Ανησυχίες για τη δημιουργία μιας νέας εστίας χρηματοπιστωτικής αστάθειας εκφράζουν παράγοντες των αγορών, με αφορμή τη ραγδαία διόγκωση της αγοράς του λεγόμενου private credit, ενός τομέα που τα τελευταία χρόνια γνωρίζει εκρηκτική ανάπτυξη διεθνώς.
Ο διαχειριστής hedge fund Lee Robinson, ο οποίος έγινε γνωστός επειδή στοιχημάτισε εναντίον των στεγαστικών δανείων υψηλού κινδύνου πριν από την κρίση του 2008, εκτιμά ότι οι κίνδυνοι που συσσωρεύονται σήμερα παρουσιάζουν ανησυχητικές ομοιότητες με την περίοδο πριν από την κατάρρευση της Lehman Brothers.
Σύμφωνα με δημοσίευμα του Bloomberg, ο Robinson δεν στρέφεται ευθέως εναντίον των εταιρειών private credit, αλλά ποντάρει στην επιδείνωση της πιστοληπτικής εικόνας μεγάλων ασφαλιστικών ομίλων, όπως οι MetLife, Lincoln National και Berkshire Hathaway, οι οποίοι έχουν αυξήσει σημαντικά την έκθεσή τους σε ιδιωτικά δάνεια αναζητώντας υψηλότερες αποδόσεις.
Η αγορά private credit έχει φτάσει πλέον τα 1,8 τρισ. δολάρια και αποτελεί ένα από τα ταχύτερα αναπτυσσόμενα τμήματα του λεγόμενου «σκιώδους τραπεζικού συστήματος». Πρόκειται για δανεισμό επιχειρήσεων εκτός του παραδοσιακού τραπεζικού πλαισίου, μέσω επενδυτικών κεφαλαίων και χρηματοπιστωτικών οργανισμών που λειτουργούν με περιορισμένη διαφάνεια και εποπτεία.
Η ανησυχία εντείνεται καθώς, σύμφωνα με στοιχεία της Moody’s, περίπου το 20% των επενδύσεων σταθερού εισοδήματος των αμερικανικών ασφαλιστικών εταιρειών ζωής βρίσκεται πλέον σε μη ρευστοποιήσιμα περιουσιακά στοιχεία, κυρίως ιδιωτικά δάνεια.
Παράλληλα, η Ευρωπαϊκή Κεντρική Τράπεζα έχει ήδη προειδοποιήσει ότι πιθανές ζημιές από το private credit θα μπορούσαν να επηρεάσουν περισσότερο τις ασφαλιστικές εταιρείες από ό,τι τις τράπεζες. Την ίδια ώρα, η δραστηριότητα στην αγορά CDS ασφαλιστικών ομίλων αυξάνεται αισθητά, καθώς ολοένα και περισσότερα hedge funds υιοθετούν παρόμοιες στρατηγικές.
Αν και οι συνθήκες δεν ταυτίζονται με εκείνες του 2008, η συζήτηση αναδεικνύει για άλλη μια φορά τις αντιφάσεις ενός χρηματοπιστωτικού συστήματος που, στην αναζήτηση ολοένα υψηλότερων αποδόσεων, διοχετεύει τεράστια κεφάλαια σε όλο και πιο σύνθετα και αδιαφανή επενδυτικά προϊόντα. Την ώρα που οι αγορές εμφανίζονται καθησυχασμένες και τα περιθώρια κινδύνου παραμένουν σε ιστορικά χαμηλά επίπεδα, οι προειδοποιήσεις για νέα χρηματοπιστωτική αναταραχή πληθαίνουν.
Όπως επισημαίνουν αναλυτές, ακόμη κι αν δεν επαναληφθεί ένα σοκ αντίστοιχο με εκείνο της Lehman Brothers, η συσσώρευση κινδύνων στο «σκιώδες» χρηματοπιστωτικό σύστημα αποτελεί ένδειξη ότι οι μηχανισμοί που οδήγησαν στην κρίση του 2008 όχι μόνο δεν εξαλείφθηκαν, αλλά επανεμφανίζονται με νέες μορφές και σε διαφορετικά πεδία της παγκόσμιας οικονομίας.
