Just in

Όλα τα νέα
Imerodromos logo
 

3 Αυγούστου 2014: Η γενοκτονία και ο ξεριζωμός των Γεζίντι

Τέλος του Ιούλη αρχές Αυγούστου του 2014, οι ισλαμοφασίστες μισθοφόροι του ISIS φτάνουν στο Σενγκάλ, Βόρειο Ιράκ (Νότιο Κουρδιστάν). Μια νέα γενοκτονία έχει ξεκινήσει και συνεχίζεται μέχρι τις μέρες μας. Μένοντας χωρίς βοήθεια και άμυνα, η κοινότητα των Γεζίντι υπέστη συστηματικές σφαγές, βιασμούς, βασανισμούς, εκτοπισμούς, δουλεμπόριο των κοριτσιών και των γυναικών, ακόμη και την υποχρεωτική στρατολόγηση των αγοριών, ώστε να γίνουν παιδιά στρατιώτες

Τέλος του Ιούλη αρχές Αυγούστου του 2014, οι ισλαμοφασίστες μισθοφόροι του ISIS φτάνουν στο Σενγκάλ, Βόρειο Ιράκ (Νότιο Κουρδιστάν), στις περιοχές που κατοικούν, εδώ και χιλιάδες χρόνια, οι Γεζίτες (Γεζίντι). Οι περίπου 12.000 Κούρδοι Πεσμεργκά (Γενναίοι) που στάθμευαν στην περιοχή, κάτω από τις διαταγές του κυβερνητικού PDK (Κουρδικό Δημοκρατικό Κόμμα) του Μπαρζανί, αποχωρούν ξαφνικά και χωρίς προειδοποίηση, αφήνοντας τις κοινότητες των Γεζίντι ανυπεράσπιστες στα χέρια του ISIS.

Στις 3 Αυγούστου 2014 οι εξτρεμιστές μισθοφόροι της οργάνωσης «Ισλαμικό Κράτος» καταλαμβάνουν την πόλη Σιντζάρ παίρνοντας στη κατοχή τους δυο μικρά κοιτάσματα πετρελαίου και την πόλη Ζουμάρ, εκτελώντας σχέδιο για να περάσουν στον έλεγχό τους το ιδιαίτερης στρατηγικής σημασίας υδροηλεκτρικό φράγμα της Μοσούλης, στο βόρειο Ιράκ, το μεγαλύτερο φράγμα της χώρας.

Ενας από τους κεντρικούς στόχους των ισλαμοφασιστών  είναι να αφανίσουν από προσώπου της «ιεράς γης του Χαλιφάτου» τους Γεζίτες (Γεζίντι), τους αμετανόητους «λάτρεις του Εκπεσόντος Αγγέλου». (Περισσότερα για το ποιος είναι αυτός ο λαός δες στο Ο διάβολος στη χώρα των Γεζίντι).

Μια νέα γενοκτονία έχει ξεκινήσει. Μένοντας χωρίς βοήθεια και άμυνα, η κοινότητα των Γεζίντι υπέστη συστηματικές σφαγές, βιασμούς, βασανισμούς, εκτοπισμούς, δουλεμπόριο των κοριτσιών και των γυναικών, ακόμη και την υποχρεωτική στρατολόγηση των αγοριών, ώστε να γίνουν παιδιά στρατιώτες.

Αύγουστος 2014. Ξεριζωμένοι Γεζίντι στο δρόμο της προσφυγιάς

 Από τις 3 Αυγούστου 2014 εκατοντάδες χιλιάδες Γεζίντι αναγκάστηκαν να εγκαταλείψουν τη γη τους, τα χωριά τους και τα σπίτια τους. Πάνω από 30.000 Γεζίντι πέρασαν στην Τουρκία.

