Μαζική κινητοποίηση στο υπουργείο Εργασίας πραγματοποιούν συνδικάτα από κλάδους που καταγράφουν υψηλά ποσοστά εργατικών «ατυχημάτων» και επαγγελματικών ασθενειών, απαιτώντας «Όχι άλλο αίμα εργατών για τα κέρδη των εργοδοτών! Άμεσα μέτρα για την Υγεία και την Ασφάλεια στους χώρους δουλειάς».
Συμμετέχουν μαζικά εργαζόμενοι του ιδιωτικού και του δημόσιου τομέα από πολλούς χώρους και κλάδους δουλειάς. Στην κινητοποίηση παραβρίσκεται και ο Χρήστος Κατσώτης, μέλος της ΚΕ και βουλευτής του ΚΚΕ.
Υπενθυμίζεται ότι μέσα σε μόλις 6 μέρες (16 – 21 Μάη) η εργατική τάξη έχασε 6 μέλη της και άλλοι 12 εργαζόμενοι τραυματίστηκαν σοβαρά, προκαλώντας οργή και αγανάκτηση στους χώρους δουλειάς, με τα σωματεία να καλούν σε μαχητική απάντηση και διεκδίκηση συγκεκριμένων μέτρων.
Την κοινή ανακοίνωση – κάλεσμα στην κινητοποίηση συνυπογράφουν τα Συνδικάτα: Μετάλλου Αττικής και Ναυπηγοεπισκευαστικής Βιομηχανίας Ελλάδας, Κλωστοϋφαντουργίας – Ιματισμού – Δέρματος Αττικής, Ενέργειας Αττικής – Βοιωτίας – Εύβοιας – Κορίνθου, Οικοδόμων Αθήνας, Φαρμάκου, Επισιτισμού – Τουρισμού. Ακόμα, το Σωματείο Ναυπηγοξυλουργών και η ΕΝΕΔΕΠ (σωματείο των λιμενεργατών στις προβλήτες ΙΙ και ΙΙΙ στο λιμάνι του Πειραιά). Στο κάλεσμά τους έχουν ανταποκριθεί επίσης τα ναυτεργατικά σωματεία ΠΕΜΕΝ και «ΣΤΕΦΕΝΣΩΝ», η Ενωση Λογιστών – Ελεγκτών Περιφέρειας Αττικής και το Συνδικάτο ΟΤΑ Αττικής.
«Κάθε μέρα που ξημερώνει, η εργάτρια και ο εργάτης που φεύγει το πρωί για δουλειά δεν ξέρει αν θα γυρίσει το βράδυ στο σπίτι και στην οικογένειά του. Οι χώροι δουλειάς έχουν γίνει παγίδες θανάτου», τονίζεται στο κάλεσμα.
Η κυβέρνηση μαζί με την εργοδοσία έχει ακέραιη την ευθύνη «για κάθε νεκρό και σακατεμένο εργάτη και εργάτρια από τραυματισμούς και επαγγελματικές ασθένειες», καθώς «έχει νομοθετήσει τα 12ωρα και 13ωρα, την κατάργηση του σταθερού ημερήσιου χρόνου εργασίας, τη δουλειά μέχρι τα βαθιά γεράματα. Έχει μετατρέψει την Επιθεώρηση Εργασίας σε μηχανισμό εκ των υστέρων διαπίστωσης εγκλημάτων, ενώ ανοίγει τον δρόμο ακόμα και για ιδιωτικές εταιρείες που θα κάνουν “ελέγχους” για την Υγεία και Ασφάλεια. Δηλαδή βάζουν τον λύκο να φυλάει τα πρόβατα», προσθέτουν τα σωματεία.
Και υπογραμμίζουν ότι οι εργαζόμενοι «δεν έχουμε ανάγκη από 10ωρα και 13ωρα, αλλά από 7ωρο – 5ήμερο – 35ωρο και ΣΣΕ με ουσιαστικές αυξήσεις στους μισθούς, μέτρα προστασίας της υγείας και της ζωής τους. Δεν έχουμε ανάγκη από τη “διευθέτηση” του εργάσιμου χρόνου. Η απάντηση της εργατικής τάξης στο δίλημμα “τα κέρδη τους ή οι ζωές μας” είναι μία: Σύγκρουση με την πολιτική του κέρδους».
