Η σύγχρονη μεγαλοαστική τάξη της χώρας μας, συμπεριλαμβανομένου βέβαια -- για να μην πούμε και πρωτοστατούντος κάποτε -- ενός τμήματος της επτανησιακής, πάντα είχε μεγάλη ιδέα για τον εαυτό της. Μια υπερβολική αυτοπεποίθηση, στηριγμένη ίσως ιστορικά σε επιτυχίες της στην επίμονη αναζήτηση νέου «ζωτικού χώρου» λόγω των περιορισμένων δυνατοτήτων της μικρής εσωτερικής αγοράς, στην εξάπλωση του ναυτιλιακού και εμπορικού τομέα της και στην άνθησή της πολύ πέραν του ελληνικού κόσμου, χαρακτήριζε συχνά κάποια μεγάλα τμήματά της, παρά τις έντονες μερικές φορές αντιθέσεις τους. Έτσι, πριν από έναν και πλέον αιώνα «έσπασε τα μούτρα της» σε περιπετειώδεις δραστηριότητες για την αναβάθμιση του ρόλου της διεθνώς, έχοντας συμπαρασύρει σε τραγωδίες τον λαό - φυσικά και της Κέρκυρας - εν ονόματι της γνωστής «Μεγάλης Ιδέας», που είχε ταξικό οικονομικό υπόβαθρο και κάποιες φορές τελείως τυχοδιωκτικό χαρακτήρα. – του Χρήστου Κορφιάτη
Η Κέρκυρα βομβαρδιζόταν από στούκας της ναζιστικής Λουφτβάφε τέτοιες ώρες σαν σήμερα, το 1943, λες και ήταν η Μόσχα. Ο λαός της φλεγόμενης πόλης, που ακόμη τελούσε υπό ιταλική κατοχή ενώ πέντε μέρες νωρίτερα η φασιστική Ιταλία είχε συνθηκολογήσει και περνούσε με την πλευρά των «Συμμάχων», έτρεχε να σωθεί ή προσευχόταν σε καταφύγια -- «Η ημερομηνία 14 Σεπτεμβρίου 1943 θα πρέπει να μείνει άσβηστη στη μνήμη μας και να μας θυμίζει πάντα τη θηριωδία του φασισμού».
Οι σολωμικοί «Ελεύθεροι Πολιορκημένοι» είναι ένα έργο που αποθεώνει τον αγώνα του ανθρώπου για την «ηθική ελευθερία», όπως τόσο εύστοχα..
Σήμερα 27η Ιανουαρίου — «Διεθνής Μέρα Μνήμης των Θυμάτων του Ολοκαυτώματος». Ένα αφιέρωμα στον Ιωσήφ Βαρούχ και τους άλλους Κερκυραίους..
Του Πέτρου Κόρφη* Αν ο Καρλ Μαρξ με το ευρύτερα γνωστό πια άρθρο του το 1859 για τα Ιόνια Νησιά..
Του Χρήστου Γαρουνιάτη Γιατί δεν πήγατε στο Μπάκιγχαμ κυρία δήμαρχε Κέρκυρας; Ή θα πάτε στα σαράντα απ’ τον θάνατο του..
Τρία περίπου χρόνια μετά τον πρώτο εκείνο ΕΑΜικό σηκωμό που αγκαλιάστηκε απ’ τον λαό (βλέπε Α΄ Μέρος) κι έγραψε χρυσές..