Όταν έκλαψε..ο Μαρξ!!

ΑΡΗΣ ΣΚΙΑΔΟΠΟΥΛΟΣ ΑΡΗΣ ΣΚΙΑΔΟΠΟΥΛΟΣ Απόψεις • 28 Φεβρουαρίου 2015

Ένας λαός, από την Κρήτη ως τον Έβρο, παρακολουθεί αμήχανος κι ανήσυχος όσα συμβαίνουν γύρω του. Μαρξιστές ανοιγοκλείνουν κιτάπια, ανεβοκατεβάζουν ρετσέτες, κευνσιανοί αλληλοπαραμυθιάζονται, λογιστές χάνονται στους αριθμούς. Και μια κυβέρνηση σε μια απόλυτη αμηχανία, άλλος να λέει το μακρύ του, άλλος το κοντό του. Αυτός όμως, ο αμήχανος λαός, της έδωσε εντολή να κυβερνήσει αφού πείστηκε ότι με το που θα βγει, θα ξεσκίσει το Μνημόνιο, θα αποκαταστήσει τη χαμένη μας τιμή κι αξιοπρέπεια, θα αποκαταστήσει τις αδικίες, θα τακτοποιήσει τα κόκκινα δάνεια και από τη μια στιγμή στην άλλη θα γίνουμε χώρα αυτάρκης καί ανεξάρτητη. Του κ….. τα εννιάμερα δηλαδή.

Κι άρχισαν τα όργανα. Σιγά μην κι ο Σόιμπλε με την παρέα του επέτρεπε μεμιάς σε μια αριστερή κυβέρνηση (τη μοναδική στην Ευρώπη) να δώσει ελπίδα στους κολασμένους σε Ισπανία, Πορτογαλία, Ιταλία και βάλε. Σε ένα μοναδικό συγχρονισμό, Γιουρογκρούπ, Ευρωπαϊκής Τράπεζας και Διεθνούς Νομισματικού Ταμείου, πέρασε σε μια πρωτοφανή αντεπίθεση. Στόχος της είναι, ή να σωφρονίσει τους άτακτους Έλληνες, ή να τους συντρίψει στην ανέχεια.

Η κυβέρνηση, μπροστά σ΄ αυτό το αραγές μέτωπο των αριθμολάγνων της Ευρώπης θεώρησε κι ίσως ακόμα το πιστεύει ότι θα μπορούσε να μετατοπίσει το μέτωπο της αναμέτρησης από τους αριθμούς στην πολιτική. Να επικαλεστεί την αλληλεγγύη της Ευρώπης απέναντι στα κράτη μέλη. Στη συνέχεια να καταργήσει το Μνημόνιο σεβόμενη τις δανειακές υποχρεώσεις της χώρας. Φαίνεται ότι δεν το πέτυχε απόλυτα καθώς οι πιέσεις για τήρηση και των όρων του μνημονίου είναι ισχυρές.

Εδώ όμως θα περιμέναμε μια αραγή και αποφασιστική στάση της κυβέρνησης και του ΣΥΡΙΖΑ, θα περιμέναμε ένα σίγουρο και ασφαλή βηματισμό, θα περιμέναμε να έχει (ίσως και νάχει μα προς το παρόν δεν το βλέπουμε) ένα δεύτερο πλάνο πίεσης.

Αντί αυτού όμως, παρατηρούμε να εξελίσσεται ένα δράμα αναμέτρησης, με έναν αριθμό στελεχών να στηρίζουν την κυβέρνηση και έναν άλλο, μικρότερο, να στέκεται καταγγελτικά σχεδόν απέναντί της. Ευρωσκεπτικιστές εναντίον φιλοευρωπαίων…

Το θέμα είναι όμως ότι η κυβέρνηση σ΄ αυτή τη δοκιμασία επικαλείται τον πατριωτισμό των ελληνικών κομμάτων και σύμπαντος του ελληνικού λαού! Όταν, την ίδια στιγμή, χάνει τόσο εύκολα τη συνοχή της και δημιουργεί αυτή την αβεβαιότητα, πως είναι δυνατόν να επικαλείται στήριξη; Και πως νομιμοποιείται κανείς να αποδοκιμάσει το ΚΚΕ που άρχισε τις κινητοποιήσεις;

