Σαλαμίνα: Προσάραξε πλοίο μεταφοράς οχημάτων
ΗΜΕΡΟΔΡΟΜΟΣ
Τρίτη 6 Οκτωβρίου 2026
Στις 3.30 τα χαράματα της 14ης του Αυγούστου 1974 τελειώνουν με πλήρη αποτυχία στη Γενεύη οι τριμερείς διαπραγματεύσεις (Ελλάδας, Τουρκίας, Βρετανίας) για την κατάσταση στην Κύπρο και το κυπριακό πρόβλημα. Μία ώρα αργότερα, τα τουρκικά αεροσκάφη βομβαρδίζουν Λευκωσία, Αμμόχωστο και άλλα σημεία της Κύπρου. Ο «Αττίλας 2» είχε ξεκινήσει.
Νίκος Πλουμπίδης -- Μια ζωή που ταυτίστηκε με τις αξίες και τα ιδανικά του Κόμματος της εργατικής τάξης, μια πορεία γεμάτη αγώνες, διώξεις, νίκες μα και ήττες, βαθιά παρανομία, μια ζωή ενός στελέχους του Κόμματος που μέχρι το τέλος της ζωής του δήλωνε περήφανα: «Τιμή μου εγώ, πάνω απ' όλα, έχω την τιμή του Κόμματος».
Φορούσε μαύρο κοστούμι και άσπρο πουκάμισο. Ηταν ντυμένος λες και πήγαινε σε γιορτή. Γύρω στις 5 το πρωί, πριν ακόμα ξημερώσει, κατεβαίνει από το αυτοκίνητο. Ο τόπος που είχε επιλεγεί ήταν η Αγία Μαρίνα, στο Δαφνί.
Το «Μπλόκο της Καλαμαριάς», η σφαγή 13 αθώων πολιτών της Καλαμαριάς, στις 13 Αυγούστου 1944, από τους Γερμανούς κατακτητές και τους γερμανοντυμένους ελληνόφωνους συνεργάτες τους των Ταγμάτων Ασφαλείας του διαβόητου Δάγκουλα, του "Δράκου της Θεσσαλονίκης" όπως είχε αποκληθεί για τα φριχτά εγκλήματά του στα χρόνια της Κατοχής.
Τέτοιες μέρες του 1946, που η χώρα οδηγούνταν από τους ξένους «προστάτες» της στον αδελφοκτόνο εμφύλιο πόλεμο, διαπράττονταν στη Θεσσαλία ένα από τα πιο φριχτά εγκλήματα που γνώρισε ο τόπος: Η κατακρεούργηση από την ακροδεξιά φασιστική συμμορία του Σούρλα, μιας από τις πιο φωτεινές μορφές της ελληνικής δημοσιογραφίας, του συντάκτη του Ριζοσπάστη, Κώστα Βιδάλη
Η Κούβα αυτή την περίοδο δίνει μια ακόμα μεγάλη μάχη με το αμερικανικό εμπάργκο.. Οι Κουβανοί στέκονται, πάλι, απέναντι στους εγκληματίες που θέλουν τη διάλυση της πατρίδας τους.