Πάνω από ένα εκατομμύριο Γεζίντι ζουν σε όλο τον κόσμο, από τους οποίους το μεγαλύτερο μέρος κατοικεί στην περιοχή Σιντζάρ του νότιου Κουρδιστάν. Οι Γεζίντι έχουν πέσει θύματα 73 γενοκτονιών με πιο πρόσφατη αυτή του 2014.

Σε αυτή τη γενοκτονία, σφαγιάστηκαν 2.213 Γεζίντι. 390.000 Γεζίντι αναγκάστηκαν να φύγουν. 7.000 Γεζίντι απήχθησαν από τον ISIS.

Ανεπίσημες εκθέσεις δείχνουν ότι περισσότερες από πέντε χιλιάδες γυναίκες και παιδιά απήχθησαν και πουλήθηκαν σαν σκλάβοι κατά  την επίθεση. 

Οι γυναίκες και τα κορίτσια δεν πουλήθηκαν μόνο στο βόρειο Ιρακ άλλα και στη Συρία, ή ακόμη και σε άλλες χώρες όπως τη Σαουδική Αραβία και την Τουρκία όπου και συνεχίζουν να τις κρατάνε και να τις εκμεταλλεύονται σαν σκλάβες του σεξ.

Σήμερα παραμένει άγνωστο το πού βρίσκονται 3.000 γυναίκες και παιδιά. Μέχρι σήμερα έχουν βρεθεί 12 ομαδικοί τάφοι που περιέχουν τα λείψανα των Γεζίντι. Στις επιθέσεις βεβηλώθηκαν 68 ιεροί τόποι.

Στις 15 Ιούνη 2016, το Συμβούλιο Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων του ΟΗΕ δημοσίευσε μια έκθεση για τους Γεζίντι, στην οποία επίσημα χαρακτήρισε τη συγκεκριμένη επίθεση του ISIS στην κοινότητα των Γεζίντι ως γενοκτονία. Οι γυναίκες υπήρξαν συστηματικά στόχος αυτής της επίθεσης, ώστε να μιλάμε πλέον για συστηματική εξόντωση των γυναικών Γεζίντι, για γυναικοκτονία[1].   

Πληθυσμοί των Γεζίντι αναγκάστηκαν να εγκαταλείψουν τις εστίες τους μαζικά, τον Αύγουστο του 2014.

Την 3η Αύγουστου του 2014, η ανθρωπότητας έγινε μάρτυρας μίας επίθεσης γενοκτονίας από τον ISIS, με βασικό σκοπό την εξαφάνιση μιας από τις παλαιότερες θρησκευτικές κοινότητες στο κόσμο. Μια γενοκτονία που έρχεται να προστεθεί σε πολλές άλλες σφαγές και προσπάθειες εξόντωσης ολόκληρης της κοινότητας, που γνώρισαν οι Γεζίντι στην ιστορία τους (72 καταμετρημένες μεγάλες σφαγές).

Δυο μέρες μετά, στις 5 Αυγούστου, η μοναδική Γεζίντι βουλευτίνα του Ιρακινού Κοινοβουλίου, Βιάν Ντακχίλ, απευθύνει μια συγκλονιστική έκκληση για βοήθεια, στη Βουλή του Ιράκ, και προειδοποιεί για την επερχόμενη γενοκτονία:

 

Οι αντάρτες του ΡΚΚ υπερασπίζονται και οργανώνουν τους Γεζίντι

 

Μετά από κάλεσμα του Οτσαλάν, το PKK έστειλε, στις 28 Ιούνη 2014, μια ομάδα δώδεκα ατόμων για να βοηθήσει και να οργανώσει την υπεράσπιση του Σενγκάλ. Είκοσι ημέρες πριν από τη σφαγή, οι Πεσμεργκά συνέλαβαν τρία μέλη της ομάδας και έναν Γεζίντι. Οι εναπομείναντες αντάρτες μετακινήθηκαν στο βουνό και άρχισαν να οργανώνουν τη νεολαία. Όταν ξεκίνησε η επίθεση του ISIS, η εννεαμελής πλέον ομάδα των ανταρτών, μαζί με αρκετούς νεολαίους Γεζίντι, υπερασπίστηκαν τον πληθυσμό που έφευγε προς το όρος Σενγκάλ.

