Στους οκτώ αυξήθηκε ο αριθμός των νεκρών από το ναυάγιο του καταμαράν ανοικτά των Κατεχομένων, ενώ 17 άνθρωποι εξακολουθούν να αγνοούνται. Μέχρι στιγμής, έχουν διασωθεί 242 άτομα από τους συνολικά 267 επιβαίνοντες.
Δύο παιδιά νοσηλεύονται σε μονάδα εντατικής θεραπείας για παρακολούθηση, ενώ οι αρχές δεν αποκλείουν το ενδεχόμενο κάποιοι από τους αγνοούμενους να έχουν εγκλωβιστεί στο εσωτερικό του πλοίου.
Οι αρχές στα κατεχόμενα ανακοίνωσαν ότι έχουν συλληφθεί ο καπετάνιος και επτά μέλη του πληρώματος, στο πλαίσιο της έρευνας για τις συνθήκες του ναυαγίου.
Το «Filo Jet», στο οποίο επέβαιναν 259 επιβάτες και οκτώ μέλη πληρώματος, εκτελούσε δρομολόγιο από την Κερύνεια στα Κατεχομένα προς το Τάσουτζου της Μερσίνας όταν άρχισε να παίρνει νερά, περίπου τέσσερα ναυτικά μίλια από το λιμάνι.
Σύμφωνα με τις μέχρι στιγμής πληροφορίες, ο καπετάνιος επιχείρησε να επιστρέψει στην Κερύνεια, όμως το σκάφος πήρε γρήγορα κλίση και τελικά ανετράπη.
Οι επιχειρήσεις έρευνας και διάσωσης συνεχίζονται, ωστόσο το γεγονός ότι το πλοίο έχει βυθιστεί σε βάθος περίπου 514 μέτρων δυσχεραίνει σημαντικά το έργο των συνεργείων.
Οι αρμόδιες αρχές αναφέρουν επίσης ότι το «Filo Jet» είχε ελεγχθεί μόλις δύο μήνες πριν από το δυστύχημα και ότι η ανάκτηση του μαύρου κουτιού θεωρείται κρίσιμη για να εξακριβωθούν τα αίτια της βύθισης.
Παράλληλα, επιζώντες διατυπώνουν σοβαρές καταγγελίες για τον τρόπο με τον οποίο αντέδρασε το πλήρωμα όταν το πλοίο άρχισε να παίρνει νερά.
Επιζών, που μίλησε στην τουρκοκυπριακή εφημερίδα Kibris, καταλογίζει ευθύνες στο πλήρωμα, καθώς διαβεβαίωναν τους επιβάτες ότι «δεν υπάρχει πρόβλημα», και μετά έσπευσαν να το εκκενώσουν πρώτοι.
«Το πλοίο άρχισε να χτυπάει δυνατά, ”πατ-πατ”… Εμείς καλέσαμε τους υπεύθυνους και τους είπαμε: “Κοιτάξτε, το πλοίο μπάζει νερά”. Κι ένας μας είπε: “Εσείς δεν είστε συνηθισμένοι, δεν θα γίνει τίποτα. Εμείς είμαστε συνηθισμένοι, δεν υπάρχει κανένα πρόβλημα”».
«Μετά άρχισε να παίρνει όλο και περισσότερο νερό, άρχισαν να βυθίζονται τα καθίσματα.Ο καπετάνιος συνέχιζε κανονικά. Μετά, παρόλο που ήμασταν σε επικοινωνία με τον καπετάνιο, μάς έλεγαν πάλι “δεν θα γίνει τίποτα” και συνέχισαν».
«Ύστερα έσπασε το μπροστινό μέρος του πλοίου. Μόλις έσκασε η πλώρη, μας είπαν: “Επείγον, βγαίνουμε αμέσως”. Οι ίδιοι έτρεξαν και έφυγαν πρώτοι, ενώ άφησαν τον κόσμο μέσα… Κανείς δεν είχε ασφάλεια για τη ζωή του. Κανείς δεν ενημερώθηκε».
«Αφού εξερράγη το πλοίο, τότε μας είπαν: “Πάμε, φεύγουμε!”. Τα τζάμια έσπασαν, το πλοίο βυθίστηκε μέσα στο νερό και πολλοί άνθρωποι δεν κατάφεραν να βγουν. Αφού έσπασαν τα τζάμια, άρχισαν να λένε ότι πρέπει να φύγουμε. Τα παιδιά και άλλοι άνθρωποι χώθηκαν κάτω από τα καθίσματα. Οι ηλικιωμένες γυναίκες όμως δεν μπορούσαν να χωρέσουν κάτω από τα καθίσματα, εγκλωβίστηκαν…δεν καταφεραν να βγουν».
