Το …όραμα της «Χρυσής Αυγής»!

Η ιδανική κοινωνία και Πολιτεία της Χρυσής Αυγής

Η Χρυσή Αυγή ποτέ δεν έκρυψε ότι διεκδικεί την πολιτική εξουσία στην Ελλάδα. Από τα τέλη του 1980 που εμφανίστηκε στα ελληνικά πράγματα- μέσω του ομώνυμου περιοδικούς της ως ένας κύκλος ναζιστών γύρω από τον Ν. Μιχαλολιάκο- έδωσε με σαφήνεια το όραμα και ιδέες της για την κοινωνική και πολιτική πραγματικότητα που επιδιώκει. Ιδέες και όραμα που ποτέ δεν άλλαξαν ως τα σήμερα σε ότι αφορά το περιεχόμενό τους. Μπορεί να υποχώρησαν οι ευθείες αναφορές στον Εθνικοσοσιαλισμό αλλά η ουσία διατηρήθηκε ατόφια. Χαρακτηριστικό παράδειγμα είναι το γεγονός ότι οι χρυσαυγίτες δεν αυτοπροσδιορίζονται πλέον ως εθνικοσοσιαλιστές αλλά ως εθνικιστές. Αν όμως αναζητήσει κανείς να μάθει τι εννοούν με τον όρο «εθνικιστής» αμέσως θα αντιληφθεί  ότι εθνικιστής για την Χρυσή Αυγή είναι ο Εθνικοσοσιαλιστής.

Εθνικιστής= Εθνικοσοσιαλιστής

Στο Περιοδικό «ΧΡΥΣΗ ΑΥΓΗ» (τεύχος 130, Νοέμβριος 2006, σελ. 36) είναι δημοσιευμένο ένα κείμενο που φέρει τον τίτλο «Είμαι Εθνικιστής σημαίνει». Ανάμεσα στα άλλα, το άρθρο αυτό μας πληροφορεί ότι «είμαι εθνικιστής σημαίνει» πως:

«1. Δέχομαι την τρίτη μεγάλη ιδεολογία της Ιστορίας, την πιο εξελιγμένη και πιο φυσική, ριζωμένη στο ιστορικό παρελθόν, μέχρι τις καταβολές της Ζωής του Λαού μου. Το ίδιο ενάντια στον κομμουνισμό-διεθνισμό όσο και στον φιλελευθερισμό- οικουμενισμό.

  1. Δέχομαι την ανάγκη ενός κράτους θεμελιωμένου και οικοδομημένου μ’ αυτήν την ιδεολογία που θρέφει και κατευθύνει συνεχώς την ατομική και συλλογική ζωή. Ενός κράτους που εξυπηρετεί αυτές τις αέναες επαναστατικές αρχές της Εθνικιστικής Κοσμοθεωρίας διαρκώς, με τελικό σκοπό την μορφοποίηση μιας νέας κοινωνίας κι’ ενός νέου τύπου ανθρώπου».

ΧΡΥΣΗ ΑΥΓΗ,  Α.Τ. 130, 11-2006, σελ. 01

 

Οι τρεις κοσμοθεωρίες για τις οποίες κάνει λόγο το άρθρο αυτό- ομολογώντας με το πραγματικό τους όνομα τις δύο από αυτές- είναι: ο Φιλελευθερισμός, ο Κομμουνισμός και ο Εθνικοσοσιαλισμός- φασισμός. Την τρίτη αυτή ιδεολογία ομολογεί ότι αποδέχεται η Χρυσή Αυγή ως συνώνυμο του Εθνικισμού χωρίς να την αποκαλεί με το όνομά της για να ψαρέψει σε θολά νερά. Παρασύροντας δηλαδή απλό κόσμο που έχει άγνοια γύρω από αυτά τα ζητήματα και μια μερίδα οπαδών της δεξιάς και της άκρας δεξιάς που αυτοπροσδιορίζονται ως εθνικιστές χωρίς όμως να φτάνουν στο σημείο αποδοχής της φασιστικής ιδεολογίας και πρακτικής.

