουλειάς των αγροτών. Γι’ αυτό δεν πρόκειται να περάσει η προσπάθεια της κυβέρνησης να καλλιεργήσει τον κοινωνικό αυτοματισμό.
Καλούμε όλα τα σωματεία, τις Ομοσπονδίες και τα Εργατικά Κέντρα να δυναμώσουν ακόμη περισσότερο και με κάθε μορφή τη συμπαράσταση και την αλληλεγγύη στις αγροτικές κινητοποιήσεις. Καλούμε μαζικά στη σημερινή συγκέντρωση των συνδικάτων της Αττικής, στις 6.30 μ.μ., στο Υπουργείο Αγροτικής Ανάπτυξης. Καλούμε σε κλιμάκωση των αγώνων στις 16 Δεκέμβρη, ημέρα που ψηφίζεται ο αντιλαϊκός – πολεμικός προϋπολογισμός όπως προχώρησαν τα Εργατικά Κέντρα της Θεσσαλίας με την απεργία που αποφάσισαν εκείνη την ημέρα, με στάσεις εργασίας, με συλλαλητήρια, όπως θα πραγματοποιηθεί στην Αθήνα, στις 6.30 μ.μ., στο Σύνταγμα. Ο κοινός αγώνας εργατών, αγροτών και αυτοαπασχολούμενων είναι η μόνη δύναμη που μπορεί να βάλει φρένο στην πολιτική που θυσιάζει τις ζωές μας για τα κέρδη και να ανοίξει τον δρόμο προς όφελος του λαού.
Με αφορμή τη σημερινή συνέντευξη τύπου για το ζήτημα των Σ.Σ.Ε. και την αντεργατική συμφωνία – μνημόνιο που συνυπέγραψαν η Τρόικα κυβέρνησης – ΣΕΒ – ΓΣΕΕ θέλουμε να καταγγείλουμε το νέο εργοδοτικό έγκλημα με ακόμη ένα νεκρό οικοδόμο στο πολυδιαφημιζόμενο εργοτάξιο του Ελληνικού το οποίο θυμίζουμε ότι η μεγαλοεργοδοσία που το κατασκευάζει δια στόματος του ιδιοκτήτη της ευχαρίστησε όλες τις κυβερνήσεις και τα κόμματά της ΝΔ, ΠΑΣΟΚ, ΣΥΡΙΖΑ που συνέβαλλαν στην υλοποίησή του.
Αύριο στο εργοτάξιο του Ελληνικού το επιχειρησιακό σωματείο προκήρυξε 24ωρη απεργία που θα συνεχιστεί και την Τετάρτη 10 Δεκέμβρη ημέρα Πανοικοδομικής Πανελλαδικής Απεργίας με διεκδικητικό πλαίσιο ακριβώς όλα αυτά τα προβλήματα που απασχολούν τους εργαζόμενους στο κλάδο και συνολικότερα: Την υποχρεωτικότητα των ΣΣΕ, την ασφάλιση, το ωράριο εργασίας, τα μέτρα υγείας και ασφάλειας στους χώρους δουλειάς που στην κυριολεξία έχουν μετατραπεί σε αρένες θανάτου. Η επιβολή 13ωρης εργασίας με τον νόμο που ψήφισε η κυβέρνηση της ΝΔ και με τις ψήφους του ΠΑΣΟΚ βολεύει την μεγαλοεργοδοσία, επιδεινώνει την ήδη άσχημη κατάσταση στους χώρους δουλειάς και αφήνει πίσω σακατεμένους και σκοτωμένους εργάτες.
Έτσι ακριβώς συμβαίνει και με τις πανηγυρικές ανακοινώσεις για τις ΣΣΕ την περασμένη εβδομάδα, τις τυμπανοκρουσίες και τα ταρατατζούμ στο υπουργείο Εργασίας και στο Μέγαρο Μαξίμου που επιχειρούν να αντιστρέψουν την πραγματικότητα δημιουργώντας την ψευδαίσθηση ότι πλέον οι εργαζόμενοι θα έχουν κάλυψη και προστασία από Συλλογικές Συμβάσεις Εργασίας.
Το κρίσιμο ερώτημα που επιμελώς αποκρύπτεται είναι τι είδους ΣΣΕ, με ποιο περιεχόμενο, με τι μισθούς, με τι ωράριο εργασίας, με ποιες συνθήκες εργασίας. Εδώ βρίσκεται η ουσία της συμφωνίας – μνημόνιο των Τροικανών. Με την εν λόγω συμφωνία επιδιώκουν να παρέμβουν στο περιεχόμενο των κλαδικών Συμβάσεων Εργασίας, να αφοπλίσουν τις Ομοσπονδίες από την διαδικασία διαπραγμάτευσης και άσκησης πίεσης απέναντι στην εργοδοσία κάθε κλάδου. Αναλαμβάνουν ο ΣΕΒ, η ΓΣΕΕ με την βοήθεια της Κυβέρνησης ως μια επιτροπή λογοκρισίας που θα εμποδίζει να ξεφεύγουν οι κλαδικές ΣΣΕ από τα όρια που καθορίζουν οι ανάγκες της ανταγωνιστικότητας και της κερδοφορίας των μεγάλων επιχειρηματικών ομίλων. Παρά την προσπάθεια και την επικοινωνιακή καταιγίδα της κυβέρνησης – ΣΕΒ – ΓΣΕΕ να πείσουν για ιστορική συμφωνία που επαναφέρει τις ΣΣΕ η αλήθεια δεν μπορεί να κρυφτεί. Πάνω στο ήδη αντεργατικό πλαίσιο των προηγούμενων χρόνων που παραμένει ακέραιο προστίθενται συνεχώς νέες αντεργατικές ρυθμίσεις και δίνονται όπλα στην μεγαλοεργοδοσία να κρατάει τους μισθούς στα κατώτερα επίπεδα. Τίποτα δεν έχει βελτιωθεί, νέα εμπόδια προστίθενται.
