Οχι άλλα ρεφορμιστικά αδιέξοδα

ΓΙΩΡΓΟΣ ΡΟΥΣΗΣ* ΓΙΩΡΓΟΣ ΡΟΥΣΗΣ* Πολιτική • 22 Αυγούστου 2015

«Οταν υποστηρίζεις ότι είναι δυνατόν να έχεις έναν πιο ανθρώπινο καπιταλισμό εντός πολιτικών μορφωμάτων όπως η ευρωζώνη ή η Ε.Ε, είναι αναπόφευκτο ότι θα οδηγηθείς στην πλήρη υποταγή στους κυρίαρχους.»

Σε αντίθεση με όσους κατακρίνουν την ηγεσία του ΣΥΡΙΖΑ για προδοσία, υποστηρίζω ότι με αριστερούς πολιτικούς όρους η συμφωνία για το τρίτο αντιλαϊκό Μνημόνιο ήταν η νομοτελειακή κατάληξη της ακολουθούμενης με συνέπεια από τον ΣΥΡΙΖΑ κατεξοχήν ρεφορμιστικής πολιτικής.

Εξηγούμαι. Οταν υποστηρίζεις ότι είναι δυνατόν να έχεις έναν πιο ανθρώπινο καπιταλισμό εντός πολιτικών μορφωμάτων όπως η ευρωζώνη ή η Ε.Ε. ή ότι δίχως ρήξη και ανατροπή είναι δυνατόν να συμβιβαστείς με τους δυνάστες σου προς αμοιβαίο όφελος ή ακόμη ότι αρκεί μια εκλογική νίκη και μια αριστερή κυβέρνηση, δίχως αυτή να στηρίζεται σε ένα οργανωμένο λαϊκό κίνημα, είναι αναπόφευκτο ότι θα οδηγηθείς στην πλήρη υποταγή στους κυρίαρχους.

Με άλλα λόγια, η θέση ότι οι μεταρρυθμίσεις εντός των τειχών του κυρίαρχου συστήματος, πολύ περισσότερο όταν αυτές δεν συνδέονται με μια γενικότερη ριζοσπαστική κοινωνικοπολιτική αλλαγή, ιδιαίτερα σε μια περίοδο βαθιάς δομικής κρίσης του, οπότε αυτό είναι υποχρεωμένο για να την αντιμετωπίσει να εντείνει την εκμετάλλευση, αποτελεί φρούδα ελπίδα.

Το ίδιο συμβαίνει και με τη θέση ότι είναι δυνατόν να επέλθει η οποιαδήποτε πρόοδος σε συνεργασία με τμήματα του μονοπωλιακού κεφαλαίου και τους πολιτικούς του εκπροσώπους, κάτι το οποίο έχει τις ρίζες του στη λογική της ύπαρξης πατριωτικής αστικής τάξης και σε πολιτικό επίπεδο του μετώπου των δημοκρατικών δυνάμεων.

Ολα αυτά, όπως έχει καταδείξει όλη η ιστορία του ιστορικού συμβιβασμού, οδηγούν στην παντελή υποταγή της Αριστεράς και στη μετατροπή της στον καλύτερο διεκπεραιωτή της αντιλαϊκής πολιτικής. Ταυτόχρονα συμβάλλουν στην καθήλωση του επιπέδου της λαϊκής συνειδητότητας αντί στην ανύψωσή του.

Το γεγονός ότι την έσχατη ώρα η Αριστερή Πλατφόρμα διαφοροποιήθηκε δημόσια από την ηγετική ομάδα του ΣΥΡΙΖΑ δεν απαλείφει τις ευθύνες της για τη μέχρι σήμερα ανοχή της στις -πριν ακόμη από τις εκλογές και καλπάζουσες μετά από αυτές- υποχωρήσεις από τις έτσι κι αλλιώς ρεφορμιστικές της αρχικές θέσεις, την ανοχή της στην πολύμορφη υλοποίηση του ιστορικού συμβιβασμού και στη φετιχοποίηση του ευρώ και της Ε.Ε.