Ενάντια στην αστική πολιτική δημοκρατία- θανάσιμος εχθρός του κομμουνισμού

Στο παραπάνω κείμενο, η Χρυσή Αυγή ομολογεί ότι επιδιώκει την ύπαρξη ενός κράτους θεμελιωμένου και οικοδομημένου στην βάση των εθνικοσοσιαλιστικών- φασιστικών αρχών. Τις ίδιες ιδεολογικές αρχές, σαφώς και απεριφράστως ομολογημένες, θα βρει κανείς και στα πρώτα κείμενα της Χρυσής Αυγής, τότε που λειτουργούσε ως ένα περιοδικό και ως ένας κύκλος ναζιστών γύρω από τον Ν. Μιχαλολιάκο.

Στο δεύτερο τεύχος του Περιοδικού ΧΡΥΣΗ ΑΥΓΗ (Ιανουάριος 1981, σελ.5). διαβάζουμε:

«Οι κομμουνισταί και οι συνοδοιπόροι τους αποκαλούν τους εθνικοσοσιαλιστας οπαδούς της άκρας δεξιάς. Είναι όμως εις την πραγματικότητα ο Εθνικός Σοσιαλισμός άκρα δεξιά; Ως γνωστόν δεξιά έχει επικρατήσει να αποκαλείται η πολιτική παράταξις η αντιπροσωπεύουσα το αστικόν δημοκρατικόν καθεστώς. Οποίαν σχέσιν δύναται όμως να έχη η δεξιά που υπερασπίζεται το αστικόν καθεστώς με τον Εθνικοσοσιαλισμόν πού αγωνίζεται δια την ανατροπήν του και την μέσω μιας επαναστατικής αλλαγής επιβολήν μιας Νέας Εθνικής Τάξεως Πραγμάτων; Δεν είναι, λοιπόν, ούτε δεξιά ούτε άκρα δεξιά ο Εθνικοσοσιαλισμός.

ΧΡΥΣΗ ΑΥΓΗ,  Α.Τ. 02- 01-1981, σελ. 01

Το ότι δεν είναι δεξιά ο Εθνικοσοσιαλισμός δεν σημαίνει βεβαίως ότι είναι αριστερά. Εάν δε υπάρχη ένας λόγος να μην είναι δεξιά υπάρχουν χίλιοι λόγοι να μην είναι αριστερά. Πρωταρχικός και βασικός λόγος της αντικομουνιστικής θέσε ως της ιδεολογίας μας είναι η πίστις μας εις τον ιδεαλισμόν και η απόρριψις κάθε μορφής υλιστικής θεωρήσεως των πραγμάτων. Η προσήλωσις εις τας εθνικάς παραδόσεις, η πίστις εις την Τιμή και το Καθήκον, όλα αυτά και προπαντός η ζωντανή πραγματικότης του Αίματος κάνουν τον Εθνικοσοσιαλιστή να απορρίπτη κάθε μορφή μαρξιστικής τυραννίας. Η θέσις της ιδεολογίας μας και η πρακτική της έναντι της αριστεράς είναι σαφής και σταθερά: αγών μέχρι θανάτου δια την διά παντός εξάλειψιν του κομμουνιστικού καρκινώματος που αποτελεί ντροπή δια τον πολιτισμό και φυσική συνέπειαν του βιολογικού εκφυλισμού.

Δεν διατείνεται ο εθνικοσοσιαλισμός ότι θα δημιουργήση καμμίαν ιδανική ‘‘Αταξική’’ κοινωνία. Η Δύναμις του Εθνικοσοσιαλισμού ευρίσκεται εις την αλήθεια και αλήθεια σημαίνει Τάξις, Πειθαρχεία και προπαντός Ιεραρχία. Δεν δύναται ούτε και επιθυμεί ο εθνικοσοσιαλισμός να καταργήση την φυσικήν ανισότητα μεταξύ των ανθρώπων, επιθυμεί όμως και επιδιώκει την ιεράρχησιν τής κοινωνίας βάσει δικαίων και φυσικών κριτηρίων»

Συμπυκνωμένα, το κείμενο αυτό μας λέει τέσσερα πράγματα ως αρχές του Εθνικοσοσιαλισμού και της Χρυσής Αυγής που τις αποδέχεται:

– Η Χρυσή Αυγή είναι εναντίον του αστικού δημοκρατικού καθεστώτος, δηλαδή του σύγχρονου κοινοβουλευτισμού, και συνεπώς δεν έχει καμία σχέση με τη δεξιά και τις αποχρώσεις της.