Το ύψος του κατώτερου μισθού και του κατώτερου μεροκάματου της Εθνικής Γενικής ΣΣΕ θα συνεχίζει να καθορίζεται με βάση την απόφαση του εκάστοτε Υπουργού Εργασίας μέχρι το 2027 και από εκεί και πέρα με την χρήση αλγόριθμου, που θα το υπολογίζει τον κατώτατο μισθό με βάση τους δείκτες της ανταγωνιστικότητας, της κερδοφορίας. Από το 2012 έως σήμερα ισχύει το ίδιο ασφυκτικό πλαίσιο.
Η επέκταση και η υποχρεωτικότητα των ΣΣΕ γίνεται ακόμη πιο δύσκολη αφού πέραν των προϋποθέσεων που υπάρχουν σήμερα προστίθεται η συνυπογραφή της ΓΣΕΕ ώστε, όπως λένε «αυτόματα» να επεκτείνονται και να γίνονται καθολικά υποχρεωτικές. Το «τυρί στη φάκα» σε αυτή την περίπτωση είναι η πρόβλεψη της «αυτόματης επέκτασης και υποχρεωτικότητας» ώστε να ελεγχθεί το περιεχόμενο των συμβάσεων.
Η ΓΣΕΕ θα συνυπογράφει τις συμβάσεις με τον ΣΕΒ και τους υπόλοιπους κοινωνικούς εταίρους που έχουν στην ευθύνη τους την μεγάλη πλειοψηφία των συμβάσεων. Αν ήθελε ο ΣΕΒ θα υπέγραφε και σήμερα συμβάσεις με τις ομοσπονδίες των κλάδων που γίνεται διαπραγμάτευση αλλά σθεναρά αρνείται.
Θέλει βολικό διαπραγματευτή και η κυβέρνηση του τον προσφέρει με τον αναβαθμισμένο ρόλο της ΓΣΕΕ στην υπογραφή και επέκταση των κλαδικών συμβάσεων.
Αυτή η νομοθετική ρύθμιση με την μορφή της συμφωνίας μνημόνιο γίνεται για να ελεγχθεί το περιεχόμενο των συμβάσεων. Αποδεκτές θα γίνονται μόνο οι συμβάσεις που θέλει ο ΣΕΒ και η ΓΣΕΕ σε πλήρη αντίθεση με τις διεκδικήσεις των ομοσπονδιών.
Είναι «γνωστό της πάση» σε όλες τις Ομοσπονδίες που διαπραγματεύονται συλλογικές συμβάσεις και έχουν απέναντί τους τον ΣΕΒ, ποια είναι η διαπραγματευτική στάση των Βιομήχανων, τι συμβάσεις προτείνουν, οι οποίες δεν ξεφεύγουν από τον κατώτατο μισθό που καθορίζει το Υπουργείο Εργασίας.
Είναι επίσης γνωστό ποια είναι διαχρονικά η στάση της πλειοψηφίας της ΓΣΕΕ στις διαπραγματεύσεις με τον ΣΕΒ. Από τα χρόνια πριν την εκδήλωση της κρίσης έως σήμερα, οι άνθρωποι των κομμάτων που έχουν ψηφίσει όλους τους αντεργατικούς νόμους, της ΝΔ, του ΠΑΣΟΚ, του ΣΥΡΙΖΑ τα έχουν βρει σε όλα με τον ΣΕΒ στο πλαίσιο της ανταγωνιστικότητας, της επιχειρηματικότητας, των αντοχών της οικονομίας.
Ποιος εργαζόμενος θα εμπιστευτεί αυτούς για να καθορίσουν τον μισθό του. Ποιος δεν θα σκεφτεί ότι η πλειοψηφία της ΓΣΕΕ επί ένα επτάμηνο διαπραγματευόταν με κυβέρνηση και ΣΕΒ για τις ΣΣΕ ερήμην των εργαζομένων και των συνδικάτων.
Οι δεσμεύσεις που συνεχώς αναλαμβάνουν, εκφράζεται, σταθερά με τα εμπόδια που θέτουν στους μεγάλους αγώνες των εργαζομένων απέναντι στο 13ωρο, τον νόμο Χατζηδάκη, τον νόμο Γεωργιάδη, απέναντι στον απεργοκτόνο νόμου Αχτσιόγλου του ΣΥΡΙΖΑ.
