Αυτό που τα ΝΑΤΟϊκά γεράκια ονομάζουν “Τράπεζα Αμυνας, Ασφάλειας και Ανθεκτικότητας (Defence, Security and Resilience Bank – DSRB)” στην πραγματικότητα είναι τη “Τράπεζα” των βρυκολάκων του πολέμου, όπου μέσω αυτής θα καταληστεύονται οι λαοί, ώστε η αστική τάξη να είναι έτοιμη να τους στείλει στα σφαγεία που ετοιμάζει.
Σε ετούτη, λοιπόν, τη ληστεία ο Κυρ. Μητσοτάκης, εμφανίστηκε – για άλλη μια φορά – ο προθυμότερος των προθύμων να κάνει τον “τροχονόμο” της πολεμικής βιομηχανίας, εμπλέκοντας μοιραία τον λαό σε απίστευτες περιπέτειες και μεγάλους κινδύνους.
Πριν ακόμα ξεκινήσει το επίσημο πρόγραμμα για τους ηγέτες (με δείπνο που παρέθεσε ο Ερντογάν), ο Κυρ. Μητσοτάκης φρόντισε να εγκρίνει κι επισήμως τη συμμετοχή της χώρας στην υπό ίδρυση τράπεζα του ΝΑΤΟ, με την ψευδεπίγραφη επωνυμία Τράπεζα Αμυνας, Ασφάλειας και Ανθεκτικότητας (Defence, Security and Resilience Bank – DSRB), προκειμένου να ενισχυθεί ακόμα περισσότερο η χρηματοδότηση της πολεμικής βιομηχανίας μέσα από την καταλήστευση του υστερήματος των λαών.
Σύμφωνα με τη σχετική Διακήρυξη οι ηγέτες του Καναδά, της Αλβανίας, του Βελγίου, της Ελλάδας, της Λετονίας, του Λουξεμβούργου, της Ρουμανίας, της Τουρκίας και της Ουκρανίας ανακοινώνουν την πρόθεσή τους να ιδρύσουν την DSRB «σε μια εποχή που οι Σύμμαχοι αυξάνουν τις αμυντικές επενδύσεις, επεκτείνουν τη βιομηχανική τους ικανότητα και επιταχύνουν την παραγωγή κρίσιμων δυνατοτήτων», αναγνωρίζοντας «την ανάγκη κινητοποίησης δημόσιων και ιδιωτικών κεφαλαίων σε μεγάλη κλίμακα για να υποστηρίξουμε τις προτεραιότητές μας στην άμυνα, την ασφάλεια και την ανθεκτικότητα».
Οι υπογράφοντες δίνουν στην όλη διαδικασία τον «επείγοντα χαρακτήρα που απαιτείται από το τρέχον γεωπολιτικό πλαίσιο, ώστε να μπορέσει η Τράπεζα να ξεκινήσει τη λειτουργία της ήδη από το 2027», με στόχο «μακροπρόθεσμη, χαμηλού κόστους χρηματοδότηση για πρωτοβουλίες άμυνας, ασφάλειας και ανθεκτικότητας σε όλες τις αλυσίδες εφοδιασμού, βοηθώντας τις κυβερνήσεις και τις μικρές και μεσαίες επιχειρήσεις να αντιμετωπίσουν κρίσιμα κενά χρηματοδότησης. Θα παρέχει εγγυήσεις που αυξάνουν τη διαθεσιμότητα προσιτών κεφαλαίων, προσφέροντας παράλληλα δάνεια σε χώρες μέλη για επενδύσεις προτεραιότητας». Βάζουν και την παράμετρο ότι «η μείωση του κόστους κεφαλαίου θα βοηθήσει στην άμβλυνση των πληθωριστικών πιέσεων στις βιομηχανίες άμυνας και διττής χρήσης».
Η κυβέρνηση πανηγύριζε χτες για τις «σημαντικές προοπτικές για την εγχώρια αμυντική βιομηχανία και συνολική οικονομία», αφού «δημιουργούνται πρόσθετες δυνατότητες χρηματοδότησης με ευνοϊκούς όρους για την ελληνική αμυντική και τεχνολογική βιομηχανία», «ενισχύεται η πρόσβαση των ελληνικών επιχειρήσεων στις διεθνείς αγορές». Επίσης, μιλούσε για «στρατηγική επιλογή με μακροπρόθεσμο ορίζοντα» που «υπηρετεί τη σταθερή και διαχρονική επιλογή της χώρας μας να συμμετέχει ως πυλώνας σταθερότητας, με καθοριστικό ρόλο στη διεθνή και περιφερειακή ασφάλεια», σε ρόλο βασικά ευρωατλαντικού χωροφύλακα από την Ανατολική Μεσόγειο και τα Βαλκάνια έως τον Ινδο-Ειρηνικό.
Και φυσικά “κορδώθηκε” για άλλη μια φορά για το γεγονός ότι “η Ελλάδα ήδη συγκαταλέγεται στην πρώτη πεντάδα των χωρών του ΝΑΤΟ που έχουν ήδη από το 2026 επιτύχει τον στόχο του 3,5% του ΑΕΠ για τις αμιγώς αμυντικές δαπάνες”.
Aποκρύπτοντας, φυσικά, πως όλα αυτός ο πακτωλός χρημάτων που δίνεται για τις ΝΑΤΟικές ανάγκες προέρχεται από τις τσέπες του λαού και τη φορολεηλασία του εισοδήματός του, αλλά και από τη συνεχή όλα αυτά τα χρόνια υποχρηματοδότηση κρίσιμων τομέων, όπως η Υγεία και η Παιδεία
Δείχνοντας εξάλλου τις σχέσεις συνεργασίας και ανταγωνισμού με την τουρκική αστική τάξη, τα κυβερνητικά επιτελεία διέρρεαν ότι «η συμμετοχή μας αποσκοπεί στην προώθηση των εθνικών μας συμφερόντων ανεξάρτητα από το ποιοι άλλοι συμμετέχουν», και ότι «αν μια χώρα με την οποία έχουμε διαφορές συμμετέχει σε έναν νέο θεσμό, η δική μας απάντηση δεν μπορεί να είναι η απουσία ή η απόσυρση», αλλά «να διασφαλίζουμε ότι καμία σημαντική απόφαση δεν λαμβάνεται χωρίς τη δική μας φωνή».