Πέρα όμως από τις ευθύνες του ηγετικού του πυρήνα αλλά και εκείνες της Αριστερής του Πλατφόρμας, η οποία λειτουργεί σήμερα σαν ο φερετζές για πολλούς κρυπτοσυριζαίους, γι” αυτήν την εξέλιξη δεν είναι άμοιροι ευθυνών και όλοι εκείνοι οι μικροαστοί ή οι διαβρωμένοι από τις κυρίαρχες αξίες λαϊκοί άνθρωποι οι οποίοι, όπως λέει και ο Μανόλης Αναγνωστάκης, είναι «δεμένοι οι ίδιοι με το σύστημα που καταριούνται και, υποτίθεται, αγωνίζονται για την ανατροπή του, πόσο βέβαιοι τελικά πως τίποτα ευτυχώς δεν κινδυνεύει ν’ αλλάξει, τουλάχιστον στο αμέσως προσεχές μέλλον» [1].

Αλλά και όσοι έσπευσαν να συμπορεύονται και έτσι να νομιμοποιούν την τακτική Τσίπρα στα πλαίσια της υπεράσπισης ενός «όχι», που ήταν βέβαιο και δηλωμένο ότι θα μεταλλαχθεί σε «ναι», καλό είναι να κάνουν την αυτοκριτική τους για τη ρεφορμιστική επικράτηση και για το ότι συνέβαλαν έτσι στην εθελόδουλη αποδοχή της καταστροφικής παραμονής σε ευρώ και Ε.Ε.

Τέλος, δεν είναι άμοιροι ευθυνών και όσοι όπως το ΚΚΕ επιμένουν να μην προτείνουν καμιά άμεση μεταβατική λύση, που να οδηγεί στον σοσιαλισμό, ανάγοντας έτσι τον ρεφορμισμό στη μοναδική εναλλακτική.

Με αυτά τα δεδομένα το μόνο βέβαιο είναι ότι για την ανατροπή των μνημονιακών δυνάμεων, στις οποίες πλέον συμπεριλαμβάνεται και ο ΣΥΡΙΖΑ, κάθε άλλο παρά αρκεί μια αντιμνημονιακή συσπείρωση ή η επανάληψη του εγχειρήματος του ΣΥΡΙΖΑ με μόνη διαφορά την υπεράσπιση της εξόδου από την ευρωζώνη, κάτι που σημαίνει μια πιο ήπια μορφή ρεφορμισμού ή έστω έναν ριζοσπαστικό ρεφορμισμό.

Αυτό που χρειάζεται είναι μια πρόταση διεξόδου από την κρίση σε σύγκρουση με το καπιταλιστικό σύστημα που τη γέννησε και τους πολιτικούς του φορείς, ξένους και ντόπιους.

Μια πρόταση θεωρητικά επεξεργασμένη, η οποία θα συγκροτεί το πρόγραμμα μιας πραγματικά και όχι κατ’ όνομα αριστερής κυβέρνησης.

Βάση γι” αυτή την πρόταση μπορεί να αποτελέσει προγραμματική εκλογική συμφωνία ΑΝΤΑΡΣΥΑ –ΜΑΡΣ με κεντρικό σημείο της την αποδέσμευση εδώ και τώρα από την Ε.Ε., συνδυασμένη με μια γενικότερη αντιιμπεριαλιστική, αντιμονοπωλιακή πολιτική.

Το ΚΚΕ, η Αριστερή Πλατφόρμα (αφού προηγουμένως, έστω και καθυστερημένα, εναντιωθεί στην κυβέρνηση και όχι μόνον και αντιφατικά στην πολιτική της), η ΑΝΤΑΡΣΥΑ και το ΜΑΡΣ, όλες οι άλλες αριστερές δυνάμεις και οι ανένταχτοι αριστεροί καλούνται να τοποθετηθούν άμεσα απέναντι σε αυτή την πρόταση για να μετατρέψουμε σε αμαρτωλό παρελθόν ακόμη μια ανανήψασα ρεφορμιστική κυβέρνηση και να φέρουμε στην εξουσία για πρώτη φορά μια πραγματική αριστερή κυβέρνηση που θα ανοίγει τον δρόμο στον σοσιαλισμό της εποχής μας.