Οι αντάρτες κράτησαν το δρόμο δυτικά του Σενγκάλ από το Σιντσέ προς το Ντουγκρί και δεν επέτρεψαν στον ISIS να ανέβει στο βουνό. Οι Γεζίντι πήραν δύναμη από την αντάρτικη αντίσταση και εντάχθηκαν στην άμυνα του βουνού. Στις 6 Αυγούστου δύο τάγματα των Μονάδων Προστασίας του Λαού YPG και των Γυναικείων Μονάδων Προστασίας YPJ φτάνουν για βοήθεια από τη Ροζάβα.

Στη συνέχεια, το YPG /YPJ και το HPG  (Λαϊκές Αμυντικές Δυνάμεις) δημιούργησαν έναν διάδρομο ασφαλείας για το πέρασμα εκατοντάδων χιλιάδων Γεζίντι από το όρος Σενγκάλ στη Ροζάβα (Βόρεια Συρία). Περισσότεροι  από 200.000 άνθρωποι μπόρεσαν να φτάσουν στη Ροζάβα μέσω αυτού του διαδρόμου. Αυτό απέτρεψε μια ακόμη μεγαλύτερη σφαγή. Οι YPG / YPJ και HPG πολέμησαν με αυτοθυσία και υπέστησαν απώλειες για να διατηρήσουν αυτόν τον «ανθρωπιστικό διάδρομο». 100 μαχητές έπεσαν μάρτυρες για την προστασία και την ασφαλή μετακίνηση του πληθυσμού. Συνολικά, περίπου 300 μαχητές από το YPG / YPJ και το HPG έπεσαν μάρτυρες στη σφαγή του Σενγκάλ.

Εκείνο τον Αύγουστο του 2014 οι Γεζίντι του Σενγκάλ, συνειδητοποίησαν, με τον πιο επώδυνο τρόπο, ότι η ύπαρξη τους, τα πιστεύω τους και η ελευθερία τους, θα μπορούν να είναι ασφαλή μόνο χάρη στην δική τους αποφασιστικότητα, στην δική τους οργάνωση και στην δική τους αυτοπροστασία, στον δικό τους αγώνα.

Μαχητές YPG των Κούρδων της Βόρειας Συρίας μαζί με μαχητές HPG των Γεζίντι, μπροστά στο ιερό προσκύνημα των Γεζιτών, στο Λαλίς, όπου βρίσκεται ο τάφος του Σεΐχη Αντί ιμπν Μουσσαφίρ.

Τον Νοέμβρη του 2016, με την σημαντική βοήθεια των Κούρδων μαχητών YPG/YPJ από τη Βόρεια Συρία οι ισλαμοφασίστες του ISIS εκδιώχθηκαν από την πόλη Σιντζάρ. Οι Γεζίντι του βόρειου Ιράκ οργάνωσαν δική τους πολιτοφυλακή, τους Γεζίντι  μαχητές HPG και τις Γεζίντι μαχήτριες των YJŞ (Μονάδες Γυναικών του Σενγκάλ)  και διεκδικούν την αυτονομία τους και την λειτουργία  αυτοδιοικητικών θεσμών στην περιοχή τους. Ένα ελεύθερο και αυτοδιοικούμενο Γεζιντιστάν μέσα στα πλαίσια του κράτους του Ιράκ.