– Η Χρυσή Αυγή είναι ενάντια σε κάθε μορφή μαρξισμού- δηλαδή στο σύνολο της Αριστεράς που αναφέρεται στο μαρξισμό- και θανάσιμος εχθρός του κομμουνισμού τον οποίο αντιμετωπίζει με ρατσιστικά κριτήρια αφού τον χαρακτηρίζει «φυσική συνέπειαν του βιολογικού εκφυλισμού».

– Η Χρυσή Αυγή δεν είναι ενάντια στην ταξική διαίρεση της κοινωνίας την οποία θεωρεί φυσική, αποδεχόμενη ότι υπάρχει «φυσικήν ανισότητα μεταξύ των ανθρώπων». Ως εκ τούτου δεν σκοπεύει να καταργήσει τις τάξεις και να δημιουργήσει μια αταξική κοινωνία.

– Η Χρυσή Αυγή επιδιώκει μια κοινωνία στην οποία θα κυριαρχεί «Τάξις, Πειθαρχεία και προπαντός Ιεραρχία». Δηλαδή μια κοινωνία υπό το καθεστώς μιας στυγνής δικτατορίας όπου τα πάντα θα υποτάσσονται και θα πειθαρχούν στο πλαίσιο μιας ιεραρχίας με ανώτερους και κατώτερους, με αποφασίζοντες και πειθαρχημένους εκτελεστές. Στο πλαίσιο αυτό θα διασφαλίζεται και η τάξη.

Έθνος και κράτος= Φυλή

Ιστορικά ο φασισμός, όπου πήρε την πολιτική εξουσία, κατήργησε την αστική κοινοβουλευτική δημοκρατία και τα κόμματά της, τσάκισε τις εργατικές οργανώσεις, έθεσε σε διωγμό την Αριστερά, πολέμησε μέχρι θανάτου τον κομμουνισμό. Στο πλαίσιο αυτό επιχείρησε να ομογενοποιήσει την κοινωνία επιβάλλοντας και προστατεύοντας την εξουσία του οικονομικά ισχυρού πάνω στον οικονομικά ανίσχυρο. Όπου ο φασισμός στράφηκε κατά μερίδας οικονομικά ισχυρών (κι αυτό έγινε κυρίως στην εθνικοσοσιαλιστική Γερμανία) δεν το έκανε με οικονομικά αλλά με φυλετικά κριτήρια (π.χ. δίωξη και εκκαθάριση των εβραίων).

Στις ίδιες ακριβώς αρχές κινείται και το πολιτικό πρόγραμμα της Χρυσής Αυγής, όπως το έχει διατυπώσει ο αρχηγός της στα βιβλία του. Συγκεκριμένα:

Το 1992 ο Ν. Μιχαλολιάκος εξέδωσε ένα βιβλίο με τίτλο «Για μια Μεγάλη Ελλάδα σε μια Ελεύθερη Ευρώπη». Από τότε, το βιβλίο αυτό γνώρισε τέσσερις εκδόσεις όπου στις τελευταίες εξ αυτών αφαιρέθηκαν αρκετά πράγματα και κυρίως οι ευθείες υμνητικές αναφορές στη ναζιστική Γερμανία. Από την τελευταία τέταρτη έκδοση του 2012- που κυκλοφόρησε από την ίδια την Χρυσή Αυγή- διαβάζουμε:

«Η ΦΥΛΗ: Κυρίαρχη και Απόλυτη αξία είναι για την Ιδεολογία μας η Φυλή… Ο νόμος της ποικιλίας στην φύση επιβάλλει οι ανθρώπινες Φυ­λές να είναι μεταξύ τους διαφορετικές. Πολλά έχουν γραφεί και ειπωθεί περί Ανωτέρων και Κατωτέρων Φυλών. Είτε το θέλουμε, είτε όχι ότι οι Φυλές είναι διαφορετικές και η απλή λογική λέει ότι ανάλογα με το κριτήριο που θα θέσουμε οι Φυλές έχουν μια ιεραρχία. Όλα αυτά τα περί ισότητας αποτελούν γενικούς ψευτοανθρωπιστικούς αφορισμούς χωρίς κανένα περιεχόμενο…

ΤΟ ΕΘΝΟΣ: Το Έθνος είναι η εν συνειδήσει Φυλή… Η Ιδέα του Έθνους για μας [είναι] πρώτα απ’ όλα φυλή και κατά δεύτερο λόγο γλώσσα και πολιτισμός…

ΤΟ ΚΡΑΤΟΣ: Για μας η Ιδέα του Κράτους είναι σεβαστή μόνο στην περίπτωση, όπου το Κράτος αυτό έχει ουσία και περιεχόμενο Εθνικό και Φυλετικό και είναι ακόμη Κράτος Δικαίου και Αλήθειας» (Ν. Μιχαλολιάκος: Για μια Μεγάλη Ελλάδα σε μια Ελεύθερη Ευρώπη», Δ’ Έκδοση 2012, εκδότης Χρυσή Αυγή, σελ. 19- 22).

Η τελευταία έκδοση (1)

Όπως, Θα διαπιστώσει ο αναγνώστης τα πάντα στη λογική της Χρυσής Αυγής και του αρχηγού της κινούνται γύρω από την έννοια της φυλής. Η φυλή είναι η αρχή και το άπαν. Έτσι, έθνος= φυλή και κράτος= φυλή. Αλλά πώς προσδιορίζεται η φυλή; Από τι εξακριβώνεται ότι δύο άνθρωποι είναι της ίδιας φυλής; Ποιο είναι το βασικό κριτήριο; Σε παλιότερες εκδόσεις του ίδιου βιβλίου του ο Ν. Μιχαλολιάκος μας πληροφορούσε πως η έννοια της φυλής ταυτίζεται με την έννοια του αίματος. «Κυρίαρχη και Απόλυτη είναι για την Ιδεολογία μας η Ιδέα της Φυλής, ή αλλιώς η Ιδέα του Αίματος», έγραφε στην πρώτη έκδοση του 1992 (σελ. 9). Αλλά υπάρχει αίμα ελληνικό, γερμανικό, γαλλικό, ρωσικό ή κογκολέζικο; Τέτοια ανακάλυψη δεν έχει κάνει ακόμη η επιστήμη. Οπότε, ο μόνος τρόπος να διαπιστώσει κανείς ότι δύο άνθρωποι είναι της ίδιας φυλής, είναι η επίδειξη του Δελτίου Αστυνομικής Ταυτότητας. Ενδεχομένως- κι αυτό είναι το πιθανότερο- η Χρυσή Αυγή, όταν έρθει στην εξουσία, να προσθέσει μερικά ακόμη κριτήρια, πολιτικοϊδεολογικού ή άλλου χαρακτήρα. Για παράδειγμα δεν θα εντάξει στην ελληνική φυλή, στο έθνος και στο κράτος τους κομμουνιστές τους οποίους θεωρεί «συνέπειαν του βιολογικού εκφυλισμού».

Ας δούμε τί Πολιτεία και τί κοινωνία ονειρεύεται η Χρυσή Αυγή.