[1]. «Το περιθώριο, 68-69», Νεφέλη 2000, σελίδα 19

*ομότιμος καθηγητής Παντείου Πανεπιστημίου

Πηγή: «Εφημερίδα των Συντακτών» 

Ετικέττες: , , , ,

Διαφήμιση

10 Σχόλια - "Οχι άλλα ρεφορμιστικά αδιέξοδα"

  1. Ήθελα νά ‘ξερα γιατί καμώνεστε πως δεν καταλαβαίνετε τι εννοεί ο συγκεκριμένος καθηγητής τού πανεπιστημίου όταν λέει να βγούμε απ’ αυτή την κρίση.
    Τέλος πάντων, αν και το θεωρώ περιττό διότι άσχετοι δεν μου φαίνεστε, θα σας το κάνω λιανά.
    Ο άνθρωπος εννοεί να σωθεί η δική του οικονομική διαβάθμιση απ’ την οικονομική κρίση, ως οικονομικά τακτοποιημένος στον περίγυρο του περίγυρου της ίπλουτοκρατίας ή και άμεσα στον περίγυρο της πλουτοκρατίας. Φτωχαδάκι πάντως και άπορος άνεργος, δεν είναι…
    Για ηλίθιο τον περνάτε; Δεν ξέρει λέτε ο κύριος καθηγητής πως αν δεν αρχίσει να φρεσκάρεται, να ρετουσάρεται μια στάλα ο καπιταλισμός και συνεχίσει ακάθεκτος την ωρίμανσή του μέχρι επιπέδου σάπιου λαχανικού, ταχιά και η δική του οικονομική διαβάθμιση θα εξαφανιστεί;;;
    Τι θα συμβεί επακριβώς δηλαδή;;;
    Απλά, βίαιη προλεταριοποίηση κι απάντων των «μεγαλο»καθηγητάδων και των μαθητών γδαρτάδων…
    Πώς ν’ αντέξουν τέτοια ντροπή οι άνθρωποι αυτοί;
    Ή μπας και θαρρείτε πως ο κύριος καθηγητής δεν γνωρίζει ότι η τελευταία και αναπόφευκτη επιλογή των καπιταλιστών-ιμπεριαλιστών εξόδου απ’ την καπιταλιστική κρίση, είναι ο πόλεμος; Ο γενικευμένος πόλεμος στην προκείμενη…
    Γι’ αυτό σού λέει ο άνθρωπος: «προκειμένου βρε παιδιά να καταντήσω πειναλέος σαν κι εσάς με …ειρήνη ή πόλεμο, δεχτείτε να γίνεται οβελίες. Στο κάτω-κάτω, δεν πάσχει από εργατιά και γενικότερα από πλέμπα η Ελλάδα κι ο πλανήτης. Από σπουδαίους και ξεχωριστούς σαν κι εμένα πάσχει. Γιατί να πάει χαμένη η φάρα μου; Τσακιστείτε βρε, στη σούβλα να τελειώνουμε!».
    Σταματήστε λοιπόν κύριοι άκαρδοι σχολιαστές ν’ αδιαφορείτε μπρος στη μεγάλη αγωνία και τον πόνο τέτοιων ανθρώπων και καρφωθείτε στη σούβλα αυθορμήτως…

    Καλή Γκέλμπεση – συγγραφέας και μακροχόνια άνεργη εργάτρια

  2. Ο/Η Ένας Πατριώτης λέει:

    (Σύντροφε) Ρούση,
    μόλις διάβασα ότι η Ανταρσύα συναντήθηκε με το Σύριζα Β. Τι γίνεται πληροφορηθήκατε ότι «έστω και καθυστερημένα, εναντιώθηκε στην κυβέρνηση και όχι μόνον και αντιφατικά στην πολιτική της;»
    Άντε με το καλό να τα βρείτε. Τόσα χρόνια στο κουρμπέτι δικαιούστε και εσείς κάτι καλύτερο από το «εξωκοινοβουλευτική αριστερά».
    Εδώ ο Σύριζα έγινε κυβέρνηση!