Καλό το τρέντι ντύσιμο και το λάρτζ ύφος του Βαρουφακη. Όταν όμως δηλώνει ότι είναι υπουργός της Κυβέρνησης και όχι μέλος του ΣΥΡΙΖΑ, τι εννοεί ο ποιητής; Ότι στη θέση του θα μπορούσε να είναι και ο Χαρδούβελης;

Καλός ο ακαδημαϊκός και ο διεθνής του…σελεμπριτισμός (αδόκιμη η λέξη το ξέρω) αλλά καλά θα ήταν να πάρει και κάποια μαθήματα στοιχειώδους πολιτικής κουλτούρας. Κι αυτή η κουλτούρα δεν προβλέπει την πρόκληση. Προβλέπει μόνο εξαντλητικό διάλογο με σαφή πολιτικό προσανατολισμό και ανάλογα επιχειρήματα. Διότι εδώ προκύπτει και μια ανακολουθία: Δεν μπορείς να εκπροσωπείς μια χώρα στο όριο τής απόλυτης απελπισίας με… χολιγουντιανή συμπεριφορά και στυλάκι.

Από την άλλη βλέπουμε τον κύριο Φλαμπουράρη, πολιτικό μέντορα του πρωθυπουργού, να βγαίνει σε πρωινάδικο καναλιού, που ανήκει σε μεγαλοχρεοφειλέτες, να κατακεραυνώνει το Μηλιό, ο οποίος είναι υπεύθυνος του…Οικονομικού Προγράμματος του ΣΥΡΙΖΑ.

Ε, μ΄ αυτά και μ΄ αυτά, πως να αισθάνεται ο μέσος Έλληνας, ότι διαθέτει κυβέρνηση που κρατάει γερά τα ηνία αυτής τής ταλαίπωρης χώρας. Και πως να μην..δακρύσει ο Μαρξ μέσα σ΄ αυτό το αλαλούμ;

Διαφήμιση

4 Σχόλια - "Όταν έκλαψε..ο Μαρξ!!"

  1. Ο/Η do.b4tool8 λέει:

    Γιατί να δακρύσει ο Μαρξ;
    Δεν θα περίμενε «μια αραγή και αποφασιστική στάση της κυβέρνησης και του ΣΥΡΙΖΑ», μήτε και να έχει «ένα δεύτερο πλάνο πίεσης». Η μέρα φάνηκε απ’ το πρωί: Με τους όρκους πίστης στο ευρώ και την ΕΕ, με τις διαβεβαιώσεις οτι θα τηρήσει τα συμφωνηθέντα των μνημονιακών, οχι μόνο σ’ οτι αφορα την πάσει θυσία αποπληρωμή του χρεους, αλλά και όλο το μνημονιακό πλέγμα, με μια στάση Ραγιά απέναντι στους δυνάστες της χώρας που αποκαλεί εταίρους… τι άλλο να περίμενε…

    Όταν μπαίνεις στο δωμάτιο των βιαστών σου γονατιστός, βγαίνεις έρποντας.

    Ο Μαρξ δεν θα ένοιωθε απογοήτευση, εφόσον η εξέλιξη των πραγμάτων, αυτος ο επαίσχυντος εξευτελισμός ηταν προβλέψημος γι αυτους που δεν φοβόντουσαν να δουν αυτό που τους χτύπαγε κατάμουτρα. Μόνο οι αλλοι, που αρνήθηκαν να δούν οτιδήποτε άλλο απο τις παραισθήσεις τους, μπορεί να δακρύσουν. Όχι ο Μαρξ.

  2. Ο/Η ΣΠΥΡΟΣ λέει:

    ΤΟ ΑΛΛΟ ΤΟ ΞΈΡΕΙΣ : Μικρότερα κόμματα, και άλλα «αριστερότερα» κάνουν κριτική για το τρίτο μνημόνιο που είναι έτοιμη να δεχτεί η κυβέρνηση(και η χώρα), αλλά, δημοσιεύουν και το παρακάτω άρθρο που λέει τεράστιες αλήθειες, δεν είναι λιγάκι οξύμωρο;

