Τα ξημερώματα της προηγούμενης Δευτέρας σε αυτή τη χώρα συνέβη έγκλημα. Ανατινάχθηκαν 5 εργάτριες μέσα σε ένα εργοστάσιο. Από εκείνη την ημέρα ο Κ. Μητσοτάκης
- Δεν έχει πει μισή ουσιαστική κουβέντα γι’ αυτό το φρικτό έγκλημα, δεν έχει καν το στοιχειώδες αντανακλαστικό να κηρύξεις εθνικό πένθος
- Εχει, όμως, αφήσει να ξαμολιούνται διάφοροι “άριστοι” (βλ. Αδ. Γεωργιάδης) και δορυφόροι της “αριστείας” και να τσιρίζουν πόσο σύγχρονο εργοστάσιο είναι η “Βιολάντα” και πόσο έχει “πληγεί η επιχειρηματικότητα”
- Εχει, επιπλέον, δώσει εντολή στον αντ΄ αυτού του, τον Π. Μαρινάκη, να εκτοξεύει αλαζονεία, πρόκληση και ασέβεια απέναντι στους νεκρούς και τις οικογένειες, όχι μόνο των πέντε εργατριών, αλλά και των εκατοντάδων εργαζόμενων που μέσα στο 2025 “θυσιάστηκαν” στο βωμό των κερδών μιας παρασιτικής τάξης , παίζοντας με τα νούμερα των εργατών που κήδεψε η εργατική τάξη.
- Εχει, στο μεταξύ, ακούσει τις αποκαλύψεις που γίνονται με καταιγιστικούς ρυθμούς και αποδεικνύουν ότι η τάχα “υπερσύγχρονη βιομηχανική μονάδα” ήταν μια νεκροφόρα 24ωρης λειτουργίας, η οποία λειτουργούσε κυριολεκτικά στον “αέρα”, αντλώντας “νομιμοποίηση” από τη θεσμοθετημένη και νόμιμη ασυδοσία που παρέχει στο κεφάλαιο το αστικό κράτος και οι παράπλευροι κομματικοί μηχανισμοί εξυπηρετήσεων.
Παρ’ όλα αυτά, σήμερα, με ύφος χιλίων πιθήκων, στην κυριακάτικη “μοντερνιά” της ανάρτησης, εμφανίζεται με πηχτό θράσος, συνεχίζοντας την φρικτή θανατο-πολιτική με τον αριθμό των εργατικών δυστυχημάτων και την άθλια μικροπολιτική διάσωσης προσωπικής και κομματικής.
Αγνοώντας επιδεικτικά τις αποδείξεις για την υποκαταγραφή ατυχημάτων και δυστυχημάτων στους χώρους εργασίας, χρησιμοποιεί τα στοιχεία όπως βολεύουν τον ίδιο, την κυβέρνησή του και την εργοδοτική ασυδοσία και παραποιεί προκλητικά την πραγματικότητα, ισχυριζόμενος:
“Με βάση τα επίσημα ευρωπαϊκά και εθνικά δεδομένα, η Ελλάδα παραμένει σταθερά μεταξύ των 3 ευρωπαϊκών χωρών με τα λιγότερα εργατικά δυστυχήματα στην ΕΕ. Και το 2024 και το 2025. Δεν θα αναφέρω αριθμούς, κάθε ανθρώπινη απώλεια σε τόπο δουλειάς είναι επώδυνη. Ωστόσο δεν πρέπει να παραγνωρίζουμε ότι, με συνεχείς θεσμικές παρεμβάσεις, τα τελευταία χρόνια ενισχύουμε διαρκώς τα μέτρα για την υγεία και την ασφάλεια στην εργασία, αυξάνοντας σημαντικά τους ελέγχους που διενεργεί και τις κυρώσεις που επιβάλλει η Ανεξάρτητη Αρχή Επιθεώρησης Εργασίας”.
Ο Μητσοτάκης αποφεύγει εκκωφαντικά να αναφερθεί στις αποκαλύψεις που έρχονται στο φως για τη λειτουργία της “υπερσύγχρονης” μονάδας, δεν μπαίνει κάν στον κόπο να υποσχεθεί “άπλετο φως”, δεν ασχολείται με… λεπτομέρειες όπως το νομικό καθεστώς που επιτρέπει λειτουργία επιχειρήσεων χωρίς προηγούμενους ελέγχους, αλλά με απλή γνωστοποίηση (με νόμους του ΣΥΡΙΖΑ και της ΝΔ), αλλά αντίθετα τι κάνει;
Κουνάει το δάχτυλο και κατηγορεί όλους εκείνους που αναζητούν τις επιχειρηματικές και πολιτικές ευθύνες για “εργαλειοποίηση” του φρικτού εγκλήματος.
Η πολιτική αθλιότητα έχει πιάσει απάτητες κορυφές!
Να θυμίσουμε, λοιπόν, στον Κ. Μητσοτάκη:
Τα στοιχεία που λένε ότι στην Ελλάδα είχαμε 201 θανάτους εν ώρα εργασίας το 2025, δεν προκύπτουν από κάποια συνωμοσία εναντίον της κυβερνήσεως. Είναι τα πρώτα στοιχεία που προκύπτουν για το 2025 από τη διαρκή, ανεξάρτητη έρευνα της ΟΣΕΤΕΕ (Ομοσπονδία Συλλόγων Εργαζόμενων Τεχνικών Επιχειρήσεων Ελλάδας). Σύμφωνα με αυτήν τουλάχιστον 201 άνθρωποι έχασαν τη ζωή τους στους στη δουλειά, ενώ άλλοι 332 τραυματίστηκαν πολύ σοβαρά.
Τα εγκλήματα στους χώρους δουλειάς με συναυτουργούς την εργοδοσία και το κράτος είναι πολύ περισσότερα, αν προστεθούν και όσα δεν δηλώνονται, όσα δεν καταγγέλλονται και δεν αποκαλύπτονται ποτέ. Αυτά στη χώρα που έχουμε έναν νεκρό εργάτη κάθε τρεις μέρες ενώ στα Τρίκαλα (όπου έγινε το έγκλημα) και Καρδίτσα υπάρχουν 4 Επιθεωρητές Εργασίας για 12.000 επιχειρήσεις!
Σύμφωνα με τη Eurostat, στην Ελλάδα καταγράφεται μόλις το 30% – 40% των εργατικών «ατυχημάτων». Αρα, για κάθε καταγεγραμμένο εργατικό «ατύχημα» υπάρχουν τουλάχιστον άλλα δύο που δεν δηλώνονται.
Υπάρχουν πολύ περισσότεροι εργαζόμενοι που χάνουν τη ζωή τους από επαγγελματικές ασθένειες! Σύμφωνα με το Διεθνές Γραφείο Εργασίας (ILO), «κάθε χρόνο πάνω από 2,3 εκατομμύρια γυναίκες και άνδρες πεθαίνουν στην εργασία τους από έναν επαγγελματικό τραυματισμό ή ασθένεια. Πάνω από 350.000 θάνατοι οφείλονται σε θανατηφόρα ατυχήματα και σχεδόν 2 εκατομμύρια θάνατοι οφείλονται σε θανατηφόρες ασθένειες που σχετίζονται με την εργασία». Σύμφωνα με τα στοιχεία του ILO, δηλαδή, σε κάθε ένα θανατηφόρο εργατικό «ατύχημα» αναλογούν 6 θάνατοι από ασθένειες που σχετίζονται με την εργασία, όμως στη χώρα μας δεν καταγράφονται καν επαγγελματικές ασθένειες, οπότε η αναλογία αυτή «κουκουλώνεται»!
