Πάρος — Μαρτσέλο: Μια ιστορία εμπορευματοποίησης
ΗΜΕΡΟΔΡΟΜΟΣ
Κυριακή 12 Ιουλίου 2026
Με την ονομασία αυτή έμεινε στην ιστορία η δικαστική περιπέτεια στελεχών της Πολεμικής Αεροπορίας και πολιτών, τα πρώτα μετεμφυλιακά χρόνια. Κατηγορήθηκαν για δολιοφθορά και κομμουνιστική συνωμοσία, αλλά αμνηστεύτηκαν από την κυβέρνηση Καραμανλή το 1955. Κατοπινές έρευνες έδειξαν ότι η δίωξή τους οφείλεται σε σκευωρία
Μεταλλεία Σερίφου, 21 Αυγούστου 1916. 4 απεργοί δολοφονούνται από τους μηχανισμούς του κράτους και της εργοδοσίας. Ήταν μια ταξική σύγκρουση που καταγράφεται ανάμεσα στις σημαντικότερες του εργατικού κινήματος στην Ελλάδα.
Εκείνο τον Αύγουστο, τα ξημερώματα της Κυριακής 13 Αυγούστου 1922 ξεκίνησε η γενική τουρκική επίθεση σε όλο το Μικρασιατικό Μέτωπο. Την πρώτη επίθεση δέχθηκαν οι ελληνικές δυνάμεις στο Αφιόν Καραχισάρ. Στις 19 Αυγούστου 1922 παραδίδεται στον τουρκικό στρατό το απόσπασμα που διοικούσαν οι μέραρχοι υποστράτηγος Δ. Δημαράς και συνταγματάρχης Π. Καλλιδόπουλος. Την ίδια μέρα ο Μουσταφά Κεμάλ διατάσσει τους άνδρες του: «Στρατιώτες, ο πρώτος σας στόχος είναι η Μεσόγειος. Εμπρός!». Η Μικρασιατική Καταστροφή έχει μπει στη τελική της φάση.
«Είμαι επαναστάτης, γιατί δεν υπάρχει αληθινός ποιητής που να μην είναι επαναστάτης», Φεντερίκο Γκαρθία Λόρκα. Τα ξημερώματα της 19ης Αυγούστου του 1936, ήρθε το τέλος για τον κορυφαίο ποιητή, ζωγράφο, δραματουργό και θεατρικό σκηνοθέτη, Φεντερίκο Γκαρθία Λόρκα. Εκτελέστηκε στο Βίθναρ της Ισπανίας από φασίστες παραστρατιωτικούς οπαδούς του Φράνκο που έθαψαν τη σορό του, μαζί με άλλα τρία άτομα που εκτέλεσαν εκείνη την αυγή σε ομαδικό τάφο.
Πέμπτη 17 Αυγούστου 1944. Γράφτηκε με το αίμα 315 πατριωτών η ιστορία της «Μάντρας». Ηταν χαράματα Παρασκευής. Πριν ακόμα διαλυθεί το σκοτάδι η Κοκκινιά βρέθηκε κυκλωμένη απ’ όλες τις μεριές. Γερμανοί και γερμανοτσολιάδες ρίχνονται με λύσσα να εκδικηθούν την προλεταριακή συνοικία που στάθηκε πρωτοπόρα στον αγώνα για τη ματαίωση της επιστράτευσης και τον εξανδραποδισμό των Ελλήνων
Στις 16 Αυγούστου 1943, άνδρες της επίλεκτης ορεινής Μεραρχίας «Εντελβάις» της Βέρμαχτ (Γερμανοί και Αυστριακοί) σκότωσαν κατά το φρικιαστικότερο τρόπο 317 Έλληνες άμαχους στο χωριό Κομμένο της Άρτας: 97 παιδιά μέχρι 15 ετών, 14 ηλικιωμένους 67 έως 75 ετών , 119 γυναίκες 16 έως 65 ετών και 87 άνδρες 16 έως 65 ετών. Η «δικαιολογία» για τη σφαγή; Στο χωριό εμφανίστηκε τμήμα ανταρτών.
