Τη γενίκευση του ξηλώματος της Κυριακάτικης Αργίας και του δικαιώματος των εργαζομένων στην ανάπαυση, τον ελεύθερο χρόνο, την οικογενειακή και κοινωνική ζωή που μεθοδεύει η κυβέρνηση της ΝΔ, συνεχίζοντας το έργο των προηγούμενων κυβερνήσεων ΝΔ, ΠΑΣΟΚ και ΣΥΡΙΖΑ αναδεικνύει η Ευρωκοινοβουλευτική Ομάδα του ΚΚΕ με Ερώτηση που κατέθεσε στην Ευρωπαϊκή Επιτροπή ο ευρωβουλευτής του ΚΚΕ Κώστας Παπαδάκης.
Με πρόσφατη διάταξη που ενσωματώθηκε σε νομοσχέδιο που δήθεν εξασφαλίζει «την ισότητα αμοιβής ανδρών και γυναικών για όμοια εργασία» επεκτείνεται ακόμη περισσότερο η εργασία τις Κυριακές και τις αργίες και προστίθενται νέοι κλάδοι της βιομηχανίας στις εξαιρέσεις από την υποχρεωτική Κυριακάτικη ανάπαυση που ίσχυαν με τον νόμο του 2021.
Η νέα αυτή ρύθμιση αποτελεί έναν ακόμη κρίκο στη διαχρονική πολιτική κατάργησης της Κυριακάτικης Αργίας που ξεκίνησε επί ΠΑΣΟΚ-ΝΔ και διευρύνθηκε με τον νόμο ΣΥΡΙΖΑ επί Τσίπρα. Εκείνες οι κυβερνήσεις ήταν που διεύρυναν συστηματικά τις εξαιρέσεις, πρώτα στο εμπόριο και έπειτα και στη βιομηχανία, υλοποιώντας τη στρατηγική της ΕΕ για μεγαλύτερη «ευελιξία» της αγοράς εργασίας, διευθέτηση του χρόνου εργασίας και ενίσχυση της ανταγωνιστικότητας των επιχειρηματικών ομίλων.
Η επίθεση αυτή, που κλιμακώνει η κυβέρνηση της ΝΔ, εντάσσεται στην πολιτική που προώθησε το 13ωρο, τη διευθέτηση του χρόνου εργασίας, τις ελαστικές σχέσεις εργασίας και την υπονόμευση των Συλλογικών Συμβάσεων Εργασίας (ΣΣΕ). Συνδέεται με τη συνολική στρατηγική της ΕΕ που προωθήθηκε ως προαπαιτούμενα των μνημονίων για την ενίσχυση της ανταγωνιστικότητας και της κερδοφορίας του κεφαλαίου, αλλά και κλιμακώνεται σήμερα με τις ανάγκες της πολεμικής οικονομίας, που απαιτεί ολοένα μεγαλύτερη ένταση της εκμετάλλευσης των εργαζομένων.
Τα τεράστια κέρδη των μεγάλων επιχειρηματικών ομίλων στηρίζονται στους καθηλωμένους μισθούς, στην εντατικοποίηση της εργασίας, στις ελαστικές μορφές απασχόλησης και στη συνεχή διεύρυνση του εργάσιμου χρόνου. Απέναντι σε αυτήν την πολιτική, οι εργαζόμενοι οργανώνουν την πάλη τους μέσα από τα σωματεία τους, διεκδικώντας κατοχύρωση της Κυριακάτικης Αργίας, σταθερό ημερήσιο χρόνο εργασίας, 7ωρο – 5ήμερο – 35ωρο, ουσιαστικές αυξήσεις στους μισθούς και ΣΣΕ με σύγχρονα δικαιώματα.
Με βάση τα παραπάνω, ο ευρωβουλευτής του ΚΚΕ υπέβαλε τα εξής ερωτήματα:
«Ερωτάται η Επιτροπή πώς τοποθετείται στο γεγονός ότι:
- Οι ευρωπαϊκές κατευθύνσεις και η σχετική νομοθεσία για την οργάνωση του χρόνου εργασίας, μεταξύ άλλων και η Οδηγία 2003/88/ΕΚ, αποτελούν το θεσμικό πλαίσιο πάνω στο οποίο οι κυβερνήσεις των κρατών-μελών επεκτείνουν την εργασία τις Κυριακές και τις αργίες, απορυθμίζουν τον σταθερό εργάσιμο χρόνο και εντείνουν την εκμετάλλευση των εργαζομένων;
- Η συνεχής διεύρυνση των εξαιρέσεων από την υποχρεωτική Κυριακάτικη ανάπαυση, από το εμπόριο έως και σε ολοένα και περισσότερους κλάδους της βιομηχανίας, αποτελεί εφαρμογή της στρατηγικής της ΕΕ για λειτουργία της παραγωγής και των επιχειρήσεων με βάση τις ανάγκες της ανταγωνιστικότητας και της κερδοφορίας των επιχειρηματικών ομίλων και όχι τις ανάγκες των εργαζομένων για σταθερό χρόνο εργασίας και ανάπαυση;».
