Οι … μητσοτακικοί “παλικαρισμοι” για τα κλεμμένα Γλυπτά του Παρθενώνα, κατά τη ομιλία του στην τελετή παράδοσης στην Βουλγαρία των λειψάνων του τσάρου Σαμουήλ αντί 48 κειμηλίων που επεστράφησαν στην Ελλάδα, γρήγορα κατευνάστηκαν… Θυμίζουμε ότι ο Κυρ. Μητσοτάκης εμφανίστηκε τότε λάβρος για την υπόθεση της επιστροφής των Γλυπτών από το Βρετανικό Μουσείο. “Η πατρίδα μου δεν πρόκειται να δεχθεί διευθετήσεις που να δηλώνουν αναγνώριση ξένης κυριαρχίας ή να δανειστεί τάχα τους δικούς της θησαυρούς”, είπε.
Αλλά για να καλύψει και κάθε άλλη εκδοχή είχε φροντίσει ήδη να τονίσει ότι: “Ο Παρθενώνας συνιστά μία μοναδική και μία αυτοτελή περίπτωση. Γι’ αυτό και δεν μπορεί να “φυλακιστεί” στα όρια νομικών, τεχνικών ζητημάτων. Αφορά την αποκατάσταση της αισθητικής και νοηματικής ακεραιότητας ενός πραγματικά οικουμενικού μνημείου, το οποίο, δυστυχώς, παραμένει βίαια διαμελισμένο”.
Απελευθερωμένος, λοιπόν, από νομικά ζητήματα … επανήλθε σήμερα στις γνωστές εργοστασιακές ρυθμίσεις. Κατά τη διάρκεια της συζήτησης με τον συγγραφέα Ντάνιελ Μέντελσον στο συνέδριο «Διάλογοι για την Αθήνα: από τον μύθο στη σύγχρονη πόλη», στο ΕΚΠΑ, ο πρωθυπουργός ανέφερε τα ακόλουθα:
«Προτιμώ να χρησιμοποιώ τον όρο “ενοποίηση” αντί για τον όρο “επιστροφή”, γιατί θα ήθελα να δω τα γλυπτά του Παρθενώνα ως μια πολύ μοναδική περίπτωση· ουσιαστικά είναι μέρος ενός μνημείου που διαμελίστηκε. Θα ήθελα να το παρουσιάσω αυτό ως μια πρόταση win-win. Θα μπορούσαμε να προσφέρουμε στο Βρετανικό Μουσείο μια μοναδική πολιτιστική συνεργασία. Θα μπορούσαμε να του προσφέρουμε πρόσβαση σε προσωρινές εκθέσεις ελληνικών θησαυρών που δεν έχουν φύγει ποτέ από τη χώρα»
Και γεννώνται τα προφανή ερωτήματα:
– Εάν “ενοποιηθούν” και δεν “επιστρέψουν”, όπως λέει, τότε ποιός έχει την κυριότητα και πως αναγνωρίζεται ότι πρόκειται για κλεμμένα μνημεία; Αυτή η … λεπτομέρεια είναι άραγε “νομικό και τεχνικό ζήτημα”;
-Οταν λέει “πρόσβαση σε προσωρινές εκθέσεις ελληνικών θησαυρών που δεν έχουν φύγει από τη χώρα”, ποιά ακριβώς μουσεία σκέφτεται να … αδειάσουν και μάλιστα με έργα που δεν έχουν φύγει από τη χώρα για λόγους ασφάλειας των ίδιων των έργων και όχι επειδή δε έτυχε να μας τα ζητήσουν!;
Συμπέρασμα: η επστροφή των Γλυπτών ευτελίζεται για άλλη μια φορά στο επίπεδο των διευθετήσεων και της λογικής “να τα βρούμε” και αυτή η πολύ σοβαρή υπόθεση εξακολουθεί να είναι επικοινωνιακό τρικ ενόψει εκλογών.
