Ο Πούτιν δημιουργεί το ρωσικό «ευρώ»

ΒΑΣΙΛΗΣ ΓΑΛΟΥΠΗΣ ΒΑΣΙΛΗΣ ΓΑΛΟΥΠΗΣ Διεθνή • 1 Ιουνίου 2014

Την στιγμή που η Ευρώπη είναι απορροφημένη από τα απόνερα των ευρωεκλογών και το μόνο που μπορεί να αποσπάσει την προσοχή της είναι οι εξελίξεις στην Ουκρανία, τα σχέδια του Πούτιν για την δημιουργία του δικού του «ευρώ» είναι σε πλήρη εξέλιξη.

Μάλιστα, η πρωτοβουλία Πούτιν έρχεται σε ένα κρίσιμο τάιμινγκ, με το γεωστρατηγικό ντέρμπι Δύσης (ΗΠΑ, Ευρώπη) – Ανατολής (Ρωσία, Κίνα) να κορυφώνεται και με ένα σωρό αγκάθια να ξεφυτρώνουν από παντού. Όπως, για παράδειγμα, η άνοδος των ευρωσκεπτικιστών στην ΕΕ. Ή η απαίτηση των μεγάλων δυνάμεων από χώρες, όπως η Ουκρανία, να «επιλέξουν» εδώ και τώρα σε ποιο στρατόπεδο θα ανήκουν κι από ποια πλευρά του χάρτη θα είναι. Με τις γνωστές συνέπειες…

Η Ευρασιατική Οικονομική Ένωση

Την περασμένη Πέμπτη επικυρώθηκε η ίδρυση της Ευρασιατικής Οικονομικής Ένωσης, με τις υπογραφές των ηγετών Ρωσίας, Λευκορωσίας και Καζακστάν στην Αστάνα. Ο Βλαντιμίρ Πούτιν έκανε λόγο για «νέα εποχή» και διέψευσε ότι προσπαθεί να επανασυστήσει την Σοβιετική Ένωση, όπως τον κατηγορούν οι Αμερικανοί.

Η αλήθεια είναι ότι ο Πούτιν θέλει να πάει ακόμα πιο πέρα. Στα πλάνα του, δηλαδή, είναι ένα κοινό νόμισμα που θα αποτελεί, σε πρώτη φάση, το αντίπαλο δέος του ευρώ, στο οποίο, όμως, οραματίζεται μια εξαιρετικά διευρυμένη συμμετοχή.

Συγκεκριμένα, η Ρωσία θεωρεί ότι, πέραν των χωρών της πρώην ΕΣΣΔ που έχει ήδη «δέσει» και παρά την διαφαινόμενη απώλεια της Ουκρανίας, μπορεί να προσαρτήσει στην Ευρασιατική Ένωση και κράτη με τα οποία η χώρα διατηρεί παραδοσιακά ιστορικούς και πολιτισμικούς δεσμούς. Όπως η Ουγγαρία, η Τσεχία, η Φινλανδία, η Βουλγαρία, το Βιετνάμ, αλλά ακόμα και η Κούβα με την Βενεζουέλα. Κι αν συμβεί ποτέ κάτι τέτοιο, ειδικά με τις δυο τελευταίες χώρες, τότε το ευρασιατικό κοινό νόμισμα δεν θα μπει μόνο στο «μάτι» του ευρώ, αλλά και του δολαρίου.

Σε ανύποπτο χρόνο οι ΗΠΑ, δια στόματος Χίλαρι Κλίντον, είχαν διαμηνύσει ότι δεν πρόκειται να επιτρέψουν με κανέναν τρόπο την ολοκλήρωση του ρωσικού εγχειρήματος, κάνοντας λόγο για απόπειρα επανίδρυσης της ρωσικής αυτοκρατορίας.

 το… πεδίο  μάχης

Τι είναι, όμως, η Ευρασιατική Ένωση; Η προσπάθεια της Ρωσίας να φρενάρει το άνοιγμα της Ευρωπαϊκής Ένωσης προς τα ανατολικά και να φέρει στην αγκαλιά της – με το καλό ή το άγριο – χώρες που ήταν στην ΕΣΣΔ.

Η ένταξη των τριών χωρών της Βαλτικής, δηλαδή Εσθονίας, Λιθουανίας και Λετονίας στην ΕΕ, αλλά και η προσπάθεια της Ευρωπαϊκής Ένωσης να πάρει τον Δεκέμβριο του 2008 υπό τον έλεγχό της, με την μορφή εμπορικής σύνδεσης, έξι κράτη ακόμα (Αρμενία, Αζερμπαϊτζάν, Λευκορωσία, Γεωργία, Μολδαβία, Ουκρανία), ήταν δυο κινήσεις που θορύβησαν αμέσως την Ρωσία.