Με την νέα αντεργατική συμφωνία συνεχίζουν να παραμένουν σε ισχύ όλα όσα ακυρώνουν, περιορίζουν τις ΣΣΕ:
- Η αρχή της ευνοϊκότερης ρύθμισης συνεχίζει να μην ισχύει.
- Το πάγωμα των τριετιών 2012-2024 συνεχίζει να περιορίζει το ύψος των μισθών.
Άλλες πλευρές που αναφέρονται στην συμφωνία και αναφέρονται ως «θετικές» απλώς επιβεβαιώνουν την βασική στόχευση για έλεγχο του περιεχομένου των κλαδικών συμβάσεων και του αφοπλισμού των Ομοσπονδιών.
Η μείωση του ποσοστού κάλυψης των εργαζομένων μιας ΣΣΕ από 50% σε 40% για να γίνει υποχρεωτική είναι η πίεση που ασκεί η κυβέρνηση ώστε οι Ομοσπονδίες να εξουσιοδοτήσουν την ΓΣΕΕ για να κάνει συμφωνία με το ΣΕΒ δηλ. είναι η πίεση για να ελεγχθεί στο περιεχόμενό της η ΣΣΕ. Αν η ΣΣΕ είναι όπως τη θέλουν ΣΕΒ και πλειοψηφία της ΓΣΕΕ θα γίνει υποχρεωτική ειδάλλως θα «διορθώνεται» εκβιαστικά για να επικυρωθεί.
Το ζήτημα της μετενέργειας των ΣΣΕ υπολείπεται όσων ίσχυαν μέχρι το 2012 όπου η παράταση ισχύος των συμβάσεων ήταν 6μηνη ενώ τώρα μόνο για 3 μήνες.
Αυτό που χρειάζεται σήμερα είναι να ενταθεί ο αγώνας των εργαζομένων για αυξήσεις σε μεροκάματα και μισθούς. Θέλουμε να έχουμε ΣΣΕ που να καλύπτουν τους εργαζόμενους και όχι συμβάσεις με έναν ψευτομισθό και τα ελάχιστα για να βράζουμε στα προβλήματά μας.
Είναι φανερό ότι τα νέα αντεργατικά δεδομένα επιβάλλουν να δυναμώσει ο αγώνας των συνδικάτων, των ομοσπονδιών, των εργατικών κέντρων.
Τις λύσεις που έχουμε ανάγκη θα τις επιβάλλουμε μόνοι μας με τον αγώνα μας. Δεν θα μας τις προσφέρουν όσοι έχουν εγκληματήσει απέναντι στην ζωή μας. Δεν θα μας την δώσουν σωτήρες και μεσάζοντες. Ούτε οι τροικανοί των Συλλογικών Συμβάσεων, ούτε οι κυβερνήσεις και τα κόμματα που έχουν δημιουργήσει και υλοποιήσει ένα τερατώδες αντεργατικό οπλοστάσιο που ενταφιάζει τα δικαιώματά μας. Εμείς με τον αγώνα μας πρέπει να ανατρέψουμε την κατάσταση. Αυτό είμαστε αποφασισμένοι να κάνουμε!!
Διεκδικούμε:
- Σταθερό και συνεχή ημερήσιο χρόνο εργασίας, 7ωρο- 5ήμερο- 35ωρο κατοχυρωμένο μέσα από Συλλογικές Συμβάσεις Εργασίας, ώστε να μπορούμε να κατοχυρώνουμε και τον ελεύθερο χρόνο που έχουμε ανάγκη.
- Μεγάλες αυξήσεις στους μισθούς, στις συντάξεις, στις κοινωνικές παροχές, ώστε να μπορούμε να ζούμε με αξιοπρέπεια από τον μισθό μας. Για επιστροφή του 13ου – 14ου μισθού στους δημοσίους υπαλλήλους, της 13ης – 14ης σύνταξης στους συνταξιούχους.
- Κατάργηση όλων των αντεργατικών νόμων που υπονομεύουν τους μισθούς και τις συμβάσεις. Υποχρεωτικές Κλαδικές Συλλογικές Συμβάσεις χωρίς όρους και προϋποθέσεις, χωρίς ρήτρες εξαίρεσης
- Επαναφορά των ελεύθερων συλλογικών διαπραγματεύσεων για την Εθνική Συλλογική Σύμβαση Εργασίας και τις κλαδικές συμβάσεις
- Επαναφορά κατακτήσεων όπως των κλεμμένων τριετιών 2012 – 2023, της αρχής της ευνοϊκότερης σύμβασης, της πληρωμή υπερωριών, της μονομερής προσφυγής στον ΟΜΕΔ
- Κατάργηση του ΓΕΜΗΣΟΕ και όλων των αντεργατικών διατάξεων που περιορίζουν τα συνδικαλιστικά δικαιώματα και ελευθερίες.
