Ένα ξεχωριστό αφιέρωμα στον Θάνο Μικρούτσικο πραγματοποιείται την Τρίτη 31 Μάρτη στην Κεντρική Σκηνή του «Σταυρού του Νότου». Νέοι τραγουδοποιοί παίρνουν τη σκυτάλη και παρουσιάζουν στο κοινό τα επιβλητικά έργα του μεγάλου συνθέτη.
Οι Μιχάλης και Παντελής Καλογεράκης, Απόστολος Κίτσος, Σταύρος Τσαντές, Κωστής Χρήστου και Sophie Lies «ξαναδιαβάζουν» τα τραγούδια του Θάνου, που «μιλάνε για το αύριο και το χτες». Και είναι σίγουρο ότι ο Θάνος, που στάθηκε πάντα κοντά στις ανησυχίες των νέων δημιουργών, θα τους προέτρεπε να κάνουν το έργο του δικό τους και να το τραγουδήσουν με τον τρόπο τους, μέσα στις νέες συνθήκες που διαμορφώνονται. Άλλωστε, υποστήριζε ότι κανένα έργο δεν μπορεί να μένει αδιάφορο και αμετάβλητο σε έναν κόσμο που αλλάζει.
Σε αυτό το αφιέρωμα, με νέες ενορχηστρώσεις του Γιάννη Λουπάκη και του Γιώργου Καρούμπαλου και με το βλέμμα των νέων δημιουργών, παρουσιάζονται μεγάλες στιγμές του έργου του συνθέτη, μέσα από «τα όνειρα των εραστών, τα δάκρυα των ποιητών και των τρελών τα γέλια». «Ο μόνος δρόμος είναι ο δρόμος». Τέτοιους δρόμους άφησε ως πολύτιμη παρακαταθήκη ο Θάνος Μικρούτσικος, ώστε η νέα γενιά να εξελίσσεται και να συναντά τις πρωτοποριακές συνθέσεις του, τις σκέψεις και τις αγωνίες του, το όραμά του για τη μουσική και για τη ζωή. Ετσι μόνο «θα ζει σε αιώνιο κύκλο» μαζί με τη μουσική του.
Παίζουν οι μουσικοί: Κλαρινέτο – σαξόφωνο: Αλέξης Στενάκης. Μπάσο: Λάμπρος Ψωμάς. Κλασική κιθάρα: Γιώργος Καρούμπαλος. Ηλεκτρική κιθάρα: Οδυσσέας Τζιρίτας. Τύμπανα: Χάρης Παρασκευάς. Πιάνο: Γιάννης Λουπάκης.
Προπώληση: more.com.
***
Με αφορμή τη συναυλία, ο «Ριζοσπάστης» είχε τη χαρά να συζητήσει με τον Παντελή Καλογεράκη, τον Σταύρο Τσαντέ και την Sophie Lies. Πώς είναι για έναν νέο δημιουργό να προσεγγίζει το έργο του Θάνου Μικρούτσικου; Ποιο τραγούδι του ξεχωρίζουν και γιατί;
Η Sophie Lies σημείωσε: «Αναμφίβολα είναι μια στιγμή που διασταυρώνονται η αίσθηση της παρακαταθήκης και της ευθύνης και ταυτόχρονα η ζωντάνια της δημιουργικής ελευθερίας. Αλλωστε, νομίζω πως το γνώριζε πολύ καλά αυτό ο Θάνος Μικρούτσικος. Οτι δηλαδή το μουσικό έργο, για να συνεχίσει να ταξιδεύει, να ακούγεται αληθινά και να “ζήσει” στο μέλλον, χρειάζεται να αφεθεί, όπως αφήνεται ένα παιχνίδι στα χέρια των παιδιών. Το αν θα βρούμε εμείς από την πλευρά μας έναν καινούργιο τρόπο να παίξουμε με αυτό, έναν όμορφο και ειλικρινή τρόπο, μένει να φανεί.
