Ο Αθερίδης εξηγεί «πόσο σκληρό είναι» να βρίσκεται σε ένα κελί «μια κυρία του Κολωνακίου» – ΒΙΝΤΕΟ

Ο κύριος Αθερίδης είναι αυτός που είχε εκφράσει τον ατελείωτο θαυμασμό του για τον «σερίφη» Μιχάλη Χρυσοχοΐδη: «Πρέπει να εμπιστευτούμε ανθρώπους σαν τον Μιχάλη Χρυσοχοΐδη, ο οποίος δεν μοιάζει με Έλληνα υπουργό. Δεν υπάρχει προηγούμενο, ειλικρινά».

Αυτός ο θαυμαστής, λοιπόν, του Χρυσοχοΐδη έδωσε μια συνέντευξη στον ΣΚΑΪ και αναφέρθηκε, μεταξύ άλλων, στην υπόθεση του θανάτου του Γιώργου Μαζωνάκη.  

Προσέξτε την τοποθέτηση του: 

«Θα σου πω κάτι, για την προσέγγιση που κάνω ψυχικά. Όλο αυτό που έγινε με τον Γιώργο Μαζωνάκη και με τους γιατρούς (…) Όταν άκουσα ότι αυτή η γυναίκα (σ.σ: η «γιατρός») είπε “να περάσω λίγο από το σπίτι μου, μυρίζουν οι μασχάλες μου, να κάνω ένα μπάνιο” ενώ την πήγαιναν φυλακή,  αντιλαμβάνομαι (με όλα αυτά τα λεφτά που έχουν βγάλει, που έμαθαν να τα βγάζουν τόσο εύκολα, που είχε μάθει σε έναν άλλον τρόπο ζωής, σε ένα άλλο σύμπαν) το πόσο σκληρό είναι πως αυτή μπήκε σε ένα κελί. Δεν μπορούμε να το διανοηθούμε. 

Το έχει πει πάλι ο Ευριπίδης στον “Μενέλαο” στην “Ελένη” που λέει “ο καλομαθημένος δεν μπορεί, υποφέρει πάρα πολύ”. Λέει αλήθεια, δεν λέει ψέματα. Σε έναν άνθρωπο που μπαινοβγαίνει στις φυλακές, δεν του λέει κάτι να μπει μία ακόμα φορά. Μία κυρία του Κολωνακίου, όμως, η οποία δεν πρέπει να είχε και συνείδηση, του πόσο επικίνδυνο είναι αυτό που κάνει, αφού το έκανε και στην κόρη της; Νόμιζε ότι είναι παιχνίδι.  Αν σου πω ότι μπαίνω στη διαδικασία να ταυτιστώ μαζί της; Αυτό το πράγμα δεν είναι συμπόνια, είναι αυτοματισμός, πες ότι μπαίνω στη διαδικασία από κεκτημένη ταχύτητα, σαν ηθοποιός».

Αδυνατούμε να μπούμε στην «ψυχική» κατανόηση που έχει ο κύριος Αθερίδης για αυτό που περνάει η κατηγορούμενη για την υπόθεση Μαζωνάκη, στη φυλακή. Ακόμα κι αν δεχτούμε την επιχειρηματολογία (;) της «κεκτημένης ταχύτητας» του ηθοποιού που επικαλείται, δεν μπορούμε παρά να σημειώσουμε ότι δεν λαμβάνει υπόψη του όλες τις πλευρές του «ρόλου» της κατηγορούμενης. Άρα, μάλλον, ως ηθοποιός δεν καταλαβαίνει το ρόλο ολοκληρωμένα. Μάλιστα, δίνει και «δικαιολογία» για τις πράξεις του «ρόλου» («δεν πρέπει να είχε συνείδηση τι έκανε» κτλ). 

Για τις περισσότερες δυσκολίες που έχει «μια κυρία του Κολωνακίου» που μπαίνει στις φυλακές, σε σχέση με κάποιον που «μπαινοβγαίνει» σε αυτές, τι να πούμε; Να «κλάψουμε» για τους εύπορους και τις εύπορες που είναι στις φυλακές, γιατί έχασαν τη «ζωάρα» και την πολυτέλεια που απολάμβαναν; Να καταλάβουμε πως έχουν μεγαλύτερο πόνο από την «πλέμπα»;  

Ειλικρινά, τι λέτε (πάλι), κύριε Αθερίδη; 

Εάν δεν πιστεύετε στα μάτια σας, με αυτά που διαβάσατε, μπορείτε να τα ακούσετε στο βίντεο (μετά το 5′.30”):