Αύγουστος 1946. Ο κομμουνιστής δημοσιογράφος, Κώστας Βιδάλης, δολοφονήθηκε από τις συμμορίες του Σούρλα. Στη Θεσσαλία οι αγωνιστές δολοφονούνται καθημερινά. Ο Βιδάλης, στη σύσκεψη του «Ριζοσπάστη», δηλώνει αποφασισμένος: «Πρέπει να κάμω τη δουλειά μου, να καταγγείλω όλο αυτό το όργιο και να αποκαλύψω τους δράστες». Θα ήταν το τελευταίο ρεπορτάζ του Κώστα Βιδάλη
Σαν σήμερα, στις 13 Αυγούστου 1961, ξεκινούσε η ανέγερση του τείχους του Βερολίνου που αποτέλεσε αφορμή για την εκτόξευση επί δεκαετίες της γνωστής καθεστωτικής προπαγάνδας. Δεν υπάρχει επιτελείο προπαγάνδας που να μην έχει υπηρετήσει εκείνη την υπέροχη ρήση: «Ποτέ μην αφήνεις την πραγματικότητα να σου χαλάσει μια ωραία ιστορία»…
Τα συνταρακτικά νέα εκείνη την 12η Αυγούστου είχαν φτάσει τηλεφωνικά από την Αθήνα αρκετές ώρες προτού σουρουπώσει και φτάσει στην Κέρκυρα το φύλλο της ημερήσιας εφημερίδας «Το Βήμα». Επτά μήνες μετά τον βασανισμό μέχρι θανάτου του ηρωικού εισαγγελέα ανακριτή δοσιλόγων στο νησί, Παναγιώτη Γίδα, από «αγνώστους», τον Αύγουστο του 1945 ο διάδοχός του εισαγγελέας ανακριτής για υποθέσεις «συνεργασίας» κορυφαίων μελών της τοπικής οικονομικής και πολιτικής ελίτ με τις κατοχικές ιταλικές και γερμανικές αρχές αποκάλυπτε σε έγγραφη αναφορά του στο υπουργείο Δικαιοσύνης σημεία και τέρατα! -- του Πέτρου Κόρφη
Υπήρξε ένας από τους πιο σκληρούς, συγκλονιστικούς και επιτυχημένους αγώνες, που έδωσε ο ηρωϊκός ΕΛΑΣ κατά των κατακτητών, στα μαύρα χρόνια της Ναζιστικής Κατοχής. Ήταν στις αρχές Αυγούστου 1944 η περίφημη μάχη στα στενά του Μουχαρέμ Χάνι, βόρεια της Έδεσσας, ανάμεσα στα βουνά Καϊμακτσαλάν και Βέρμιο, που είχε ως αποτέλεσμα την εξουδετέρωση 640 γερμανο-ιταλών φασιστών εισβολέων και ελληνόφωνων συνεργατών του.
– του Δάνη Παπαβασιλείου στον «Ημεροδρόμο» (10 Αυγούστου 2017) -- Αύγουστος 1961. Το μετεμφυλιακό καθεστώς βρίσκεται ακόμη σε κατάσταση σοκ, μετά το εκπληκτικό ποσοστό της ΕΔΑ (24%) στις εκλογές του 1958
Ήταν 9 Αυγούστου 1943, όταν οι κάτοικοι του νομού Φλώρινας αντίκριζαν ένα απάνθρωπο και ανατριχιαστικό θέαμα, ως αποτέλεσμα μιας πρωτόγονης και πρωτόγνωρης βαρβαρότητας: Σε ένα πρόχειρο ικρίωμα και σε κοινή θέα, ήταν κρεμασμένα, άψυχα κουφάρια πλέον, τα πτώματα 15 Ελλήνων πολιτών, θύματα της θηριωδίας των ναζιστικών γερμανικών στρατευμάτων κατοχής.
Μια σελίδα σπάνιου ηρωισμού που έγραψαν Σοβιετικοί ποδοσφαιριστές στην διάρκεια της ναζιστικής κατοχής Η ιστορία αυτή εκτυλίχθηκε στο γερμανοκρατούμενο Κίεβο το 1942
Δυο μέρες μετά το μπλόκο στον «ατρόμητο Βύρωνα» το γερμανικό επιτελείο της Αθήνας αποφασίζει να χτυπήσει τα ξημερώματα της Τετάρτης 9 Αυγούστου 1944, τις ανταρτομάνες περιοχές στο Δουργούτι, το Κατσιπόδι (Δάφνη) και μέρος του Νέου Κόσμου
Στις 9 Αυγούστου 1945, τρεις μέρες μετά τη ρίψη της πρώτης ατομικής βόμβας στη Χιροσίμα, οι Ηνωμένες Πολιτείες ολοκληρώνουν το αποτρόπαιο έγκλημά τους με τη ρίψη της δεύτερης ατομικής βόμβας στην ιαπωνική πόλη Ναγκασάκι.