Γεζίντι μαχήτριες των YJŞ (Μονάδες Γυναικών του Σινγκάλ) συμμετέχουν στις μάχες και την πολιορκία για την απελευθέρωση της Ράκκα

Ειδικά οι γυναίκες προχώρησαν στην αυτο-οργάνωσή τους, ως απάντηση στην γυναικοκτονία. Δεν δέχονται το ρόλο του θύματος και τώρα παίρνουν τον έλεγχο της ζωής τους, οργανωμένες μέσα στο Κίνημα των Ελεύθερων Γυναικών Γεζίντι (Tavgera Azadiya Jinen Ezidxan — TAJÊ) στο Sinjar αλλά και στην Ευρώπη και τάσσονται σαν μαχήτριες στις YJŞ (Μονάδες Γυναικών του Σενγκάλ).

Στη Δεύτερη Συνδιάσκεψη του TAJE οι γυναίκες Γεζίντι επισήμαναν:  «Η σωτηρία του Shengal, η απελευθέρωση των κατεχόμενων χωριών και η επιστροφή και το ξαναχτίσιμο του Shengal είναι τα καθήκοντα που μας περιμένουν».

Οι Γεζίντι ξαναβρέθηκαν στο στόχαστρο των ισλαμοφασιστών και των τουρκικών στρατευμάτων, ήδη από τις 18 Μάρτη 2018, με την εισβολή των Τούρκων και των μισθοφορικών συμμοριών τους στο Αφρίν, και εξακολουθούν να βρίσκονται και σήμερα, από το Αφρίν, δυτικά στη Βόρεια Συρία, ως το Σενγκάλ ανατολικά στο Βόρειο Ιρακ.

Το μένος των Τούρκων στρατιωτών και των συμμαχικών τους συμμοριών ξεσπάει και στους πληθυσμούς των Γεζίντι που εγκλωβίστηκαν σε συνοικίες του Αφρίν και στα χωριά τους. Ακολουθώντας τις πρακτικές του ISIS στην γενοκτονία των Γεζίντι του Αυγούστου του 2014 στο Σενγκάλ του Ιράκ, οι ισλαμοφασίστες απαγάγουν, βιάζουν και εκπορνεύουν τις γυναίκες, οδηγούν στα τζαμιά για προσευχή τους Γεζίντι επιχειρώντας τον βίαιο εξισλαμισμό τους, επιβάλλουν την μαντήλα στις γυναίκες.

Τα γεζίτικα χωριά Basûfan, Feqîra, Elî Qîna, Qestel Cindo, Qîbarê, Xezawiye, Birc Ebdalo, Qitmê, Eyn Dara, Tirindê, Sînka, Kefer Zêtê, Îska, Şadîr, Kîmar, Çeqela, Aşka Şerqî, Bayî, Qicoma και Qîla, στις περιφέρειες Shera και Jindires, ζουν την κόλαση του φυλετικού και θρησκευτικού μίσους, την επανάληψη της γενοκτονίας του Σενγκάλ, με την ανοιχτή πλέον συμμετοχή και των Τούρκων στρατιωτών.

 

Η επίθεση, με τα χαρακτηριστικά της γενοκτονίας, συνεχίζεται

 

 Η σφαγή που ξεκίνησε το 2014 συνεχίζεται ακόμη. Το μακελειό που δεν κατάφερε να ολοκληρώσει το ISIS συνεχίζεται από το τουρκικό κράτος με τη προδοτική συνεργασία του KDP, μέσα από έναν πρωτοφανή «ειδικό πόλεμο».

Το KDP του Μπαρζανί και το τουρκικό κράτος επιχείρησαν να καταστρέψουν τους Γεζίντι  μέσω των φρικαλεοτήτων του ISIS. Όταν οι αντάρτες του PKK επενέβησαν και σταμάτησαν τη σφαγή, το KDP και το αποικιοκρατικό τουρκικό κράτος παρενέβησαν ανοιχτά και από τότε διεξάγουν πόλεμο για να καταστρέψουν την κοινότητα των Γεζίντι.

