Σε 24ωρη απεργία σήμερα οι εργαζόμενοι στον κατασκευαστικό κλάδο, με διεκδικήσεις για Συλλογικές Συμβάσεις με αυξήσεις στους μισθούς, μέτρα υγείας και ασφάλειας, για τη συνταξιοδότηση και τα ένσημα.
Στην Αθήνα, οικοδόμοι, μισθωτοί τεχνικοί, ηλεκτρολόγοι, εργάτες στη γραμμή 4 του Μέτρο διατρανώνουν την αποφασιστικότητά τους για αυξήσεις, ΣΣΕ, 7ωρο – 5ήμερο 35ωρο.
Ξεχωρίζει σε μαζικότητα το πανό του Σωματείου των εργαζομένων στο εργοτάξιο του Ελληνικού, που συνεχίζουν την απεργία τους από χθες, που έκλεισαν το εργοτάξιο γιατί δεν ανέχονται να σκοτώνονται για τα κέρδη των αφεντικών.
Μιλώντας στη συγκέντρωση ο Γιάννης Νικολιδάκης, απερχόμενος πρόεδρος του Συνδικάτου Ηλεκτρολόγων τόνισε πως «δίνουμε μια συντονισμένη μάχη με παρεμβάσεις σε μια σειρά εργοτάξια». Επεσήμανε πως ενώ «πέφτει χρήμα για τα έργα, εμείς που τα φτιάχνουμε τα έργα μένουμε στις 15 του μήνα χωρίς λεφτά. Δουλεύουμε σε επικίνδυνες συνθήκες, αλλά δεν είμαστε στα Βαρέα και Ανθυγιεινά, ενώ υπάρχουν συνάδελφοι που είναι δηλωμένοι σαν υπάλληλοι γραφείου».
Ο Ηλίας Τσιμπουκάκης, πρόεδρος του Σωματείου Μισθωτών Τεχνικών σημείωσε ότι «Τα Σωματεία των εργαζομένων στις κατασκευές είναι ενωμένα σήμερα εδώ. Βαδίσουμε μαζί, ενάντια στον κοινό μας αντίπαλο, τους εργοδότες». Υπογράμμισε ότι ο κλάδος των Κατασκευών είναι ποτισμένος με το αίμα των εργατών, με θανάτους και σακατεμένους.
«Δεν πρόκειται να κάνουμε πίσω ούτε σπιθαμή από το δίκιο μας», τόνισε ο Βάλσαμος Συρίγος, γενικός γραμματέας της Ομοσπονδίας Οικοδόμων.
Απαίτησε την κήρυξη υποχρεωτικής της ΣΣΕ, 7ωρο – 5ήμερο – 35ωρο, να δοθούν τα «υπέρ αγνώστων» ένσημα και να μειωθούν τα όρια ηλικίας συνταξιοδότησης.
«Για εμάς είναι ξεκάθαρο ότι όσο δύσκολο αντίπαλο και να έχουμε απέναντί μας, τελικά θα βγούμε νικητές, θα τα καταφέρουμε για εμάς και τα παιδιά μας! Θα συνεχίσουμε και θα κλιμακώσουμε τον αγώνα μας!», σημείωσε.
Ο Β. Συρίγος εξέφρασε την αλληλεγγύη στον αγώνα των αγροτών, ενώ τόνισε ότι επόμενος αγωνιστικός σταθμός είναι το συλλαλητήριο στο Σύνταγμα, στις 16 Δεκέμβρη, την ημέρα που θα ψηφιστεί ο πολεμικός και αντεργατικός προϋπολογισμός.
Παραθέτουμε όλη την ομιλία:
«Από το βήμα της σημερινής απεργιακής συγκέντρωσης εκφράζουμε τη στήριξη και την αλληλεγγύη μας στον αγώνα και τα μπλόκα της αγροτιάς. Ο αγώνας των αγροτών είναι δίκαιος. Είναι αγώνας για να εξασφαλίσουν και να προστατέψουν το βιος τους, για να μπορούν να παράγουν φθηνά και ποιοτικά αγροτικά προϊόντα για τον λαό. Είναι αγώνας κόντρα στηn Κοινή Αγροτική Πολιτική και τους επιχειρηματικούς ομίλους στην παραγωγή και στο εμπόριο τροφίμων, που θησαυρίζουν στις πλάτες των αγροτών και των εργαζομένων.
Με τους αγρότες έχουμε τα ίδια προβλήματα, τον ίδιο αντίπαλο .Ο αγώνας της αγροτιάς θα είναι νικηφόρος γιατί στεκόμαστε στο πλευρό τους όλοι οι εργαζόμενοι, όλος ο λαός.
Η νίκη των αγροτών θα είναι και δική μας νίκη.