    Τρεις βουλευτές του Ντι Λίνκε (Die Linke) καταψηφίζουν στη Γερμανική Βουλή τη συμφωνία του Eurogroup (και άλλοι δέκα ψήφισαν λευκό) με την ελληνική κυβέρνηση και εξηγούν τους λόγους τους σε αυτήν την σημαντική δήλωση:
    «Ναι στη βοήθεια για την Ελλάδα – Όχι στον εκβιασμό της Ελλάδας από το Σόιμπλε
    Καταψηφίζουμε σήμερα την πρόταση του υπουργού οικονομικών Βόλφγκαγκ Σόιμπλε επειδή εκβιάζει την ελληνική κυβέρνηση να αποπληρώσει τα χρέη στις τράπεζες και να συνεχίσει την ίδια καταστροφική πολιτική των περικοπών. Ο Σόιμπλε και η Τρόικα είναι οι κύριοι υπαίτιοι του τελικού αποτελέσματος των διαπραγματεύσεων και όχι η ελληνική κυβέρνηση, η οποία ήταν στραμμένη με την πλάτη της στον τοίχο. Η Τρόικα εκμεταλλεύθηκε τη δυσχερή θέση του ελληνικού λαού για να περιορίσει στο έπακρο με εκβιαστικές μεθόδους το χώρο στον οποίο θα μπορεί να κινηθεί η νέα κυβέρνηση, στην προσπάθεια της να καταπολεμήσει τη φτώχεια και την κοινωνική εξαθλίωση. Δεν είναι διατεθημένη η Τρόικα να σεβαστεί τη δημοκρατική ετυμηγορία των Ελληνίδων και Ελλήνων ψηφοφόρων, οι οποίοι στις 25 Ιανουαρίου απέρριψαν τη νεοφιλελεύθερη πολιτική του ΔΝΤ, της ΕΚΤ και της ΕΕ.
    1. Η Ελλάδα θα λάβει χρήματα μόνο έναντι των σκληρών όρων που υπαγορεύει η Τρόκα του ΔΝΤ, ΕΚΤ και ΕΕ. Η αξιολόγηση των όποιων μέτρων «υπάγεται στους θεσμούς», όπως έχει μετονομαστεί η Τρόικα. Η ελληνική κυβέρνηση δεσμεύεται να μην προχωρήσει σε μονομερείς κινήσεις.
    2. Η ΕΕ εξαναγκάζει την Ελλάδα στην αποπληρωμή του χρέους στις ευρωπαϊκές τράπεζες αντί να χρησιμοποίησει τα χρήματα για πάταξη της ανθρωπιστικής και κοινωνικής καταστροφής στη χώρα. Τα χρήματα από τα προηγούμενα «πακέτα διάσωσης» έχουν κατά 96% εισρεύσει πίσω στις ευρωπαϊκές τράπεζες. Όλα τα πλεονάσματα στα έσοδα του κράτους – ακόμα και αυτά τα οποία θα επέλθουν από τη φορολόγηση των πλουσίων – θα πάνε αυτόματα στην αποπληρωμή του χρέους.
    3. ‘Ολα τα μέτρα άμβλυνσης της ανθρωπιστικής καταστροφής υπόκεινται στην τελική έγκριση της Τρόικα, όπως επίσης και η αύξηση του κατώτατου μισθού. Είναι κυνικό εκ μέρους της ΕΕ να πίεζει την ελληνική κυβέρνηση να υπογράψει, ότι η καταπολέμηση της ανθρωπιστικής κρίσης πχ μέσω κουπονιών τροφίμων, «να μην αποτελεί μια δημοσιονομική επιβάρυνση».
    4. Η ελληνική κυβέρνηση έχει εξαναγκαστεί να μη σταματήσει τρέχουσες διαδικασίες ιδιωτικοποίησεων και να φρόντίσει «να μην αυξηθούν οι μισθοί στο δημόσιο τομέα». ΔΝΤ και ΕΚΤ έχουν ήδη ανακοινώσει από την πλευρά τους, ότι σκοπεύουν να αξιοποίησουν τους επόμενους τέσσερις μήνες για διαπραγμάτευση «ανοίγματος» του κρατικού τομέα για περαιτέρω ιδιωτικοποιήσεις.
    Η πολιτική της Τρόκα έχει ήδη οδηγήσει στην ανθρωπιστική καταστροφή. Κάτω από την πίεση της έπρεπε να κλείσει το 40% των ελληνικών νοσοκομείων.
    Η αλληλεγγύη με τον ελληνικό λαό και με την κυβέρνηση του σημαίνει για μας την αύξηση της πίεσης στο δρόμο αλλά και μέσα από το κοινοβούλιο ενάντια στη Μέρκελ και τον Σόιμπλε. Με το ΟΧΙ μας στην υπό ψήφιση πρόταση του Σόιμπλε και τον εκβιασμό από την ΕΕ επιθυμούμε να ενδυναμώσουμε την αλληλεγγύη μας με την Ελλάδα, καθώς και την αντίσταση ενάντια στις περικοπές στην Ελλάδα και αλλού. Μια πραγματική ανάσα για τον ελληνικό λαό θα ήταν η διαγραφή του χρέους και οικονομική βοήθεια χωρίς νεοφιλελεύθερους όρους.
    Ο ΣΥΡΙΖΑ κατάφερε με τη νίκη του να δώσει ελπίδα σε εκατομμύρια ανθρώπους που θέλουν να δουν ένα τέλος στην πολιτική της λιτότητας, καθώς και κοινωνικές βελτιώσεις. Ο ΣΥΡΙΖΑ έδωσε το έναυσμα στη συζήτηση για μια αλλαγή πορείας στην Ευρώπη. Για αυτό το στόχο εξακολουθούμε να εργαζόμαστε μαζί. Μαζί αντιμετωπίζουμε την πρόκληση, να αλλάξουμε το κοινωνικό ισοζύγιο δυνάμεων στην Ευρώπη.
    Ήδη το Νοέμβριο του 2012 απορρίψαμε το πακέτο για την Ελλάδα. Για τους ίδιους λόγους καταψηφίζουμε σήμερα ξάνα τους όρους, γύρω από τους οποίους εστιάζεται η παράταση του δανείου.
    Βερολίνο, 27 Φεβρουαρίου 2015
    Κριστίνε Μπούχολτς
    ‘Ιγκε Χέγκερ
    Όυλλα Γιέλπκε»
    Μετάφραση από τα Γερμανικά: Λέανδρος Φίσερ