Επιτίθενται και στοχεύουν συνεχώς τους ηγέτες της κοινότητας των Γεζίντι. Επιτίθενται σε κάθε πτυχή της κοινωνικής ζωής, χτυπώντας το Νοσοκομείο Σακίνα (Sikêniyê), το Xanesor (Khanasor) και τις λαϊκές συνελεύσεις Sinûnê. Σε αυτές τις επιθέσεις σκοτώθηκαν δεκάδες άνθρωποι, ανάμεσά τους γυναίκες και παιδιά.

Η Συμφωνία της 9ης Οκτώβρη 2020, ανάμεσα στο KDP, το τουρκικό κράτος, και την Ιρακινή κυβέρνηση του αλ-Καντίμι, δίνει πολιτική κάλυψη και νομιμοποιεί τις σφαγές.

Οκτώ χρόνια μετά την έναρξη της γενοκτονίας καμία σοβαρή νομική διαδικασία δεν έχει ξεκινήσει εναντίον των υπευθύνων, ούτε στο Ιράκ ούτε στο Νότιο Κουρδιστάν, ούτε από τη διεθνή κοινότητα. Καμία χώρα δεν φαίνεται να είναι διατεθειμένη να αναγνωρίσει την ύπαρξη του λαού των Γεζίντι και τα πολιτικά – κοινωνικά – πολιτιστικά δικαιώματά του. Αντίθετα, στοχοποιούνται όσοι παλεύουν για αυτά τα δικαιώματα. Η «λευκή γενοκτονία» κατά της κοινότητας των Γεζίντι εξακολουθεί να είναι ένα επίκαιρο ζήτημα.

Οι Γεζίντι σήμερα, σύμφωνα με τους ηγέτες τους, καταλήγουν, για πρώτη φορά στην ιστορία τους, ότι η οργάνωση της αυτοάμυνάς τους και η προσπάθεια οικοδόμησης μιας δημοκρατικής και αυτόνομης αυτοδιοίκησης μέσα στα πλαίσια του κράτους του Ιράκ, είναι η μόνη λύση για να σταματήσουν οι σφαγές και να εξασφαλιστεί η ύπαρξη των Γεζίντι.

 

Σοζντάρ Αβεστά: «Η επιστροφή στο Σενγκάλ είναι η καλύτερη απάντηση»

 

Η Γεζίντι Sozdar Avesta, μέλος του Προεδρικού Συμβουλίου της Ενωσης Κοινοτήτων του Κουρδιστάν (KCK), σε συνέντευξή της, πέρσι τον Αύγουστο, στο ANF, ανάμεσα στα άλλα τόνισε:

«Οι επιθέσεις εναντίον του λαού των Γεζίντι είναι πολιτικές και ιδεολογικές: Είναι μέρος της έννοιας της γενοκτονίας. Η κοινωνία των Γεζίντι εξακολουθεί να υπερασπίζεται τον πολιτισμό της Μεσοποταμίας. Αφήνει την ιστορία της ζωντανή και υπερασπίζεται τις ανθρώπινες αξίες της ενάντια στις συνεχιζόμενες επιθέσεις. Επειδή οι Γεζίντι δεν έχουν υιοθετήσει το Ισλάμ και έχουν διατηρήσει τη δική τους θρησκεία, τον πολιτισμό, τις αξίες τους, έχουν βιώσει δεκάδες επιθέσεις αφανισμού. (…) Αυτό που συνέβη στο Σενγκάλ ήταν η τραγωδία του 21ου αιώνα. Ηθελαν να καταστρέψουν τις αξίες του κουρδικού λαού στοχεύοντας τους Γεζίντι. Ήθελαν να σβήσουν την κοινωνία των Γεζίντι από την ιστορία».

