Για έναν δημιουργό με πολιτική σκέψη η τέχνη είναι πρώτα και κύρια ένα ξεκαθάρισμα λογαριασμών. Είναι η τιμωρία που θα έλθει με την αμείλικτη σκληρότητα του «τιμωρού πεπρωμένου». Ο θρίαμβος της ύβρης, για εκείνον που επιβάλει την ισχύ του στους αδυνάτους, θα τον οδηγήσει -μοιραία- στο να πληρώσει το τίμημα της ανθρωποφαγίας του στο μέλλον, στο εγγύς μέλλον. Θα βρεθεί μπροστά στο μεγάλο δικαστήριο της συνείδησης, εκεί που τα μάτια της ανθρωπότητας παραμένουν ξάγρυπνα