Ιδανική Πολιτεία- μια φασιστική Πολιτεία

Η Χρυσή Αυγή- όπως ήδη έχουμε σημειώσει είναι αντίθετη με τη την αστική κοινοβουλευτική δημοκρατία και θανάσιμος εχθρός του κομμουνισμού. Στο πλαίσιο αυτό οραματίζεται να εγκαθιδρύσει στην Ελλάδα εάν καθεστώς στυγνής δικτατορίας, όπου κουμάντο θα κάνουν οι «άριστοι», τα κριτήρια για την επιλογή των οποίων θα καθορίσει, φυσικά, η ίδια. Τα γραφόμενα του αρχηγού της Νίκου Μιχαλολιάκου δεν αφήνουν παρανοήσεις. Διαβάζουμε:

«Ένα από τα σημαντικότερα συστατικά του Κράτους είναι το πολίτευμα του, ο τρόπος δηλαδή επιλογής της ηγεσίας του Έθνους. Η προβλεπόμενη και συγκεκριμένη εκείνη διαδικασία με την οποία ορίζονται τα πρόσωπα που κατευθύνουν την λειτουργία του Κράτους. Η επιλογή των αρχόντων της πολιτείας πρέπει να γίνεται ΑΞΙΟΚΡΑΤΙΚΑ, με τρόπο τέτοιο ώστε οι ΑΡΙΣΤΟΙ να κυβερνούν και όχι ανάξιοι δημαγωγοί, κόλακες των πιο χυδαίων τάσεων ενός λαού. Άριστος σημαίνει ικανότητες και όχι «μέσα» και χρήμα, πνεύμα θυσίας και προσφοράς, ανιδιοτέλεια, Ήθος και Πνεύμα, Χαρακτήρας, Πίστη και θέληση. Αρνούμαστε την ψευτοδημοκρατία τους και πιστεύουμε ότι θα ήταν δυνατόν μια δημοκρατία να ήταν ταυτόχρονα και αριστοκρατία, εάν πρώτα απ’ όλα υπήρχε ένας σαφέστατος και όχι ισοπεδωτικός ορισμός στην έννοια «δήμος» και επιπλέον μια σκληρή και άτεγκτη επιλογή σε αυτούς, οι οποίοι θα έπρεπε να έχουν το δικαίωμα του «εκλέγειν» και του «εκλέγεσθαι». Δήμος με σημασία και περιεχόμενο εθνικό και φυλετικό! Δικαίωμα ψήφου σε εκείνους, που αποδεδειγμένα έχουν την ικανότητα να κρίνουν και να σηκώσουν στους ωμούς τους την ευθύνη καθορισμού των Αρίστων της Πολιτείας. Κριτήριο επιλογής με γνώμονα την «Αξία» εκάστου και όχι την ικανότητα του στο ψέμα, στο δόλο, στην πλάνη και την άπατη. Δεν είναι δυνατόν να καθορίζεται η τύχη του Έθνους από υποσχέσεις ψεύτικες, λόγια παχιά και φτηνές «θεατρικές» παραστάσεις δημαγωγών. Η κοινωνία τους είναι μια δήθεν ελεύθερη κοινωνία, στην οποία μπορείς να αμφισβητήσεις τα πάντα, να αμφισβητήσεις Θεό, Πατρίδα, Ηθική, Οικογένεια. Ένα πράγμα μόνο δεν μπορείς να αμφισβητήσεις: το «μεγάλο μυστήριο» της καθολικής ψηφοφορίας, τον «Μωσαϊκό νόμο» των θλιβερών ημερών μας» (Ν. Μιχαλολιάκος: Για μια Μεγάλη Ελλάδα σε μια Ελεύθερη Ευρώπη», Δ’ Έκδοση 2012, εκδότης Χρυσή Αυγή, σελ. 26- 27. Οι υπογραμμίσεις δικές μας- Γ.Π.).

Συνοψίζουμε:

– Η Χρυσή Αυγή, στη βάση ενός πολιτικού ρατσισμού, επιδιώκει να εγκαθιδρύσει ένα καθεστώς στο οποίο θα κυβερνούν οι Άριστοι. Δηλαδή μια ομάδα ή τάξη ανθρώπων που θα φέρουν τον τίτλο του άριστου.