«Οι αντάρτες και οι ξεριζωμένοι πρόσφυγες που έφυγαν στα βουνά συναντήθηκαν και δημιούργησαν μια μεγάλη αντίσταση. … Η 3η Αυγούστου είναι η ημέρα που οι Γεζίντι ξεκίνησαν τον αγώνα για τη δική τους κοινωνία. …»

Η Sozdar Avesta επισήμανε ότι οι επιθέσεις στο Σενγκάλ μετά τη σφαγή του ISIS συνεχίζονται σήμερα από το τουρκικό κράτος. Από τις 3 Μάρτη 2017, έχουν ξεκινήσει εναέριες επιθέσεις από τον τουρκικό στρατό εναντίον του Σενγκάλ.

«Αυτές οι επιθέσεις είναι ενάντια στην κοινωνική συνοχή και την ελεύθερη ζωή. Οι επιθέσεις στο Σενγκάλ επηρεάζουν όλη την κοινωνία των Γεζίντι. Το Γεζιντιστάν (Êzidîxan) δεν μπορεί να υπάρχει χωρίς το Σενγκάλ, και το Κουρδιστάν δεν μπορεί να υπάρχει χωρίς το Êzidîxan. Συνδέονται». Και κατέληξε σε ένα κάλεσμα:

 «Το Σενγκάλ ξαναγεννήθηκε από τις στάχτες του και παρά τις επιθέσεις που συνεχίζονται η κοινωνία των Γεζίντι κυβερνά την κοινότητα. Η επιστροφή των ανθρώπων μας στο δικό τους έδαφος είναι εξαιρετικά πολύτιμη. Η καλύτερη απάντηση στον εχθρό είναι η επιστροφή των Γεζίντι στη χώρα τους. Επιστροφή στη γη κάποιου σημαίνει επιστροφή στην ύπαρξη, τη θρησκεία, την πίστη και τον πολιτισμό του και στις αξίες της ανθρωπότητας. Για αυτόν τον λόγο, είναι πολύ σημαντικό οι άνθρωποι μας από τα στρατόπεδα στο νότο και οι Γεζίντι που έχουν μεταναστεύσει σε άλλες χώρες να επιστρέψουν στο Σενγκάλ.

Ιούλης 2020. Ξεριζωμένοι Γεζίντι επιστρέφουν στο Σενγκάλ.

Μαχητική πορεία γυναικών Γεζίντι στο Σεγκάλ

 

Από την περσινή εκδήλωση στο Suka Kevin στο Shengal. Γεζίντισες κρατώντας πανό και φωτογραφίες με αναφορές στις θηριωδίες κατά τη γενοκτονία. Επικεφαλής της πορείας ήταν γυναίκες που φορούσαν μαύρα τσαντόρ και αλυσίδες που αντιπροσώπευαν τις γυναίκες που απήχθησαν από τον ISIS και έγιναν σκλάβες.

Οι Γεζίντι αυτές τις μέρες οργανώνουν διάφορες εκδηλώσεις με αφορμή την 8η επέτειο της γενοκτονίας από το ISIS. Στο πλαίσιο των εκδηλώσεων, νεαροί ακτιβιστές στο Σενγκάλ (Σιντζάρ) οργάνωσαν μεγάλη πορεία την Πέμπτη 28 Ιούλη.

Η Σεβέ Μιράντ (Sêvê Mirad), στέλεχος των Νέων Γυναικών Γιεζίντι δήλωσε:

«Οργανώσαμε την πορεία καθώς πλησιάζει η επέτειος της σφαγής. Με τις ενέργειές μας, προσπαθούμε να μην αφήσουμε να ξεχαστούν τα βάσανα των γυναικών Γεζίντι κατά τη γενοκτονία του 2014. Ο λαός των Γεζίντι αντιστέκεται στις επιθέσεις. Στόχος μας είναι να διασφαλίσουμε ότι ο λαός μας δεν θα ξαναζήσει ποτέ άλλη σφαγή. Θα συνεχίσουμε την αντίσταση και τις ενέργειές μας έως ότου το Ιράκ αναγνωρίσει τη γενοκτονία κατά του λαού των Γιεζίντι και το τουρκικό κράτος σταματήσει τις επιθέσεις του στο Σενγκάλ, οι οποίες πραγματοποιούνται σε συνεργασία με τις ιρακινές αρχές».

