“Ομοιως ομοίω αει πελάζει”… και κάπως έτσι ο κύριος “σιχαίνομαι τους κομμουνιστές” Αδ. Γεωργιάδης συνάντησε την αντικομμουνιστική υστερία του πορτοκαλί φασίστα Ντ. Τραμπ και ενθουσιασμένος για τη μαύρη συγγένεια ποστάρισε στο Χ την αντικομμουνιστική υστερία του αμερικανού Προέδρου που θα λάβει χώρα στη “δημοκρατία” των ΗΠΑ την ερχόμενη εβδομάδα.
Φυσικά και δεν προκαλεί καμία έκπληξη ο ενθουσιασμός του κ. Γεωργιάδη. Αντίθετα, επιβεβαιώνει και υπογραμμίζει εκείνα που ήδη γνωρίζουμε. Διότι, τώρα πια όλοι γνωριζόμαστε.
Καλό είναι όμως και να θυμόμαστε πως:
- Ο σημερινός υπ. Υγείας, που και ως υπουργός Υγείας άλλοτε της κυβέρνησης Σαμαρά ξεστόμισε το “σιχαίνομαι τους κομμουνιστές” – περιττό να ειπωθεί πως οι κομμουνιστές αισθάνονται υπέροχα με τα αισθήματα που προκαλούν στο είδος “Γεωργιάδη” – σε άλλη στιγμή της αντικομμουνιστικής του καριέρας μας είχε καλέσει να ακολουθήσουμε το παράδειγμα που επικρατεί σε άλλα μέρη του κόσμου, αφού, όπως είπε, «σε οποιοδήποτε μέρος του κόσμου και αν πας, όταν πεις ότι είσαι κομμουνιστής σε βάζουν φυλακή».
- Ο εν λόγω πριν μεταπηδήσει στη ΝΔ ήταν επιφανές στέλεχος του ΛΑΟΣ. Το 2006 στις περιφερειακές εκλογές ήταν υποψήφιος νομάρχης Αθήνας με το ΛΑΟΣ. Όμως στις ίδιες ακριβώς εκλογές, το 2002, και στο ψηφοδέλτιο του (τότε) κόμματός του στο οποίο ηγείτο ο (τότε) αρχηγός του, ο Καρατζαφέρης, φιγουράριζαν 4 ονόματα χρυσαυγιτών. Οι Κολιός Βασίλειος, Παπαδημητρίου Μιχάλης, Σκάντζος Νικόλαος και Παναγιώταρος Ηλίας (ναι, ο γνωστός…). Οι δυο τελευταίοι, μάλιστα, όπως διαφήμιζε το (τότε) κόμμα του Γεωργιάδη δεν ήταν «απλοί» χρυσαυγίτες. Ήταν μέλη της ΚΕ της Χρυσής Αυγής. Ουδέποτε αισθάνθηκε την ανάγκη (τότε) ο Γεωργιάδης να εκφράσει την «σιχασιά» του για τον ναζιστικό ολοκληρωτισμό που είχε βρει στέγη στο (τότε) κόμμα του…
- Είναι ο ίδιος που παρουσίαζε στην τηλεόραση το εμετικό ναζιστικό πόνημα του Κ. Πλεύρη με τίτλο «Οι Εβραίοι» και ο φασίστας Πλεύρης τον ευχαριστούσε στο πρόλογό του, επειδή διαφήμιζε από τηλεοράσεως τα «ιδεολογικά πιστεύω» του αρχιφασίστα Πλεύρη, του συνεργάτη της χούντας των συνταγματαρχών, περί το «υψηλόν φρόνημα» των… SS και περί της… «ορθότητος» των απόψεων του Χίτλερ…
Εν κατακλείδι:
Πρώτον: Στην περίπτωση του συγκεκριμένου όχι μόνο είναι δικαίωμά του να είναι αντικομμουνιστής, αλλά είναι και υποχρέωσή του και να είναι και να το δηλώνει, τέτοιος που είναι, ώστε να μην υπάρχει καμία σκιά για το τι πρεσβεύουν τέτοιου τύπου “δημοκράτες”.
Δεύτερον: Ο Γεωργιάδης και ως πωλητής … «ιστορικών» βιβλίων και ως υπουργός της ΝΔ δεν συμφιλιώθηκε ποτέ με το ιστορικό γεγονός ότι οι κομμουνιστές τέθηκαν επικεφαλής του μετώπου που τσάκισε τον μαύρο ολοκληρωτισμό με τον οποίο ο ίδιος σαλιαρίζει.
Τρίτον: Να υποθέσουμε πως η κυβέρνηση συνεχίζει να μη σχολιάζει τις “ιδιωτικές” απόψεις του υπουργού της, όπως έκανε για παράδειγμα με τις δηλώσεις του περί οπλοκατοχής στις ΗΠΑ και τον θαυμασμό του για το “αμερικάνικο μοντέλο”.