    • Ο/Η ένας ζαλισμένος λέει:

      Η Λα.Ε συνεργάζεται με τον Κο Αλαβάνο(: μου αρέσει αυτό το εγχείρημα, για την ΕΕ)
      Όλοι οι καλοί χωράνε.
      Αντε να κάνουμε ξανά ένα μεγάλο Αριστερό κόμμα. Πιο Αριστερό αυτή τη φορά…

  3. Ο/Η pantso λέει:

    Απλά πρέπει κάποια στιγμή να συνεννοηθούμε!

    Αυτό είναι το πρόβλημα. Δεν πρόκειται να συνεννοηθούμε όσο στις μέρες μας κάποιοι προτείνουν ως λύση τη δευτέρα παρουσία στην Ελλάδα.

  4. Ο/Η antivaro λέει:

    «ΛΑ»φαζάνη «Ε»λα … ήρθε η σειρά σου !!!
    http://antivaro-for-marx-and-lenin.blogspot.gr/2015/08/blog-post_23.html

  5. Ο/Η Προλεταριος λέει:

    Ο τύπος πάει να μας τρελάνει. Αν έχεις κότσια πες τα με το όνομα τους. Για να σε βοηθήσω ΚΚΕ το λένε

  6. Ο/Η Ένας Πατριώτης λέει:

    Στο μικρόκοσμο της Ανταρσύας, κύρια απασχόληση της οποίας μέχρι σήμερα είναι ο αντικομμουνισμός και στον οποίο ζει ο κ. καθηγητής, προφανώς δεν έχει φθάσει ακόμα η πρόταση του Κ.Κ.Ε. για, α) Έξοδο από την Ευρωπαϊκή Ένωση, το ΝΑΤΟ και τους λοιπούς ιμπεριαλιστικούς οργανισμούς, β) Μονομερή διαγραφή του χρέους, γ) Κοινωνικοποίηση των βασικών μέσων παραγωγής, δ) Παραγωγική ανασυγκρότηση της χώρας. Προτάσεις που δεν έχουν βέβαια σχέση με το σοσιαλιστικό μετασχηματισμό της κοινωνίας μας.
    Όπως και ότι στην πρόταση αυτή καλεί τον ελληνικό λαό και όσους φορείς του συμφωνούν, να συμπαραταχθούν μαζί του για να διαμορφώσουμε τη λαϊκή εξουσία.
    Επί των προτάσεων αυτών, ο κ. καθηγητής και ο μικρόκοσμος του, τι έχει να μας πει; Να συμφωνήσουμε, μήπως, με την πρότασή του, που είναι και πρόταση του χώρου του, για «σύγχρονο» σοσιαλισμό στον οποίο το κεφάλαιο θα παίζει κυρίαρχο ρόλο; Ας μάθει λοιπόν ο κ. καθηγητής και οι φίλοι του, ότι η οποιαδήποτε, συνεργασία γίνεται στη βάση κοινών θέσεων και προτάσεων με σεβασμό στην αντίθετη άποψη. Κάτι για τι οποίο δεν μας προϊδεάζει η τοποθέτηση του κ. καθηγητή.
    Επίσης ότι οι συνεργασίες γίνονται με αξιόπιστους ανθρώπους που σέβονται τους συνομιλητές τους. Κάτι για το οποίο δεν μπορεί να είναι περήφανος ο κ. καθηγητής, ο οποίος δεν έχει δώσει τα καλύτερα δείγματα γραφής τα τελευταία χρόνια. Ούτε βέβαια και ο κ. Λαφαζάνης και πολλά από τα στελέχη του νεοπαγούς κόμματος του, το οποίο βέβαια δεν δίνει και τα καλύτερα εχέγγυα ότι κινείται σε αντίθετη κατεύθυνση από τα υπόλοιπα μνημονιακά κόμματα ή κόμματα του ευρωμονόδρομου.
    Ακόμα όπως έλεγε ο «παμμέγιστος» Α. Παπανδρέου, συνεργασίες γίνονται μόνο μετά τις εκλογές.
    Εύχομαι λοιπόν και προσδοκώ να βρεθούμε στους δρόμους του αγώνα μετά τις εκλογές και εφόσον οικοδομηθούν σχέσεις εμπιστοσύνης τα ξαναλέμε. Τέλος να τονίσω στον κ. καθηγητή, κάτι που όπως φαίνεται μέχρι σήμερα δεν το έχει καταλάβει. Καλά παιδιά είμαστε, βλάκες όμως όχι!

