Πίσω στις …σπηλιές

ΚΩΣΤΑΣ ΓΡΗΓΟΡΙΑΔΗΣ ΚΩΣΤΑΣ ΓΡΗΓΟΡΙΑΔΗΣ • 3 Ιουλίου 2014

“Tο ρεύμα δεν είναι κοινωνικό αγαθό”
Τάδε έφη Μιχάλης Ταμήλος βουλευτής ΝΔ.
…Σωστός! απόλυτα δίκαιον και ορθόν!
Πάψτε να κάνετε γελοιογραφίες με τον Ταμήλο, να βγάζετε ανέκδοτα και γενικά να περιπαίζετε το πολιτικά ορθόν της νέας πραγματικότητας στην οποία θέλουμε δε θέλουμε μας βάζουν να ζούμε.
Τι είπε ο άνθρωπος που γνωρίζει εκτός από τα της ενέργειας και των κοινωνικών αγαθών, ακόμη και τα …οικογενειακά του Οδυσσέα και της… Κλεοπάτρας;
Ειναι αλήθεια πως έτσι όπως πάμε σε λίγο καιρό θα συνδέουμε τον υπολογιστή μας με κεριά,και θα περιμένουμε να στείλουμε mail μερικές ημέρες.
Θα διαβάζουμε τα βιβλία μας όπως στον πίνακα του Γύζη του 1885.
Θα ξαναέρθουμε κοντά στη βεντάλια για να δροσιστούμε και γενικά θα καταθέτουμε στο αρμόδιο υπουργείο πατέντες ευρεσιτεχνείας έτσι ώστε να βρίσκουμε τρόπους να ζούμε.
Όχι, το ρεύμα δεν είναι πλέον κοινωνικό αγαθό,η θάλασσα δεν είναι,το νερό που πίνουμε δεν είναι,αλλά νομίζω πως ούτε κι ο αέρας τελικά.
Δεν είχα ανακαλύψει πως όλα αυτά είναι ένας κουμπαράς που έχει πολλά πολλά λεφτά μέσα και πως μερίδιο στην αξία τους είχαμε όλοι όσοι ζούμε και αναπνεόυμε σε αυτήν τη χώρα.
Δεν ήμουν από αυτούς τους φωστήρες που κοιμούνται με ένα καλκουλέιτορ αγκαλιά για να τιμολογούν το κοινωνικό προϊόν που θα πρέπει να μοιράζεται δίκαια σε όλους και νόμιζα ότι μπορώ να ανάβω άφοβα το φως του δωματίου μου κι ας έρχεται πανάκριβο το μπουγιουρντί.
Σε λίγο όλοι οι βουλευτές του κοινοβουλίου μας θα μετονομαστούν σε δον Ταμήλους και θα μας λένε την αλήθεια και μόνο την αλήθεια χωρίς φόβο αλλά με πολύ πάθος.
Το πάθος εκείνο που πηγάζει από την υποτέλεια να εξυπηρετήσουν όχι αυτόν που τοος ψήφισε, αλλά αυτόν που τους δίνει την εργολαβία ξεπουλήματος του κοινωνικού πλούτου αυτής της χώρας.
Ο κύριος Ταμήλος είπε την αλήθεια για άλλη μιά φορά και όσα “γκιγαμπάιτ” είχε η κοτσάνα του δεν επρόκειτο για κοτσάνα,αλλά για την ουρά που κρύβει πίσω της η αχλάδα.
Ό,τι ξέραμε να το ξεχάσουμε και στα τηλεοπτικά παράθυρα λέγεται η αλήθεια.
Από “το μαζί τα φάγαμε” έως τις ατάκες του Ταμήλου αυτή είναι η σύγχρονη πραγματικότητα.
Που θα πληρώνει την εργασία σε λίγο, αν ποτέ την πληρώνει με κουπόνια και όχι με μισθούς.
Που μας φέρνει την ανάπτυξη των 2.500.000 ανέργων, μιλάμε για πραγματική ευημερία των αριθμών ε;
Που μας ρωτά και μας ξαναρωτά αν θέλουμε, τώρα, λίγο πριν την επίτευξη των στόχων, να ρισκάρουμε την πορεία ανάκαμψης που με τόσες θυσίες έκαναμε όλοι μας.
Ποιοί όλοι μας όμως;
Ο Ταμήλος είπε την αλήθεια, ναι, το ρεύμα δεν είναι κοινωνικό αγαθό και μπορούμε να ζήσουμε στις σπηλιές.
Να ξαναανακαλύψουμε τον τροχό, τη γραϕή και που ξέρει κανείς, ακόμη και τον έρωτα.
Έχω όμως μια απορία βρε Ταμήλο, εκείνο το ϕως στο βάθος του τούνελ, πως θα το δω από τη σπηλιά που θα ζω;
Περιμένω να μου απαντήσεις, όλο και κάτι ωραίο θα μου πεις κι αυτήν τη φορά.

Διαφήμιση

Τα σχόλια δεν είναι διαθέσιμα

Άποστολή άρθρου μέσο Email