Μας τρώνε με… χρυσά κουτάλια!

ΝΙΚΟΣ ΠΕΡΠΕΡΑΣ ΝΙΚΟΣ ΠΕΡΠΕΡΑΣ • 31 Ιουλίου 2014

Θυμάστε το παραμύθι που μας πούλαγαν όλοι αυτοί που έλεγαν πως όταν μπούμε στην ΕΟΚ (ΕΕ, τώρα πια) θα τρώμε με …χρυσά κουτάλια; Τώρα πια το ζούμε όλοι στο πετσί μας. Δεν υπάρχει μεγαλύτερο ψεύδος από αυτό. Τα χρυσά κουτάλια – και τα ασημένια ή και επίχρυσα – όχι μόνο δεν τα είδαμε, αλλά ακόμη και αυτά που κάποιοι είχαν ίσως  κληρονομήσει από τους συγγενείς τους, κατέληξαν, λόγω ανάγκης επιβίωσης, σε κάποιο ενεχυροδανειστήριο, απ’ αυτά που ξεφύτρωσαν σαν μανιτάρια την πενταετία της κρίσης.

Και επειδή το ψέμα, όπως λένε, «έχει κοντά ποδάρια», ήρθε μια μελέτη του γερμανικού ιδρύματος Bertelsmann, που εξετάζει τα οικονομικά οφέλη που αποκόμισαν 14 χώρες της Ε.Ε. από τη συμμετοχή τους στην κοινή αγορά, να το επιβεβαιώσει περίτρανα. Σύμφωνα με τη μελέτη, μόλις εβδομήντα ευρώ ήταν το ετήσιο όφελος που είχε ένας Έλληνας πολίτης από τη συμμετοχή της χώρας μας στην ενιαία αγορά την εικοσαετία 1992 – 2012, ενώ οι βόρειες χώρες είχαν πολλαπλάσια οφέλη. Ειδικότερα:

  • Ενώ το πραγματικό κατά κεφαλήν ΑΕΠ της Γερμανίας ήταν το 2012 2,3% ή 680 ευρώ υψηλότερο απ’ ό,τι αυτό θα ήταν χωρίς την ευρωπαϊκή ολοκλήρωση, στη Δανία ήταν αντίστοιχα 2% ή 720 ευρώ υψηλότερο και στην Αυστρία 1,4% ή 450 ευρώ υψηλότερο, το αντίστοιχο κατά κεφαλήν ΑΕΠ της Ελλάδας ήταν αντίθετα 1,3% ή 190 ευρώ χαμηλότερο!
  • Ενώ από τη συμμετοχή της στην κοινή αγορά η Γερμανία κατάφερε να αυξάνει μεταξύ 1992 και 2002 το πραγματικό κατά κεφαλήν ΑΕΠ της κατά μέσο όρο 450 ευρώ τον χρόνο, η Δανία πέτυχε αντίστοιχα να το αυξάνει κατά 500 ευρώ τον χρόνο και η Αυστρία κατά 280 ευρώ, η Φιλανδία κατά 220 ευρώ, το Βέλγιο και η Σουηδία κατά 180 ευρώ, η Ελλάδα είδε τη μέση ετήσια αύξηση του πραγματικού κατά κεφαλήν ΑΕΠ της να αυξάνεται μόλις κατά 70 ευρώ, όσο δηλαδή και η Ισπανία, ενώ η Πορτογαλία ακόμη χαμηλότερα, μόλις κατά 20 ευρώ.
  • Ενώ μεταξύ 1992 και 2012 η ευρωπαϊκή ολοκλήρωση συντέλεσε σε μέση αύξηση του γερμανικού ΑΕΠ κατά 37 δισ. ευρώ ετησίως, η αντίστοιχη αύξηση του ελληνικού ΑΕΠ ήταν μόλις 800.000 ευρώ τον χρόνο.
  • Όσον αφορά το δείκτη ενσωμάτωσης, αυτός σημείωνε άνοδο μεταξύ 1992 και 2009 (από 56,7 σε 64,2 μονάδες). Σε αυτήν την άνοδο οφείλεται άλλωστε και η ετήσια αύξηση του κατά κεφαλήν εισοδήματος κατά 70 ευρώ. Μετά το 2009 όμως ο δείκτης καταρρέει, όπως άλλωστε και όλοι οι οικονομικοί δείκτες τα χώρας (στις 33,9 μονάδες).

Κι ακόμη χειρότερα, ασφαλώς, θα ήταν τα πράγματα αν οι ερευνητές έπιαναν τη διετία 2013-2014 που διανύουμε, καθώς η μείωση του ΑΕΠ και των εισοδημάτων μας, βρίσκονται πλέον σε …ελεύθερη πτώση.

Τι σημαίνουν όλα αυτά; Απλούστατα: Ότι κάποιοι εγχώριοι ταγοί μας, εκτελώντας συμβόλαια θανάτου της ελληνικής οικονομίας και του ελληνικού λαού, με τυμπανοκρουσίες μας έριξαν στο «λάκκο των λεόντων». Ότι οι βόρειες χώρες που κατέχουν τα σκήπτρα της ΕΕ μας εκμεταλλεύτηκαν και μας ξεζούμισαν, για να ευημερήσουν και να θησαυρίσουν – όχι βέβαια οι λαοί τους, αλλά τα αδηφάγα τους μονοπώλια. Μας ξεγύμνωσαν από παραγωγικές δραστηριότητες, για να μας πουλούν τα προϊόντα τους. Μας κατάντησαν μια χώρα που παράγει μόνο τουρισμό («λίγο κρασί, λίγη θάλασσα και τ’ αγόρι μου», που έλεγε και ένα παλιό τραγουδάκι που έλαβε μέρος – φευ – στη EUROVISION), για να περνούν αυτοί καλά και μεις χειρότερα. Και τώρα, μετά τη προδιαγεγραμμένη πτώχευσή μας, μας τρώνε πια αυτοί με …χρυσά κουτάλια!..

Διαφήμιση

Ένα Σχόλιο - "Μας τρώνε με… χρυσά κουτάλια!"

Άποστολή άρθρου μέσο Email