Η σημερινή πανελλαδική πανοικοδομική απεργία είναι πετυχημένη:
- Γιατί έχει πιάσει τον σφυγμό των προβλημάτων που αντιμετωπίζουν οι οικοδόμοι και οι εργαζόμενοι στις Κατασκευές.
- Γιατί υπάρχει διαμορφωμένο πλαίσιο πάλης για το μεροκάματο, το ωράριο εργασίας, τα όρια ηλικίας συνταξιοδότησης, τα μέτρα υγείας και ασφάλειας στους χώρους δουλειάς.
- Γιατί βάζει στο επίκεντρο τις ανάγκες των εργαζομένων και δίνει αποφασιστική αποκαλυπτική απάντηση σε όλο αυτό το επικοινωνιακό πανηγύρι που έχει στήσει η νέα τρόικα κυβέρνησης – ΣΕΒ – ΓΣΕΕ για τις ΣΣΕ και τους όρους ζωής και δουλειάς των εργαζομένων.
Επειδή η δράση του ταξικού εργατικού κινήματος τους ανησυχεί, επειδή φοβούνται τους αγώνες μας, προσπαθούν να λανσάρουν την ψευδαίσθηση ότι θα κάθεται σε ένα τραπέζι διαλόγου ο ΣΕΒ με τη ΓΣΕΕ και αυτομάτως θα αποκτούν οι εργαζόμενοι όλων των κλάδων Συλλογικές Συμβάσεις.
Αυτό που επιδιώκουν με τη συμφωνία-μνημόνιο για τις ΣΣΕ είναι να καθορίζουν αυτοί ποιο θα είναι το μεροκάματο και το ωράριο εργασίας και το “τυρί στη φάκα” είναι η υποχρεωτικότητα των συμβάσεων. Αυτό που θέλουν οι νέοι τροϊκανοί είναι να βάλουν χέρι στις συμβάσεις των κλάδων. Το ιδανικό γι’ αυτούς θα ήταν ο ΣΕΒ να υπαγορεύει και η ΓΣΕΕ να γράφει τις Συμβάσεις.
Δεν διαβάζουμε βουλωμένο γράμμα. Ξέρουμε πολύ καλά τις προθέσεις και τις σχέσεις του ΣΕΒ και της ΓΣΕΕ. Κάθε φορά που στήνουν παρόμοια πανηγύρια και ανακοινώνονται τέτοια deals, οι εργάτες πρέπει να ετοιμάζονται για τα χειρότερα.
Δεν χρειαζόμαστε καμιά επιτροπή λογοκρισίας των Συμβάσεών μας. Τις Συμβάσεις μας τις κατακτάμε με σκληρούς αγώνες και με σκληρούς αγώνες θα επιβάλουμε να γίνουν υποχρεωτικές για όλους τους εργοδότες. Εμείς εμπιστευόμαστε τη δύναμη του αγώνα μας. Εμπιστευόμαστε το δίκιο των αιτημάτων μας και είμαστε ο ένας δίπλα στον άλλο για να τα καταφέρουμε.
Δεν περιμένουμε σωτήρες και μεσάζοντες να μας δώσουν το δίκιο μας. Δεν μας ξεγελάνε όταν μας λένε, παλιοί και νέοι κυβερνώντες, ότι έχουμε δίκιο και χρειάζεται να κάνουμε υπομονή.
Ξέρουμε ότι το δίκιο μας θα το επιβάλουμε με τον αγώνα μας. Ξέρουμε ότι εμείς πρέπει να οργανώσουμε την πάλη μας μέσα στους χώρους δουλειάς για να προστατεύσουμε τις ζωές μας.
Έχουμε ανάγκη να δουλεύουμε 7ωρο – 5ήμερο, να παίρνουμε μεροκάματο που θα καλύπτει τις ανάγκες των οικογενειών μας, να δουλεύουμε με ασφάλεια και όχι να αφήνουμε τα κόκκαλά μας μέσα στις “αρένες θανάτου” που λέγονται χώροι δουλειάς.
Προχθές στο Ελληνικό ένας ακόμα σκοτωμένος εργάτης.
Χθες στην Πάτρα ένας σοβαρά τραυματίας.
Από τις αρχές του χρόνου μετράμε 34 σκοτωμένους οικοδόμους.
Ο ακήρυχτος πόλεμος συμβαίνει μπροστά μας. Οι κυβερνήσεις και η εργοδοσία μάς θέλουν σκλάβους για να αυγατίζουν τα κέρδη τους. “Αυτοί μετράνε κέρδη και ζημιές, εμείς μετράμε ανθρώπινες ζωές!”.
