ΟΙ ΔΑΣΚΑΛΟΙ ΠΟΥ ΑΓΑΠΗΣΑ – Αντώνης Γιαννακός: «ΤΟΥΣ ΔΑΣΚΑΛΟΥΣ ΜΟΥ ΤΟΥΣ ΕΛΕΓΑΝ ΜΙΛΤΟ, ΜΑΡΙΑ ΚΑΙ ΣΤΑΘΗ»

Ο ΑΝΤΩΝΗΣ ΓΙΑΝΝΑΚΟΣ ΜΙΛΑ ΓΙΑ ΤΟΥΣ ΔΑΣΚΑΛΟΥΣ ΤΟΥ ΜΙΛΤΟ ΠΑΠΑΝΤΩΝΑΚΗ, ΜΑΡΙΑ ΣΑΒΒΙΔΟΥ ΚΑΙ ΣΤΑΘΗ ΛΙΒΑΘΙΝΟ

ΕΠΙΜΕΛΕΙΑ: ΕΥΑ ΝΙΚΟΛΑΪΔΟΥ

Ο Αντώνης Γιαννακός ξεκίνησε απ’ τον αθλητισμό αλλά ο ανήσυχος χαρακτήρας του
αναζήτησε την έκφραση μέσα απ’ την τέχνη.
Εργάζεται με πάθος και προσήλωση στο θέατρο και νιώθει ευγνωμοσύνη για τους
δασκάλους του.
«Έκανα κλασσικό αθλητισμό και είχα δύο προπονητές. Ο ένας ήταν ο Μίλτος
Παπαντωνάκης που έχει φύγει. Με μάθαινε πολλά πράγματα για τη ζωή εν γένει.
Ήταν η πρώτη βασική, πατρική φιγούρα αν εξαιρέσεις τα μεγαλύτερα αδέρφια μου
που κι αυτοί υπήρξαν τέτοιες φιγούρες. Μου πρότεινε να διαβάσω βιβλία ενώ
ήμασταν στον στίβο. Μου είχε κάνει πολύ εντύπωση τότε, που σκεφτόμουν «Αφού
τρέχουμε, τι τα θέλουμε τα βιβλία».
Στο Γυμνάσιο μου έκανε Αρχαία μία δασκάλα που δεν θυμάμαι το όνομά της, αλλά
μου θυμάμαι ότι μου έλεγε: «Πρέπει να διαλέγεις πότε θα σκέφτεσαι γρήγορα και
πότε θα σκέφτεσαι αργά». Το σκέφτομαι καθημερινά. Η διαφορά είναι στις
συνθήκες. Όταν αυτό που θα αποφασίσω περικλείει πολλούς καλό θα ήταν να το
σκεφτώ λίγο παραπάνω, όταν αφορά μόνο εμένα να μην το πολυσκεφτώ αλλά να
είμαι έτοιμος να δεχθώ τις συνέπειες.
Στο θέατρο, η κυρία Σαββίδου μου άλλαξε οπτική για πολλά θέματα της ζωής και
αυτό νομίζω είναι άρρηκτα συνδεδεμένο με το θέατρο και την τέχνη. Το βασικό
πράγμα που μου έμαθε είναι ότι η αισθητική του εαυτού και της προσωπικότητας
εμπεριέχει την ηθική σου. Δεν γίνεται να πολεμάς έναν φωνακλά με φωνές. Πώς θα
συνδιαλέγομαι με τους ανθρώπους που συνεργάζομαι και για μένα ήταν πολύ
σημαντικό. Εγώ ήμουν κάπως «όπως ήθελα». Πλέον το λέω αρνητικά. Έπρεπε να
μπω σε κάποια καλούπια για να μπορέσω να συνομιλήσω με άλλους ανθρώπους
που δεν μοιάζουν με μένα. Ήμουν «χύμα». Ως καθηγήτρια έπαιξε τον
σημαντικότερο ρόλο για το πώς έμπαινα στα πράγματα.
Κι έπειτα βέβαια ο κύριος Λιβαθινός».