    • Ο/Η Κτηνιατρος λέει:

      Πεστα ρε πατριώτη! Θα μας πει δηλαδη ο καθηγητής οτι οι εργάτες εχουν αποκτήσει σύνδρομο στοκχολμης με τον καπιταλισμό και ειναι εγκεφαλικά ανίκανοι να ηγηθούν ως πρωτοπορία στην ανατροπή της αστικής τάξης. Μπραβο , μπραβο εκει στην Ανταρσυα να εξακολουθησετε να εκφράζεστε με αυτη την αυθάδεια για τους προλετάριους και θα πάτε πολυ μπροστα. Τείνω να πιστέψω οτι φοβάστε μη γινει καμια επανάσταση και χάσετε τη θεσούλα στο πανεπιστήμιο…..βρε λες;;;;;;
      ΚΚΕ γερά και δυνατά, μαζι στους δρόμους

  7. Ο/Η KOK λέει:

    ΡΟΥΣΗΣ.ΕΓΚΕΦΑΛΙΚΟΣ ΣΟΣΙΑΛΚΟΜΟΥΝΙΣΤΟΣΟΥΛΑΤΣΑΔΟΡΟΣ.ΞΕΚΙΝΑΕΙ ΚΑΛΑ ΚΑΙ ΣΤΟ ΔΙΑ ΤΑΥΤΑΤΑΥΤΙΖΕΤΑΙ ΜΕ ΤΟΥΣ ΣΟΣΙΑΛΟΝΕΙΡΟΠΟΛΟΥΣ ΠΟΥ ΘΑ ΡΙΞΟΥΝ ΤΑΧΑΤΕΣ ΤΟΝ ΚΑΠΙΤΑΛΙΣΜΟ.ΚΥΡΙΕ ΡΟΥΣΗ ΕΧΩ ΤΗΝ ΕΝΤΥΠΩΣΗ ΟΤΙ Ο ΡΕΦΟΡΜΙΣΜΟΣ ΚΑΙ Η ΣΟΣΙΑΛΟΘΟΛΟΥΡΑ ΕΚΤΡΕΦΟΝΤΑΙ ΣΤΙΣ ΑΙΘΟΥΣΕΣ ΠΟΥ ΔΙΔΑΣΚΕΤΕ.

  8. Ο/Η G.T. λέει:

    Αγαπητέ κύριε Ρούση ποια εξουσία θα εφαρμόσει αντιιμπεριαλιστική, αντιμονοπωλιακή πολιτική; Μέχρι τώρα ξέραμε ότι την εξουσία ή θα την έχει η αστική τάξη ή θα την έχει η εργατική τάξη με τους συμμάχους της. Υπάρχει και κάποια άλλη εναλλακτική; Δίχως δημιουργικές ασάφειες να το πείτε καθαρά. Εκλαϊκεύστε το να το καταλάβουμε: ποιος θα εφαρμόσει την αντιμονοπωλιακή, αντιιμπεριαλιστική πολιτική!!! Το σχόλιο δεν περιέχει ίχνος ειρωνείας ! Απλά πρέπει κάποια στιγμή να συνεννοηθούμε!

Άποστολή άρθρου μέσο Email