Δεν πάει άλλο! Θέλουμε κι εμείς να ζήσουμε. Θέλουμε να μπορούμε με το μεροκάματό μας, με 7ωρη εργασία, να βλέπουμε τα παιδιά μας, να μπορούμε να πηγαίνουμε κι εμείς σε καμιά ταβέρνα, να πηγαίνουμε διακοπές, να μπορούν τα παιδιά μας να σπουδάζουν. Δεν θα γίνουμε σκλάβοι του 21ου αιώνα και τα παιδιά μας σκλαβάκια, γιατί έτσι υπηρετούνται τα σχέδια της μεγαλοεργοδοσίας και αυτής της ανάπτυξης που όλα τα θυσιάζει στον βωμό των κερδών για τους λίγους.
Δεν θέλουμε να αναρωτιόμαστε ποιος θα είναι ο επόμενος που θα σακατευτεί, που θα χάσει τη ζωή του. Επιλέγουμε τον αγώνα. Έτσι κάνουν οι εργάτες. Το ψωμί, η ζωή, το μέλλον των οικογενειών μας δεν κερδίζεται με παρακάλια. Το κατακτάμε με σκληρούς αγώνες.
Δεν ζούμε για να δουλεύουμε, να σκοτωνόμαστε και να θησαυρίζουν οι εκμεταλλευτές της δουλειάς μας. Δουλεύουμε για να ζούμε!
Δεν πρόκειται να κάνουμε πίσω ούτε σπιθαμή από το δίκιο μας.
Χαιρετίζουμε την απεργιακή μάχη που έδωσαν χθες και σήμερα οι εργαζόμενοι στο εργοτάξιο του Ελληνικού. Αυτή η μάχη έδειξε ότι είμαστε αποφασισμένοι να μην ανεχτούμε τη βαρβαρότητα, ότι δεν δεχόμαστε τα εργοδοτικά εγκλήματα στην καθημερινότητά μας.
Δεν σταματάμε, δεν καταθέτουμε τα όπλα.
Γιατί εμείς είμαστε οι πολλοί που βιώνουμε στο πετσί μας την εκμετάλλευση. Μπορούμε να γίνουμε ακόμα περισσότεροι, ακόμα πιο δυνατοί μέσα από τα σωματεία μας, για να συγκρουστούμε με τις συνθήκες που μας επιβάλουν μια χούφτα παράσιτα.
Η Ομοσπονδία εδώ και πολύ καιρό έχει ανοίξει μια σειρά από ζητήματα που είναι κομβικής σημασίας για τους εργαζόμενους του κλάδου μας. Με απεργιακές κινητοποιήσεις, εκατοντάδες παρεμβάσεις και έχοντας να αντιμετωπίσουμε χίλιες δυο δυσκολίες, επιμένουμε και δεν τα παρατάμε.
Διεκδικούμε:
- Την κήρυξη υποχρεωτικής της ΣΣΕ
- 7ωρο – 5ήμερο – 35ωρο
Απαιτούμε:
- Να δοθούν τα “υπέρ αγνώστων” ένσημα.
- Να μειωθούν τα όρια ηλικίας συνταξιοδότησης.
Η κυβέρνηση και τα στηρίγματά της, λέει, διαπίστωσαν ότι ζούμε περισσότερο και επιβαρύνουμε τα ασφαλιστικά ταμεία. Ούτε να το σκεφτούν να αυξήσουν τα όρια ηλικίας συνταξιοδότησης. Τα Ταμεία τα χρηματοδοτούμε εμείς με τις εισφορές και τον ιδρώτα μας.
Για εμάς είναι ξεκάθαρο ότι όσο δύσκολο αντίπαλο και να έχουμε απέναντί μας, τελικά θα βγούμε νικητές, θα τα καταφέρουμε για εμάς και τα παιδιά μας!
Θα συνεχίσουμε και θα κλιμακώσουμε τον αγώνα μας!
Επόμενος σταθμός το συλλαλητήριο στο Σύνταγμα, στις 16 Δεκέμβρη, την ημέρα που θα ψηφιστεί ο πολεμικός και αντεργατικός προϋπολογισμός. Ένας ακόμα προϋπολογισμός που βάζει κόφτες στις δικές μας ανάγκες, για να χρηματοδοτήσει τις μπίζνες των λίγων, τους εξοπλισμούς, τις πολεμικές αντιπαραθέσεις ανάμεσα στα αρπαχτικά του πλούτου των λαών.
Εμείς έχουμε καθήκον να συνεχίσουμε τον αγώνα. Για όλα τα ζητήματα που αφορούν τη ζωή μας. Για το μεροκάματο, την Ασφάλιση, για την Υγεία – Πρόνοια, το σχολείο των παιδιών μας, για τους πολέμους όπου τα παιδιά μας θα κληθούν να γίνουν κρέας στα κανόνια τους για να υπηρετηθούν τα συμφέροντα των λίγων.
Είμαστε εργάτες και ξέρουμε πού είναι το συμφέρον μας και με ποιον τρόπο θα χτίσουμε το μέλλον που ονειρευόμαστε για εμάς και τα παιδιά μας! Όλοι στον αγώνα!».