– Οι Άριστοι, κατά τη Χρυσή Αυγή, είναι αυτοί που έχουν ικανότητες, πνεύμα θυσίας και προσφοράς, ανιδιοτέλεια, Ήθος και Πνεύμα, Χαρακτήρα, Πίστη και θέληση. Αλλά ποιος θα ορίζει ποιοι μπορούν και ποιοι δεν μπορούν να έχουν τα χαρακτηριστικά του άριστου; Προφανώς κάποιοι πιο άριστοι από τους άριστους που θα έχουν όλη την εξουσία στα χέρια τους. Θα είναι η Χρυσή Αυγή που θα το κάνει αυτό μέσα από κάποια όργανά της; θα είναι ο Αρχηγός της; Μικρή σημασία έχει. Το βέβαιο είναι ότι τον τίτλο του αρίστου δεν θα τον δίνει ο λαός μέσα από κάποια διαδικασία. Τον τίτλο του αρίστου θα τον δίνει η Χρυσή Αυγή η οποία θα έχει ολόκληρη την εξουσία στα χέρια της.

– Τα χαρακτηριστικά του άριστου, όπως τα σημειώνει ο Νίκος Μιχαλολιάκος είναι πολύ γενικά αλλά αρκετά σαφή για να αντιληφθεί κάποιος για ποιο πράγμα γίνεται λόγος. Ο άριστος, λέει, πρέπει να έχει ικανότητες, πνεύμα θυσίας, ανιδιοτέλειας, ήθος, χαρακτήρα, πίστη και θέληση. Ασφαλώς δεν θα επιλέγεται ως άριστος ένας άνθρωπος που έχει τέτοια χαρακτηριστικά αλλά επιδιώκει την επιστροφή στην αστική κοινοβουλευτική δημοκρατία ή την κοινωνική επανάσταση για το πέρασμα στο σοσιαλισμό. Ο άριστος του Ν. Μιχαλολιάκου και του κόμματός του χρειάζεται να έχει αυτά τα χαρακτηριστικά για να υπηρετήσει το φασιστικό καθεστώς που θα εγκαθιδρυθεί.

– Η τάξη των αρίστων θα είναι μια ευρύτερη ομάδα από την οποία ο λαός θα καλείται να εκλέξει ορισμένους για να τον κυβερνήσουν. Δηλαδή η Χρυσή Αυγή ως εξουσία θα προτείνει στον λαό έναν κατάλογο ανθρώπων που εκείνη θα έχει επιλέξει κι ο λαός θα εκφράζει την προτίμησή του σε ορισμένους από αυτούς. Ασφαλώς πρόκειται για μια παρωδία της όποιας εκλογικής διαδικασίας που ούτε ως φύλο συκής δεν μπορεί να λειτουργήσει στο πλαίσιο αυτού του στυγνού φασιστικού- δικτατορικού καθεστώτος.

– Η Χρυσή Αυγή είναι κατά του καθολικού εκλογικού δικαιώματος. Το δικαίωμα του εκλέγειν, κατά τη Χρυσή Αυγή και τον αρχηγό της, δεν θα το έχουν όλοι οι Έλληνες πολίτες αλλά όσοι κρίνονται ικανοί γι’ αυτό. «Δικαίωμα ψήφου σε εκείνους, που αποδεδειγμένα έχουν την ικανότητα να κρίνουν και να σηκώσουν στους ωμούς τους την ευθύνη καθορισμού των Αρίστων της Πολιτείας», γράφει ο Ν. Μιχαλολιάκος. Ποιος όμως θα κρίνει ποιοι αποδεδειγμένα έχουν την ικανότητα να ψηφίζουν. Ασφαλώς το φασιστικό καθεστώς.

