Με λεονταρισμούς προς την Τουρκία και «φιλικές» συμβουλές στο ισραηλινό κράτος – δολοφόνο εμπλούτισε την ομιλία του, από το βήμα του ΟΗΕ, ο πρωθυπουργός Κυριάκος Μητσοτάκης.
Μετά την διπλωματική ψυχρολουσία με την ακύρωση της συνάντησής του με τον Τούρκο πρόεδρο με απόφαση της πλευράς Ερντογάν, ο Μητσοτάκης θέλησε να εμφανιστεί… «αυστηρός» απέναντι στη «σύμμαχο» (στο ΝΑΤΟ) Τουρκία.
Οπως είπε ότι οι γείτονες πρέπει να ανακαλέσουν την απειλή πολέμου – casus belli, καθώς «ο δρόμος προς τα εμπρός είναι ο διάλογος, όχι η γλώσσα των όπλων». Υποστήριξε ότι το μονοπάτι της διπλωματίας είναι αυτό που μπορεί να προσφέρει επίλυση της μοναδικής διαφοράς των δύο χωρών που είναι η οριοθέτηση της υφαλοκρηπίδας και της αποκλειστικής οικονομικής ζώνης. Κατά τα άλλα ισχυρίστηκε τα… γνωστά: «Η Ελλάδα είναι πυλώνας σταθερότητας και αξιόπιστος εταίρος στο σταυροδρόμι τριών ηπείρων, στηρίζουμε τις αρχές του Διεθνούς Δικαίου, επιζητούμε διάλογο και την ειρηνική συνύπαρξη με τους γείτονές μας». Όλα αυτά, πάντα με ΝΑΤΟϊκές συνταγές στα ελληνοτουρκικά και με υπαναχωρήσεις στα κυριαρχικά δικαιώματα της χώρας.
«Από την πρώτη ημέρα είμαστε υπέρ του δικαιώματος του Ισραήλ να αμυνθεί. Μιλήσαμε για απελευθέρωση ομήρων και κατάπαυση του πυρός», ισχυρίστηκε, για να προσθέσει: «Όμως, τίποτα δεν δικαιολογεί τον θάνατο χιλιάδων παιδιών και τον ανθρωπιστικό πόνο των Παλαιστινίων». Όλα αυτά τα είπε ο Μητσοτάκης σαν «χάδι» υποτιθέμενης κριτικής στον «φίλο» του εγκληματία Νετανιάχου, ο Μητσοτάκης ο οποίος προ ημερών δήλωσε ότι δεν βλέπει γενοκτονία στη Γάζα.
Όσον αφορά στο Ουκρανικό,κινήθηκε στη συνηθισμένη ΝΑΤΟϊκή γραμμή και δήλωσε: «Ο πόλεμος βρίσκεται ήδη στο τέταρτο έτος. Η Ουκρανία δεν είναι μια περιφερειακή διαμάχη, είναι ο πόλεμος για τη δημοκρατία, την ελευθερία και την αξιοπρέπεια. Η Ελλάδα θα συνεχίζει την υποστήριξη προς τον ουκρανικό λαό». Για την ακρίβεια, βέβαια, μιλάμε για στήριξη στον Ζελένσκι, με εμπλοκή στον πόλεμο, με ό,τι κινδύνους συνεπάγεται αυτό για την Ελλάδα.
Για τη Συρία, τέλος, είπε ότι μετά από 14 χρόνια αιματοχυσίας, υπάρχει νέα ελπίδα για τον λαό! Ποιά είναι η… “ελπίδα”; Μα, οι τζιχαντιστές που έχουν αναλάβει την εξουσία στη Συρία και με τους οποίους είναι συνομιλητής ο Μητσοτάκης και η κυβέρνηση του.
