Ένα ραντεβού με το… ζόρι!

Το Επιμελητήριο Εικαστικών Τεχνών δεν αποτελεί μία οποιαδήποτε περίπτωση συλλογικής οργάνωσης καλλιτεχνών. Μετράει 71 χρόνιας πορείας και προσφοράς και ιδρύθηκε μέσα σε μια Ελλάδα που έφερε πάνω της τις πληγές της Κατοχής και των αίμα των χιλιάδων αγωνιστών, ήταν το Σεπτέμβρη του 1944. Ως Νομικό Πρόσωπο Ιδιωτικού Δικαίου, εποπτευόμενο από το Υπουργείο Πολιτισμού, το οποίο αριθμεί 6.000 μέλη, παλεύει και μεριμνά για τη διάχυση των εικαστικών τεχνών στην κοινωνία, αλλά και για τα δικαιώματα των καλλιτεχνών στην ασφάλιση, στη σύνταξη, στον ενεργό τους ρόλο στην καλλιτεχνική παιδεία. Επειδή, λοιπόν, κουβαλάει αυτή την ιστορία και επειδή ως εποπτευόμενος φορέας αποτελεί αναπόσπαστο και απαραίτητο κομμάτι της εικαστικής πολιτικής, ο υπουργός Πολιτισμού, ο εκάστοτε υπουργός Πολιτισμού, οφείλει και επιβάλλεται να αντιμετωπίζει με σεβασμό αυτόν το θεσμό, να τον ακούει, να σκύβει και να θεραπεύει τα προβλήματα.

Από την άλλη πλευρά η στάση και η δραστηριότητα του ΕΕΤ πόρρω απέχει από το να «θωπεύει» την τέχνη ως εμπόρευμα, χρηματιστηριακό και επενδυτικό προϊόν. Αντίθετα προάγει την ανάγκη η τέχνη να συντονίζεται με την ανάσα και τον παλμό της κοινωνίας, να την παρακολουθεί, αλλά και να την πηγαίνει ένα βήμα μπροστά, να την αναπαριστά, αλλά και να θέλει να την κάνει καλύτερη.

Ίσως γι’ αυτό, λοιπόν, οι πολιτικές ηγεσίες του Υπουργείου Πολιτισμού κατ’ εξακολούθηση εξαντλούσαν το ενδιαφέρον για τις εικαστικές τέχνες στο Εθνικό Μουσείο Σύγχρονης Τέχνης και σε … ιδιωτικά γκαλά, αλλά μπροστά στη θεσμική υποχρέωση να υποστηρίξουν το Επιμελητήριο Εικαστικών Τεχνών κώφευαν και επιστράτευαν ύφος μπλαζέ. Όλες οι πολιτικές ηγεσίες και η καινούργια….. η αριστερή. Αλλά μάλλον είναι …. «πασέ» να οργανώνει κανείς εικαστικές εκθέσεις με θέμα την Αντίσταση, όπως κάνει το ΕΕΤ, αντί να χτυπάει παλαμάκια στους «ευεργέτες» των τεχνών.

Αφού, λοιπόν, η διοίκηση του ΕΕΤ, όπως δηλώνει με ανακοίνωσή της, έστειλε τρεις επιστολές στον αν. υπουργό Πολιτισμού, Ν. Ξυδάκη, ζητώντας συνάντηση, οι οποίες δεν απαντήθηκαν ποτέ και αφού το αίτημα της συνάντησης το έθεσε και τηλεφωνικά και πάλι δεν απαντήθηκε, αποφάσισε να κλείσει «μονομερώς» το ραντεβού! Να πάει δηλαδή στο Υπουργείο Πολιτισμού και να συναντήσει τον Υπουργό την Τρίτη 12 Μαΐου, στις 2.30 το μεσημέρι. Χωρίς ραντεβού.

Διότι μερικά πράγματα μόνο έτσι γίνονται. Μονομερώς! Και για τους εικαστικούς καλλιτέχνες και για τα χρέη.

Και στην προκειμένη περίπτωση για τους καλλιτέχνες δεν υπήρχε άλλη λύση εκτός από το μονομερές ραντεβού, διότι αυτά που έχουν να αντιμετωπίσουν είναι πολύ σοβαρά και πολύ κρίσιμα και τα οποία περιγράφονται με ακρίβεια στην ανακοίνωση του ΕΕΤ την οποία θα διαβάσετε εδώ.

Ετικέττες: , , ,

Διαφήμιση

Τα σχόλια δεν είναι διαθέσιμα

Άποστολή άρθρου μέσο Email