Το διεκδικητικό πλαίσιο πάλης
– Αποφασιστική ενίσχυση με μόνιμο προσωπικό και της υλικοτεχνικής υποδομής της Επιθεώρησης Εργασίας. Κατάργηση όλων των διατάξεων που ανοίγουν τον δρόμο για ιδιωτικές εταιρείες που θα «ελέγχουν» την υγεία και την ασφάλεια.
– Δημιουργία κρατικού Σώματος τεχνικών Ασφαλείας και γιατρών Εργασίας και υπηρεσιών Υγείας και Ασφάλειας της Εργασίας (ΥΑΕ), ενταγμένων στο αποκλειστικά δημόσιο σύστημα Υγείας. Κατάργηση των ΕΞΥΠΠ και κάθε επιχειρηματικής δραστηριότητας στον χώρο της ΥΑΕ.
– Ουσιαστική καταγραφή και διερεύνηση εργατικών «ατυχημάτων» και επαγγελματικών ασθενειών.
– Κάλυψη όλων των χώρων εργασίας με υπηρεσίες Ιατρικής της Εργασίας, ανεξάρτητα από τον αριθμό των εργαζομένων.
– Να ισχύσει ξανά η απαγόρευση της νυχτερινής εργασίας των γυναικών στη βιοτεχνία και στη βιομηχανία, ενώ για άλλα επαγγέλματα (π.χ. Υγείας, Τουρισμού, Επισιτισμού) να απαγορευτεί η νυχτερινή εργασία κατά τη διάρκεια της εγκυμοσύνης.
– Απαγόρευση απόλυσης εργαζομένων για λόγους που σχετίζονται με την υγεία τους, απαγόρευση απόλυσης θυμάτων εργατικού «ατυχήματος» ή επαγγελματικής ασθένειας, κατά τη διάρκεια της αναρρωτικής άδειας, ή εργαζομένων για τους οποίους έχει εκδοθεί εκτίμηση καταλληλότητας με περιορισμούς για πρόβλημα υγείας, ανεξάρτητα αν αυτό σχετίζεται ή όχι με την έκθεση στον επαγγελματικό κίνδυνο.
– Πλήρης κάλυψη των αναγκών των εργαζομένων από τον επαγγελματικό κίνδυνο, με ευθύνη του κράτους και αποκλειστική επιβάρυνση του κεφαλαίου.
– Υπεράσπιση και διεύρυνση του θεσμού των ΒΑΕ και σε άλλους κλάδους και ειδικότητες (σε ιδιωτικό και δημόσιο τομέα) που δουλεύουν σε ομοιογενείς συνθήκες, ανεξάρτητα από τον ασφαλιστικό τους φορέα και τη σχέση εργασίας. Αμεση επανένταξη στον θεσμό για τους κλάδους που εξαιρέθηκαν το 2011.
Επίσης διεκδικούν αιτήματα που συνδέονται άμεσα με την προστασία των εργαζομένων από την εξάντληση και τη φθορά του οργανισμού:
– 7ωρο – 5ήμερο – 35ωρο, υπογραφή και εφαρμογή ΣΣΕ με αυξήσεις στους μισθούς.
– Κατάργηση των αντεργατικών νόμων που τσακίζουν το 8ωρο, ελαστικοποιούν την εργασία και ποινικοποιούν τη συνδικαλιστική δράση.
– Λήψη όλων των αναγκαίων μέτρων για την πρόληψη εργατικών «ατυχημάτων», επαγγελματικών ασθενειών και Βιομηχανικών Ατυχημάτων Μεγάλης Έκτασης, με ουσιαστικό έλεγχο της εργοδοτικής και κρατικής ευθύνης. Κάλυψη όλων των εργαζομένων, ανεξάρτητα από τον τρόπο αμοιβής (μισθό, ΔΠΥ).
Από 902.gr
