Βρετανία 1984: Η μεγάλη απεργία ανθρακωρύχων

ΗΜΕΡΟΔΡΟΜΟΣ ΗΜΕΡΟΔΡΟΜΟΣ Στιγμιότυπα • 11 Ιουλίου 2017

11 Ιούλη 1984: Ενώ στη Βρετανία η απεργία των ανθρακωρύχων διανύει τη 17η βδομάδα της, απεργιακές κινητοποιήσεις σε ένδειξη συμπαράστασης κηρύσσουν οι λιμενεργάτες και οι σιδηροδρομικοί. Ο πόλεμος μεταξύ της Θάτσερ και των εργατικών συνδικάτων μαίνεται με ανυποχώρητες και τις δυο πλευρές.

Σε αντίθεση με παλαιότερες απεργίες, που πρόβαλλαν συνήθως οικονομικά θέματα, αυτή η απεργία έχει κύριο αίτημά της την υπεράσπιση του δικαιώματος στην εργασία.

Ηδη από το 1981 η κυβέρνηση των Συντηρητικών έχει ανακοινώσει την πρόθεσή της να κλείσει έναν αριθμό ορυχείων, αλλά η υλοποίηση αυτού του σχεδίου επιταχύνεται μετά την επανεκλογή της Θάτσερ το 1983.

Στις 6 του Μάρτη η κρατική Βρετανική Υπηρεσία Ανθρακα ανακοινώνει το άμεσο κλείσιμο περίπου 20 ορυχείων και τον περιορισμό της ετήσιας παραγωγής άνθρακα, γεγονός που σημαίνει ότι 20.000 ανθρακωρύχοι θα μείνουν χωρίς δουλειά.

Στα τέλη του ίδιου μήνα το Κοινοβούλιο εγκρίνει διατάξεις για την πρόωρη συνταξιοδότηση των ανθρακωρύχων ηλικίας άνω των 50 ετών, ενώ οι νεότεροι προβλέπεται να απολυθούν λαμβάνοντας ως εφάπαξ αποζημίωση το ποσό των χιλίων λιρών για κάθε χρόνο εργασίας.

Η αντίδραση της Εθνικής Ενωσης Ανθρακωρύχων (NUM) είναι άμεση. Στις 12 του Μάρτη κηρύσσει πανεθνική απεργία. Μέχρι τις 15 του Μάρτη από τα 170 ορυχεία που ανήκουν στη δύναμη της NUM έχουν κλείσει τα 140.

Οι πιο δυναμικές απεργιακές εστίες είναι στο Γιορκσάιρ και το Νοτιγχαμσάιρ. Οι απεργοί ζητούν την ανάκληση του προγράμματος διακοπής λειτουργίας των ανθρακωρυχείων. Ζητούν ακόμη κρατική ενίσχυση, τον εκσυγχρονισμό της εθνικής βιομηχανίας άνθρακα και τη συνταξιοδότηση στα 55 χρόνια. Η στάση της κυβέρνησης είναι άτεγκτη.

Από τις πρώτες μέρες της απεργίας, οι απεργοί έρχονται αντιμέτωποι με ισχυρές αστυνομικές δυνάμεις, ενώ η κυβέρνηση ετοιμάζεται για τη βίαιη καταστολή. Οι συγκρούσεις είναι ιδιαίτερα βίαιες.

Στις 15 του Ιούλη σκοτώνεται ένας απεργός. Αρχίζει στη συνέχεια κύμα δικαστικών διώξεων κατά των απεργών. Καθώς οι μέρες και οι βδομάδες περνούν οι απεργοί αντιμετωπίζουν πρόβλημα επιβίωσης. Εκδηλώνεται τότε κύμα συμπαράστασης από τους άλλους κλάδους, όπως οι λιμενεργάτες και οι σιδηροδρομικοί.

Η απεργία έληξε το Μάρτη του 1985 και ήταν μια από τις μεγαλύτερες που έγιναν στη μεταπολεμική Αγγλία. Μπορεί οι απεργοί να μην πέτυχαν τα αιτήματά τους, γνώρισαν όμως τον ανειρήνευτο χαρακτήρα αυτής της ταξικής σύγκρουσης που συνεχίζεται.

 

Ετικέττες: , ,

Διαφήμιση

Τα σχόλια δεν είναι διαθέσιμα

Άποστολή άρθρου μέσο Email