«Βρίζονται» γιατί… συμφωνούν

Η απουσία διαφοράς, ως προς την κυβερνητική πολιτική, μεταξύ ΣΥΡΙΖΑ και ΝΔ, καθορίζει το επίπεδο και το περιεχόμενο της μεταξύ τους προεκλογικής αντιπαράθεσης. Δυστυχώς, όμως, καθορίζει και το επίπεδο της συνολικής προεκλογικής περιόδου.

Λίγες μέρες πριν τις εκλογές ο πολιτικός λόγος των δύο μονομάχων κινείται σε επίπεδα χαμαιτυπείου, ενώ οι πρωταγωνιστές δεν κρύβουν τη διάθεση τους να κατέβουν ακόμη χαμηλότερα.

Όσο πιο βαθιά γίνεται η συμφωνία τους για το τι δέον γενέσθαι στη χώρα, τόσο καταφεύγουν στην, γνωστή από το παρελθόν του δικομματισμού, άγονη και αποπροσανατολιστική σκιαμαχία.

Δεσμευμένοι και οι δύο, στους δανειστές, αλλά και στην εγχώρια οικονομική ολιγαρχία, για την εφαρμογή του νέου μνημονίου, προβάλλουν τις μεταξύ τους διαφορές ως προς τη διαχειριστική τους ικανότητα.

Οι κατά παραγγελία των δανειστών εκλογές της 20ης Σεπτεμβρίου γίνονται για να αποτυπωθεί στο εκλογικό αποτέλεσμα μια ευρεία κοινωνική και πολιτική συναίνεση για τη μνημονιακή πολιτική. Μια συναίνεση που θα εξασφαλίζει τη «σταθερότητα» του αστικού πολιτικού συστήματος και θα εγγυάται την απρόσκοπτη υλοποίηση του προγράμματος για τη μετατροπή της χώρας σε προτεκτοράτο των «προστατών» της και του λαού σε «δουλοπάροικο» των πάσης φύσεως αφεντικών του.

Θα το επιτρέψουμε;

 

Ετικέττες: , ,

Διαφήμιση

3 Σχόλια - "«Βρίζονται» γιατί… συμφωνούν"

  1. Ο/Η G.T. λέει:

    Προς κ. Ιωάννου
    Αγαπητέ κύριε Ιωάννου αυτό που θαρρώ πως φταίει είναι ότι οι γενιές εκείνες που πάλεψαν για ένα κόσμο καλύτερο ήταν εκείνες που ονειρεύονταν κάτι καλύτερο απ’ εκείνο που έζησαν οι πατεράδες τους και οι παππούδες τους. Σήμερα οι περισσότεροι ελπίζουν και παλεύουν για να ζήσουν όπως οι γονείς τους. Εδώ είναι και το πρόβλημα. Πρόβλημα συνειδητοποίησης πως τα πράγματα έχουν αλλάξει, και όσον αφορά την ίδια την εξέλιξη του καπιταλισμού και όσον αφορά την εναλλακτική πρόταση του σοσιαλισμού που δεν έχει πλέον πρακτική σταθερά, παρά μόνο μια ακλόνητη επιςτημονική θεωρία. Αυτό είναι και το πρόβλημα που εκμεταλλεύονται και οι παντός είδους σωτήρες. Και οι «σωτήρες» που εξυπηρετούν και έχουν όφελος απ’ αυτό το σάπιο σύστημα καλά κάνουν γιατί αυτή είναι η δουλειά τους. Για τους άλλους όμως που καταλαβαίνουν και ξέρουν ότι ο καπιταλισμός δεν έχει πλέον να προσφέρει τίποτα θετικό παρά αίμα και δάκρυα δεν υπάρχει δικαιολογία!!! Χρέος μας λοιπόν δεν είναι να ενισχύσουμε μια κοινωνία χαμηλών προσδοκιών, γιατί πολύ σύντομα θα αποδειχθεί, όπως και συμβαίνει, ότι οι γλύσχρες υποσχέσεις, εντός των ιμπεριαλιςτικων οργανισμών και με την εξουσία σε μια χούφτα αδίςτακτους, αποδεικνύονται φρούδες ελπίδες. Φρούδες ελπίδες που οδηγούν σε απογοήτευση. Μια απογοήτευση που ανοίγει το δρόμο σε κάθε είδους φασίστα που θα επενδύσει στο φόβο και στην απόγνωση του κόσμου. Χρέος όλων όσων θέλουν να λέγονται κομμουνιστές είναι να μιλούν ανοικτά για την αναγκαιότητα ανατροπής του καπιταλισμού, για την αναγκαιότητα άλλου δρόμου ανάπτυξης που δε θα αφορά τα κέρδη των μονοπωλίων αλλα ολόκληρη την κοινωνία. Χρέος μας είναι να μιλάμε για την αναγκαιότητα ενός διεθνιστικού κινήματος που κινείται σε αυτά τα πλαίσια.

  2. Ο/Η Ε.Γ λέει:

    Ο ΚΑΘΡΕΦΤΗΣ

    Σε όλες τις προηγούμενες εκλογικές αναμετρήσεις, πήγαινες και ψήφιζες, κατά πως πίστευες η ήθελες να πιστεύεις. Σε εξαπάτησαν, σου πήραν την περηφάνια, σε νάρκωσαν με ένα σωρό ψέματα, σου είπαν τα λόγια τα μεγάλα. Την επομένη κοιταζόσουν στον καθρέφτη και έλεγες: τι μαλ…α έκαμα, είναι όλοι τους ψεύτες, σκότωσαν τα ένειρά μου, σκότωσαν την ελπίδα μου, πλήγωσαν την αξιοπρέπεια μου….και άλλα τόσα.

    Σε τούτες τις εκλογές πριν πάς να φηφίσεις κάνε το ανάποδο. Κοιτάξου πρίν στο καθρέφτη, σκέψου, ζηγιασέ τα όλα, βάλε το χέρι αριστερά στο μέρος της καρδιάς….ενεργοποία το μυαλό και αποφάσισε….Υπάρχει ελπίδα…ο δρόμος της ανατροπής…

  3. Ο/Η ανδρεας ιωαννου λέει:

    Κάποιες χιλιάδες σαν κι’ εμένα ασφαλώς δεν θα το επιτρέψουμε. Μήπως όμως έχει έρθει ο καιρός ο λαός που έχει ήδη εξαθλιωθεί να σηκώσει το ανάστημά του ; Δεν μπορεί να έχει χαθεί η λεβεντιά του πίσω από ένα κολοαυτοκίνητο και ένα κολοευρώ ! Δεν μπορεί να έχει χάσει παντελώς το όραμα μιας ανθρώπινης ζωής. Να τον βοηθήσουμε να το (ξανά)βρει. Ας αρχίσουμε να του ζωγραφίζουμε μια τεράστια τοιχογραφία με την ζωή χωρίς καπιταλισμό. Να αποκτήσει αυτοπεποίθηση, να δει τον ταξικό αντίπαλο (γιατί αυτός μόνον είναι αντίπαλός του)
    στο γελοίο του ανάστημα.-

Άποστολή άρθρου μέσο Email