    • Ο/Η Trash λέει:

      -Που ακριβώς βρίσκεται το οξύμωρο;
      Το γεγονός πως κάθε ελληνική κυβέρνηση θα βρίσκονταν με την πλάτη στον τοίχο εάν προσπαθούσε να συνδιαλλαγεί με τα ιμπεριαλιστικά «βουβάλια» ήταν εξαρχής αυτονόητο. Και ισχύει τόσο για την σημερινή, όσο και για (μην ξεχνιώμαστε) τις προηγούμενες κυβερνήσεις.

      -Ποιός λοιπόν κορόιδευε την κοινωνία πως δεν πρόκειται για κάθοδο στον λάκο των λεόντων, αλλά για «αλληλέγγυα διαπραγμάτευση μεταξύ εταίρων»;
      Ποιός εν ολίγοις σκόρπαγε αυταπάτες για τον ρόλο (και κυρίως την φύση) της ΕΕ και τις δυνατότητες ελιγμών του ελληνικού καπιταλίσμού εντός των πλαισίων της;

      Α ναι, ο ΣΥΡΙΖΑ ήταν…

  3. Ο/Η ΣΠΥΡΟΣ λέει:

    ΤΟ ΑΛΛΟ ΤΟ ΞΈΡΕΙΣ : Μικρότερα κόμματα, και άλλα «αριστερότερα» κάνουν κριτική για το τρίτο μνημόνιο που είναι έτοιμη να δεχτεί η κυβέρνηση(και η χώρα), αλλά, δημοσιεύουν και το παρακάτω άρθρο που λέει τεράστιες αλήθειες, δεν είναι λιγάκι οξύμωρο;

    <>
    Βερολίνο, 27 Φεβρουαρίου 2015
    Κριστίνε Μπούχολτς
    ‘Ιγκε Χέγκερ
    Όυλλα Γιέλπκε»
    Μετάφραση από τα Γερμανικά: Λέανδρος Φίσερ

Αφήστε μια απάντηση

Η ηλ. διεύθυνσή σας δεν δημοσιεύεται. Τα υποχρεωτικά πεδία σημειώνονται με *

Άποστολή άρθρου μέσο Email