Από τα τραγούδια που θα ερμηνεύσω στο live, νομίζω ότι ξεχωρίζω λίγο περισσότερο το “Λούνα Παρκ” σε στίχους του Αλκη Αλκαίου και ερμηνεία του Δημήτρη Μητροπάνου. Πέρα από το ότι με συγκινεί πολύ, έχει και μια πολύ ξεχωριστή θέση στην καρδιά μου γιατί είναι συνδεδεμένο με έναν πολύ αγαπημένο μου φίλο, ο οποίος το τραγουδάει συχνά και το αγαπά βαθιά, όπως και τους δημιουργούς του. Οπότε, όταν το φέρνω κατά νου, πιο πολύ εκείνον ακούω να το τραγουδάει στο κεφάλι μου παρά τον Μητροπάνο, ο οποίος έτσι κι αλλιώς με συνεπαίρνει. Φυσικά, θα είναι πολύ ξεχωριστή στιγμή για μένα και το ντουέτο που θα κάνουμε με τον Απόστολο Κίτσο στο “Μια πίστα από Φώσφορο”».
Ο Σταύρος Τσαντές επεσήμανε: «Σίγουρα, για έναν νέο δημιουργό, το να “αναμετρηθεί” με ένα τόσο σπουδαίο έργο θέλει θάρρος. Θάρρος που στην προκειμένη περίπτωση το παίρνω από την ανοιχτή φύση του ίδιου του έργου, από την οικειότητα που με κάνει να αισθάνομαι. Αυτή η ανοιχτότητα που έχει η μουσική του Θάνου Μικρούτσικου είναι χαρακτηριστικό ενός έργου που διατηρεί τη νιότη του ανεξαρτήτως ηλικίας. Είναι ένα διαρκές προσκλητήριο στη νεότητα. Η στιγμή της σκηνικής επαφής με ένα τέτοιο έργο έχει κάτι το τελετουργικό: Οταν ακούμε και τραγουδάμε Μικρούτσικο, είτε αυτό συμβαίνει γύρω από ένα τραπέζι μεταξύ φίλων είτε σε μια συναυλία μαζί με πλήθος άλλων ανθρώπων, υπάρχει η αίσθηση πως καταλαβαίνουμε και καταλαβαινόμαστε, βρίσκουμε τους κοινούς μας τόπους, γινόμαστε με έναν τρόπο ψυχικά “συνομήλικοι”.
Το έργο του Θάνου Μικρούτσικου είναι τεράστιο και έχει πάρα πολλές μορφές και ύφη, οπότε μου είναι πάρα πολύ δύσκολο να διαλέξω ένα. Το πρώτο που μου ήρθε στο μυαλό είναι ο “Μικρόκοσμος”, γιατί είναι από τα τραγούδια εκείνα που μου έμαθαν, πόση δύναμη μπορεί να έχει ένα τραγούδι. Θυμάμαι, δηλαδή, να το ακούω στην εφηβεία και να νιώθω την ανάγκη να βγω έξω να κάνω κάτι, ακόμα κι αν δεν ήξερα τι ήταν αυτό που έπρεπε να κάνω».
Ο Παντελής Καλογεράκης είπε: «Προσωπικά, πριν 10 – 15 χρόνια, πριν καν μπω στη Δραματική Σχολή, θυμάμαι να τραγουδάω τα τραγούδια του Μικρούτσικου και όντως να θεωρώ πως είναι δικά μου, όλη η δουλειά που έκανε πάνω στον Καββαδία… Είναι τραγούδια που τα έδωσε όντως στον λαό, και με θυμάμαι νέο στη μετεφηβεία μου να τα τραγουδάω και έτσι να καθορίζουν κάπως και τον τρόπο που υπάρχω σκηνικά. Οπότε νιώθω ότι τον φέρω!
Ξεχωρίζω το “Αν η μισή μου καρδιά”, επειδή είναι το πρώτο τραγούδι του Μικρούτσικου που άκουσα και ερωτεύτηκα. Το βρίσκω τόσο ευαίσθητα και ανοιχτά μελοποιημένο και ερμηνευμένο».