Με δυο λόγια η Πολιτεία που ονειρεύεται η Χρυσή Αυγή θα είναι μια Πολιτεία που οι φασιστικοί μηχανισμοί του κ. Μιχαλολιάκου και του κόμματός του θα καθορίζει ποιοι μπορούν και πρέπει να εκλέγονται και ποιοι θα είναι αυτοί που θα τους εκλέξουν. Κι αυτό το ονομάζουν δημοκρατία που είναι ταυτόχρονα και αριστοκρατία!!! Όσο φρικιαστική κι αν φαντάζει αυτή η προοπτική θα είχε ενδιαφέρον η Χρυσή Αυγή και ο αρχηγός τους να  απαντήσουν σε ένα ερώτημα: Αφού αναγνωρίζουν στον εαυτό τους το δικαίωμα, ως εξουσία, να καθορίζουν ποιοι θα εκλεγούν και ποιοι θα τους εκλέξουν, πώς θα έβλεπαν το ενδεχόμενο το σημερινό αστικό κοινοβουλευτικό καθεστώς, με την ίδια λογική, να τους αφαιρέσει το δικαίωμα του εκλέγειν και εκλέγεσθαι γιατί δεν τους θεωρεί ούτε άριστους για να εκλεγούν ούτε ικανούς για να εκλέξουν;

Εξίσου ενδιαφέρον είναι και το ερώτημα που προκύπτει από το όραμα της Χρυσής Αυγής για την κοινωνία.: «Η δική μας κοινωνία– γράφει ο αρχηγός της- θα είναι μια κοινωνία ανθρώπων με καθήκοντα πρώτα απ’ όλα και μετά με δικαιώματα. Μια κοινωνία όπου ο καθένας θα έχει την ευθύνη του, μια κοινωνία αυστηρά ιεραρχημένη και δομημένη» (Ν. Μιχαλολιάκος: Για μια Μεγάλη Ελλάδα σε μια Ελεύθερη Ευρώπη», Δ’ Έκδοση 2012, εκδότης Χρυσή Αυγή, σελ. 29. Οι υπογραμμίσεις δικές μας- Γ.Π.). Από όσα έχουμε ήδη σημειώσει, ασφαλώς δεν τίθεται ερώτημα ποιος θα καθορίζει τα καθήκοντα, και ως συνέπεια αυτών τα δικαιώματα, στην ιδανική κοινωνία του κ. Μιχαλολιάκου. Ο ίδιος και το καθεστώς που ονειρεύεται θα τα καθορίζουν. Θα είχε όμως ενδιαφέρον να μας έλεγε, πώς θα έβλεπε το ενδεχόμενο η ιδανική του κοινωνία να ξεκινήσει πειραματικά από σήμερα; Πως θα έβλεπε την περίπτωση που οι σημερινοί πολιτικοί του αντίπαλοι αποφάσιζαν να καθορίσουν στον ίδιο και στα μέλη της Χρυσής Αυγής μια σειρά καθηκόντων κι αφού τα εκτελέσουν να κρίνουν αν πρέπει να τους δώσουν και μερικά δικαιώματα;

Σε προηγούμενο σημείωμα είχαμε γράψει ότι ο φασισμός είναι σκέτος βολονταρισμός. Ένας βιασμός της πραγματικότητας ώστε αυτή να προσαρμοστεί σε εγκεφαλικά κατασκευάσματα, σε μία υπέρβαση των κοινωνικών αντιθέσεων, σε μια ομογενοποίηση και σε μια ομοιομορφία, χωρίς τίποτα ν’ αλλάξει στην κοινωνική δομή. Όπου και όποτε επιχειρήθηκε το φασιστικό πείραμα ήταν πάντοτε προσωρινό οδηγώντας τους λαούς και τις κοινωνίες σε τερατογενέσεις και σε τραγωδίες. Οι αποδείξεις γι’ αυτό έχουν, ήδη, παρατεθεί ώστε κανείς να μην μπορεί να ισχυριστεί πως δεν ξέρει. Σε πρώτη ανάγνωση μπορεί να προκαλούν γέλιο. Στην πραγματικότητα όμως είναι ένας εφιάλτης που πρέπει να τον αντιμετωπίσουμε όσο είναι καιρός.-

 

 

 

Διαφήμιση

Τα σχόλια δεν είναι διαθέσιμα

Άποστολή άρθρου μέσο Email