 

rosikiee

Αστάνα, 29.5.2014. Οι ηγέτες (από αριστερά) Αρμενίας, Λευκορωσίας, Καζακστάν, Ρωσίας και Κιργιστάν σφραγίζουν την συμφωνία για την Ευρασιατική Οικονομική Ένωση, που θα λειτουργήσει στα πρότυπα της ΕΕ…

Σκληρή  μάχη Ανατολής- Δύσης

 

Εκμεταλλευόμενη και την οικονομική κρίση που γονάτισε την Ευρώπη, η Ρωσία το 2011 δημιούργησε την Ευρασιατική Ένωση, με ιδρυτικά μέλη την Λευκορωσία και το Καζακστάν. Πρώτη προτεραιότητα ήταν η τελωνειακή σύνδεση των μελών, ενώ το 2012 ξεκίνησαν οι εργασίες της Ευρασιατικής Κομισιόν, για να φτάσουμε τελικά στην συμφωνία της περασμένης Πέμπτης, αφού η Ένωση πλέον μετατρέπεται σε αμιγώς οικονομική από 1.1.2015. Με υποψήφια μέλη την Αρμενία και το Κιργιστάν, εκπρόσωποι των οποίων βρέθηκαν στην Αστάνα, ενώ και Ουζμπεκιστάν, Τατζικιστάν έχουν εκδηλώσει ενδιαφέρον στο παρελθόν να προσχωρήσουν στην Ένωση.

Η… ευρασιατική – κατά το ευρωπαϊκή – ολοκλήρωση θα γίνει με ένα κοινό νόμισμα όταν οι συνθήκες κριθούν ώριμες, όπως ήδη αναφέραμε. Προς το παρόν, η Ευρασιατική Ένωση έχει μια κοινή (τελωνειακή) αγορά 170 εκατομμυρίων ανθρώπων, με το ΑΕΠ της να ξεπερνάει τα 2,2 τρισεκατομμύρια δολάρια, ενώ ήδη εταιρείες – γίγαντες από την Ασία (π.χ. Toyota) οργανώνουν σταθμούς παραγωγής σε χώρες – μέλη.

 

Αρχικά, φαινόταν ότι θα καθυστερήσουν οι εξελίξεις, λόγω της αλλαγής δεδομένων στην Ουκρανία, αφού ο Πούτιν την θεωρούσε εξ’ αρχής απαραίτητη για την Ευρασιατική Ένωση (σημαντική γεωστρατηγική θέση,  αλλά και 45 εκατ. δυνητικοί καταναλωτές), όμως δεν συμβαίνει κάτι τέτοιο. Και, μάλιστα, με τρείς ακόμα παράγοντες να επηρεάζουν άμεσα τις επόμενες κινήσεις των «μεγάλων» στην σκακιέρα:

 

  • Το μπρα-ντε-φερ Δύσης – Ρωσίας που κορυφώνεται στην Ουκρανία, με τον Ομπάμα να έρχεται μέσα στην εβδομάδα στην Ευρώπη γι’ αυτόν τον λόγο. Την ίδια στιγμή η ουσιαστικά «αυτονομημένη» Υπερδνειστερία στην Μολδαβία ανυπομονεί να προσαρτηθεί στην Ρωσία.
  • Την ενεργειακή συμφωνία – μαμούθ, ύψους 400 δισ. δολαρίων, που υπέγραψαν πρόσφατα Κίνα – Ρωσία.
  • Την Διατλαντική Εμπορική Συμφωνία μεταξύ ΕΕ – ΗΠΑ, με τις διαπραγματεύσεις να βρίσκονται σε εξέλιξη. Αν το νέο Ευρωκοινοβούλιο εγκρίνει την συμφωνία, τότε θα πρόκειται για το μεγαλύτερο εμπορικό σύμφωνο στον κόσμο.

 

Όπως εύκολα μπορεί να αντιληφθεί ο καθένας, η μάχη επιρροής και συμφερόντων  Δύσης – Ανατολής είναι πολυεπίπεδη, σκληρή και βρίσκεται σχεδόν στην κορύφωσή της…

 

 

 

Διαφήμιση

Τα σχόλια δεν είναι διαθέσιμα

Άποστολή άρθρου μέσο Email