Οι συγκλονιστικές φωτογραφίες που είδαν το φως της δημοσιότητας πριν λίγες μέρες έδωσαν σάρκα και οστά σε όσα είχαμε ακούσει και είχαμε διαβάσει. Δημιούργησαν συναισθήματα συγκίνησης γιατί για πρώτη φορά αυτοί οι 200 κομμουνιστές που στάθηκαν αλύγιστοι μπροστά στο εκτελεστικό απόσπασμα δεν ήταν ένα χαρακτικό ή μια περιγραφή λέξεων. Είχαν πρόσωπο. Ήταν άνθρωποι απλοί αλλά πεισμένοι για το σκοπό τον οποίο είχαν αποφασίσει να υπηρετήσουν. Έναν σκοπό με ανώτερα ιδανικά τον οποίο τίμησαν μέχρι το τέλος αλύγιστοι, χαρούμενοι, περήφανοι. Αυτές οι φωτογραφίες έφεραν στο νου μας την ιστορία που πάντα με περηφάνια μας εξιστορούσε ο παππούς μας για τον μεγάλο του εξάδελφο τον Αποστόλη Κηπουρό από το Σουφλί. Έχετε πρόγονο ανάμεσα στους εκτελεσμένους του ΄44 μας έλεγε. Για το ότι ήταν μέλος του ΚΚΕ από νεαρή ηλικία, για αυτό τον συνέλαβαν και ύστερα ακολούθησε η διαδρομή : Ακροναυπλία, από εκεί στο στρατόπεδο στο Χαϊδάρι και κατόπιν Καισαριανή.
Ήταν ένας από τους 200 που εκτελέστηκαν την 1η Μάη του 1944. Μιλούσε πάντα με συγκίνηση για εκείνον, παρόλο που δεν τον έζησε πολύ. Για το ότι είχε συνειδητά επιλέξει να γίνει μέλος του ΚΚΕ αλλά και όλες τις δυσκολίες που αντιμετώπισε εξαιτίας αυτής της επιλογής του. Η οικογένεια είχε χάσει την επαφή μαζί του την περίοδο από τη σύλληψη του και έπειτα. Ακόμα και για την εκτέλεση του ενημερώθηκαν μέρες μετά. Είμαστε σίγουρες ότι αν ο παππούς μας δεν είχε φύγει λίγα χρόνια πριν η επιστολή αυτή θα γραφόταν από εκείνον.
Η θυσία των 200 σήκωσε τον λαό μας ένα μπόι ψηλότερα! Το ίδιο αισθανόμαστε ακόμα πιο έντονα από τη στιγμή που οι φωτογραφίες ήρθαν στο φως. Περηφάνια και δέος για αυτούς που στάθηκαν με χαμόγελο, με σηκωμένη τη γροθιά απέναντι στους Γερμανούς κατακτητές και τους ντόπιους συνεργάτες τους.
Εμείς, οι απόγονοι του, ζητάμε οι φωτογραφίες αυτές που αποτελούν σύμβολο του ηρωικού αγώνα του λαού μας και αναπόσπαστο κομμάτι της ιστορίας του Κόμματος μας, να πάρουν τη θέση που τους αξίζει στο Ιστορικό Αρχείο του ΚΚΕ, στο Δήμο Χαϊδαρίου και στο Μουσείο ΕΑΜικής Αντίστασης στην Καισαριανή. Να ενωθούν με τα υπόλοιπα πολύτιμα ντοκουμέντα και αντικείμενα της περιόδου. Να είναι προσβάσιμα σε όλους, ένα ζωντανό κομμάτι της ιστορίας.
Οι 200 της Καισαριανής ήταν σίγουροι ότι η θυσία τους δεν θα πάει χαμένη. Αρνήθηκαν να υπογράψουν δήλωση αποκήρυξης του ΚΚΕ με τίμημα την ίδια τους τη ζωή. Είναι «ήσυχοι», όπως όλοι εκείνοι επώνυμοι και ανώνυμοι που έχουν κάνει το καθήκον τους. Ότι το Κόμμα θα τραβήξει μπροστά κάτω απ’ όλες τις συνθήκες. Έκαναν το χρέος τους για μια κοινωνία χωρίς εκμετάλλευση.
Η θυσία τους δεν μας κάνει μόνο περήφανους αλλά μας βάζει μπροστά στην μεγάλη ευθύνη που έχουμε.
Εξοπλισμένοι με τις Αποφάσεις του 22ου Συνεδρίου του Κόμματός μας, να γίνουμε πιο ικανοί στη δουλειά με το Πρόγραμμά μας, πιο δυνατοί για να φτάσει ο αγώνας έως το τέλος, τον σοσιαλισμό – κομμουνισμό.
Να συνεχίσουμε στον ίδιο δρόμο, στη σωστή πλευρά της Ιστορίας.
Ρούλα, Κική και Κωνσταντίνα Χατζητοπαλούδη
Από 902.gr
