Συγκρίσεις και ερωτήματα

ΝΙΚΟΣ ΓΕΩΡΓΟΠΟΥΛΟΣ ΝΙΚΟΣ ΓΕΩΡΓΟΠΟΥΛΟΣ • 14 Δεκεμβρίου 2014

(Αυτό είναι το πέμπτο σημείωμα του Νίκου Γεωργόπουλου σχετικά με την πολύτιμη  εμπειρία του από την πολύχρονη ενασχόληση του με τον αθλητισμό) 

Το 1954  ήταν μια περίεργη χρονιά αλλά, ταυτόχρονα, και πολύ ενδιαφέρουσα γιατί άρχισα  μέσα από τις επισκέψεις μου για Αγώνες στην Ευρώπη, αλλά κυρίως στις τότε  σοσιαλιστικές χώρες όπου πήγαινα συχνότερα, να κάνω τις πρώτες μου συγκρίσεις με την Ελλάδα σε ότι αφορούσε το χώρο του αθλητισμού που εμένα με ενδιέφερε. Αρχισα να  βγάζω τα πρώτα μου συμπεράσματα, τα οποία από τότε είχαν αρχίσει, να μού δημιουργούν, αναπάντητα ερωτήματα.

Πρώτα και κύρια  η υλικοτεχνική υποδομή που διέθεταν για τα παιδιά, για τους πολίτες  και κυρίως για τον υψηλό αθλητισμό, τον  πρωταθλητισμό για όλα τα  αθλήματα,   ήταν ¨όνειρο θερινής νύχτας¨ για μας. Αλλά δεν ήταν βέβαια μόνο αυτά. Από τότε έβλεπα ότι ενώ εμείς, ολόκληρη Εθνική Ομάδα, είχαμε ένα προπονητή, εντελώς μόνο του και για τα 26 αγωνίσματα του Στίβου, στην Ευρώπη και βέβαια στην Αμερική, από πολλά χρόνια πιο μπροστά, υπήρχαν προπονητές κατά ειδικότητα. Πέρα από τις άλλες φροντίδες,  όπως Ιατροφαρμακευτική περίθαλψη κλπ.

Αυτά ήτανε, τα πρώτα μου αναπάντητα ερωτήματα. Γιατί αυτοί και όχι και εμείς;

Από τότε συνειδητοποίησα ότι  ο αθλητισμός είναι αποκλειστικά υπόθεση κρατική και  είναι κομμάτι του Πολιτισμού.  Από τότε  αποφάσισα, συνειδητά, να αφιερώσω τη ζωή μου, τον εαυτό μου, για τον αθλητισμό της  χώρας μου, μέχρι σήμερα. Δυστυχώς, ελάχιστα πράγματα έχουν γίνει από τότε μέχρι σήμερα για το χώρο  και γενικότερα για τον Πολιτισμό. Από το 1896 ( Ολυμπιακοί Αγώνες ) μέχρι σήμερα, κανείς από όλα αυτά τα ¨λουλούδια¨,  που κυβέρνησαν αυτό τον τόπο, δεν σκέφτηκε  να εντάξει τον αθλητισμό στην εκπαιδευτική διαδικασία ( όπως σε όλο τον κόσμο ),  με αποτέλεσμα να έχουμε φτάσει  σήμερα, μετά την επαγγελματοποίηση και εμπορευματοποίηση του,  να κάνει  κουμάντο  σε αυτό τον ευαίσθητο χώρο  όλος αυτός ο εκλεκτός κόσμος του μεγάλου κεφαλαίου,  με τις ευλογίες, όλων των κυβερνήσεων, με τελικό αποδέκτη του Λογαριασμού το λαό.

Πρόσφατα τά παραδείγματα:  Κλοπή του Σταδίου Καραϊσκάκη, υπόθεση γηπέδων ΑΕΚ ,  ΠΑΟ, ΠΑΟΚ, ζητάνε  να πληρώσουμε εμείς τα χρέη τους  προς το δημόσιο κ.λπ

 

 Σε άλλο  σημείωμά μου  θα επανέλθω στο 1954 με φωτογραφικό υλικό, γιατί έχει και αγωνιστικό ενδιαφέρον.   

Διαφήμιση

Τα σχόλια δεν είναι διαθέσιμα

Άποστολή άρθρου μέσο Email