«Εάν οι Γεζίντι είναι ενωμένοι, κανείς δεν μπορεί να τους νικήσει. Είναι δικαίωμα μας να απαιτήσουμε την αναγνώριση της μαζικής σφαγής ως γενοκτονίας. Δεν έχουμε καμιά απαίτηση από κανένα κράτος, εναποθέτουμε τις ελπίδες μας στον λαό μας. Καλούμε σε ενότητα για να οικοδομήσουμε την αυτονομία μας, ώστε να μην αντιμετωπίσουμε ξανά σφαγές».

 

Βαγδάτη: Συνέδριο γυναικών για τη γενοκτονία

 

Σε αυτά τα πλαίσια, ένα σημαντικό συνέδριο πραγματοποιήθηκε το Σάββατο 30 Ιούλη στη Βαγδάτη με σύνθημα «Με τη θέληση των ελεύθερων γυναικών, θα πολεμήσουμε τη γενοκτονία». Με πρωτοβουλία του Κινήματος Ελευθερίας των Γυναικών Γεζίντι (TAJÊ) πάνω από εκατό γυναίκες από το Ιράκ, τη Μέση Ανατολή και τον υπόλοιπο κόσμο συμμετείχαν στο συνέδριο.

Στην κοινή δήλωση που εγκρίθηκε στο τέλος της διάσκεψης η σφαγή του ISIS κατά της κοινότητας των Γεζίντι και κατά των γυναικών περιγράφεται ως οδυνηρή πληγή: «Αξιολογούμε τις επιθέσεις στις γυναίκες των Γεζίντι ως επίθεση σε όλες τις γυναίκες. Η γενοκτονία ενάντια στις γυναίκες των Γεζίντι στο Ιράκ δεν ήταν η πρώτη του είδους της. Για να μην χρειαστεί να το ξαναζήσει καμία κοινότητα, θα αγωνιστούμε αλληλέγγυα ενάντια στις σεχταριστικές, εθνικιστικές, σεξιστικές και θρησκευτικές φανατικές επιθέσεις».

 

ΣΗΜΕΙΩΣΗ

[1] Οι Γεζίτες θεωρούν ότι είναι απευθείας απόγονοι του Αδάμ, από τον γιό του Σεϊντ μπεν Ζερ. Αυτή η καταγωγή κάνει τους Γεζίντι ξεχωριστούς και συνάμα τους υποχρεώνει να κρατούν την καθαρότητα της φυλής, θεωρώντας μεγάλο αμάρτημα και απαγορεύοντας τους γάμους με άτομα έξω από τη φυλή. Κανείς δεν μπορεί να γίνει Γεζίτης – να προσηλυτιστεί – παρά μόνο αν έχει γεννηθεί από γονείς Γεζίτες.
Οι μισθοφόροι φονιάδες του «Ισλαμικού Κράτους» μαζί με τις σφαγές, στα πλαίσια της γενοκτονίας, προκειμένου να σπάσουν την κλειστή κοινωνία και τις μυστικιστικές αναφορές στη γραμμή καταγωγής και άρα το λόγο ύπαρξης των Γεζιτών, επιδίδονται συστηματικά σε βιασμούς και αγοραπωλησίες των γυναικών που πέφτουν στα χέρια τους, σε σύγχρονα σκλαβοπάζαρα, με στόχο να γεννηθούν παιδιά από τις Γεζίντι έξω από τη φυλή. Είναι ο λόγος που σ’ αυτά τα σκλαβοπάζαρα αποκλείονται οι Γεζίτες αγοραστές που επιχειρούν να πάρουν πίσω, με εξαγορά, τα μέλη της φυλής.

 

Σχετικά θέματα

Απόψεις