Και στο βάθος… συνδιαχείριση

Η πρόσφατη ανακοίνωση του Εθνικού Συμβουλίου Ασφαλείας της Τουρκίας επαναφέρει το θέμα της κυριαρχίας στο Αιγαίο. Συγκεκριμένα, αναφέρει: «Εξετάστηκαν κατά τη Σύνοδο οι εξελίξεις στο Αιγαίο και στην Ανατολική Μεσόγειο με πρώτο το θέμα των τομέων αρμοδιοτήτων στη θάλασσα. Τονίστηκε ότι και την προσεχή περίοδο θα λαμβάνονται με αποφασιστικότητα κάθε είδους μέτρα που απαιτούνται για την προστασία των δικαιωμάτων και των συμφερόντων εντός της ίδιας της υφαλοκρηπίδας της Τουρκίας και στους τομείς για τους οποίους η ΤΔΒΚ (σ.σ. ψευδοκράτος) της έδωσε άδεια ως εγγυήτρια χώρα».

Η επαναφορά του θέματος, σε συνδυασμό με την πολιτική «ίσων αποστάσεων» των ΗΠΑ, του ΝΑΤΟ και της Ευρωπαϊκής Ενωσης, μας υπενθυμίζει το σχέδιο της «συνδιαχείρισης» του Αιγαίου. Ενα σχέδιο αμερικανικής επινόησης που προβλέπει την από κοινού διαχείριση των υδρογονανθράκων του Αιγαίου, από Τουρκία και Ελλάδα, υπό την εποπτεία των ΗΠΑ και του ΝΑΤΟ.

Τώρα λοιπόν, που «στρώνεται» το τραπέζι, με κύριο πιάτο τα κοιτάσματα στην κυπριακή ΑΟΖ και την Ανατολική Μεσόγειο, η τουρκική κυβέρνηση συμπεριλαμβάνει το Αιγαίο, για να καταδείξει ότι αντιμετωπίζει αυτά τα τρία μέτωπα ως ενιαίο πλαίσιο άσκησης των κυριαρχικών της δικαιωμάτων.

Βεβαίως, θα μπορούσε να πει κανείς ότι η Τουρκία «κάνει τη δουλιά της», όπως την κάνει τόσα χρόνια τώρα. Υπάρχει, όμως, μια ειδοποιός διαφορά και αυτή έχει να κάνει με την υποστήριξη του αμερικανονατοϊκού και ευρωενωσιακού παράγοντα. Πολύ περισσότερο αυτή την περίοδο που οι «σύμμαχοι» έχουν ανάγκη την τουρκική συμμετοχή για την αντιμετώπιση του Ισλαμικού Κράτους και τις γενικότερες διευθετήσεις στην περιοχή της Εγγύς Ανατολής.

Και η ελληνική κυβέρνηση; 

Αυτή, όπως όλα δείχνουν, συνεχίζει να αναζητεί τη «λύση» απ΄ αυτούς που δημιουργούν το πρόβλημα. Σαν τον πυρόπληκτο,  που ζητάει βοήθεια από τον εμπρηστή,  για να… σβήσει τη φωτιά. 

Διαφήμιση

Τα σχόλια δεν είναι διαθέσιμα

Άποστολή άρθρου μέσο Email