Τις πρωινές ώρες της 15ης Αυγούστου το ιταλικό υποβρύχιο βρέθηκε έξω από το λιμάνι της Τήνου «εν καταδύσει», με σκοπό να τορπιλίσει «εχθρικά» οπλιταγωγά πλοία. Στην περιοχή υπήρχαν τα επιβατικά πλοία «Έλση» και «Έσπερος», που μετέφεραν προσκυνητές, τα οποία μπήκαν στο στόχαστρο του Ντελφίνο. Όμως ο Τζουζέπε Αϊκάρντι, την τελευταία στιγμή, είδε να καταφθάνει στο λιμάνι ένα πολεμικό και δεν άφησε την ευκαιρία να πάει χαμένη, όπως δήλωσε μετά τον πόλεμο. Επρόκειτο για το καταδρομικό «Έλλη», που κατέπλεε στην Τήνο για τις εορταστικές εκδηλώσεις του Δεκαπενταύγουστου.
Νίκος Πλουμπίδης -- Μια ζωή που ταυτίστηκε με τις αξίες και τα ιδανικά του Κόμματος της εργατικής τάξης, μια πορεία γεμάτη αγώνες, διώξεις, νίκες μα και ήττες, βαθιά παρανομία, μια ζωή ενός στελέχους του Κόμματος που μέχρι το τέλος της ζωής του δήλωνε περήφανα: «Τιμή μου εγώ, πάνω απ' όλα, έχω την τιμή του Κόμματος».
Στις 3.30 τα χαράματα της 14ης του Αυγούστου 1974 τελειώνουν με πλήρη αποτυχία στη Γενεύη οι τριμερείς διαπραγματεύσεις (Ελλάδας, Τουρκίας, Βρετανίας) για την κατάσταση στην Κύπρο και το κυπριακό πρόβλημα. Μία ώρα αργότερα, τα τουρκικά αεροσκάφη βομβαρδίζουν Λευκωσία, Αμμόχωστο και άλλα σημεία της Κύπρου. Ο «Αττίλας 2» είχε ξεκινήσει.
Φορούσε μαύρο κοστούμι και άσπρο πουκάμισο. Ηταν ντυμένος λες και πήγαινε σε γιορτή. Γύρω στις 5 το πρωί, πριν ακόμα ξημερώσει, κατεβαίνει από το αυτοκίνητο. Ο τόπος που είχε επιλεγεί ήταν η Αγία Μαρίνα, στο Δαφνί.
Στις 13 Αυγούστου 1926, σαν σήμερα γεννήθηκε o Φιντέλ Κάστρο, ο κομμουνιστής ηγέτης, ο Φιντέλ της Επανάστασης, ο Φιντέλ της Κούβας
Σαν σήμερα, στις 13 Αυγούστου 1961, ξεκινούσε η ανέγερση του τείχους του Βερολίνου που αποτέλεσε αφορμή για την εκτόξευση επί δεκαετίες της γνωστής καθεστωτικής προπαγάνδας. Δεν υπάρχει επιτελείο προπαγάνδας που να μην έχει υπηρετήσει εκείνη την υπέροχη ρήση: «Ποτέ μην αφήνεις την πραγματικότητα να σου χαλάσει μια ωραία ιστορία»…
Το «Μπλόκο της Καλαμαριάς», η σφαγή 13 αθώων πολιτών της Καλαμαριάς, στις 13 Αυγούστου 1944, από τους Γερμανούς κατακτητές και τους γερμανοντυμένους ελληνόφωνους συνεργάτες τους των Ταγμάτων Ασφαλείας του διαβόητου Δάγκουλα, του "Δράκου της Θεσσαλονίκης" όπως είχε αποκληθεί για τα φριχτά εγκλήματά του στα χρόνια της Κατοχής.
Αύγουστος 1946. Ο κομμουνιστής δημοσιογράφος, Κώστας Βιδάλης, δολοφονήθηκε από τις συμμορίες του Σούρλα. Στη Θεσσαλία οι αγωνιστές δολοφονούνται καθημερινά. Ο Βιδάλης, στη σύσκεψη του «Ριζοσπάστη», δηλώνει αποφασισμένος: «Πρέπει να κάμω τη δουλειά μου, να καταγγείλω όλο αυτό το όργιο και να αποκαλύψω τους δράστες». Θα ήταν το τελευταίο ρεπορτάζ του Κώστα Βιδάλη
Τέτοιες μέρες του 1946, που η χώρα οδηγούνταν από τους ξένους «προστάτες» της στον αδελφοκτόνο εμφύλιο πόλεμο, διαπράττονταν στη Θεσσαλία ένα από τα πιο φριχτά εγκλήματα που γνώρισε ο τόπος: Η κατακρεούργηση από την ακροδεξιά φασιστική συμμορία του Σούρλα, μιας από τις πιο φωτεινές μορφές της ελληνικής δημοσιογραφίας, του συντάκτη του Ριζοσπάστη, Κώστα Βιδάλη