Φυλακές ύψιστης απανθρωπιάς

Ψηφίστηκε το νομοσχέδιο για τις φυλακές υψίστης Ασφαλείας ή φυλακές Γ΄ τύπου εν μέσω της απεργίας πείνας των περίπου 4.500 κρατουμένων σε φυλακές όλης της χώρας που διανύουν σήμερα τη δέκατη μέρα. Υπέρ του νομοσχεδίου τάχθηκαν όπως ήταν αναμενόμενο τα κόμματα που συγκροτούν την κυβέρνηση, η ΝΔ και το ΠΑΣΟΚ.

Το νομοσχέδιο περιέχει διατάξεις με τις οποίες θεσμοθετούνται για πρώτη φορά στην Ελλάδα οι «φυλακές υψίστης ασφαλείας» ή αλλιώς όπως ονομάζονται «φυλακές τύπου Γ», με απάνθρωπες συνθήκες κράτησης, στις οποίες θα κρατούνται υπόδικοι ή κατάδικοι για τα λεγόμενα «πολιτειακά εγκλήματα», «ναζιστική εγκληματική βία» και «εγκλήματα τρομοκρατίας», όρος που αφήνει περιθώρια, κάτω από προϋποθέσεις να ποινικοποιηθούν οι εργατικοί – λαϊκοί αγώνες.

Στις φυλακές τύπου Γ, μεταξύ άλλων, θεσμοθετείται η καθολική στέρηση του δικαιώματος χορήγησης αδειών σε κρατούμενους αυτής της ειδικής κατηγορίας, η καθολική στέρηση  της ημιελεύθερης διαβίωση και του δικαιώματος των μεροκάματων. Επιπρόσθετα, επιβάλλεται ο περιορισμός του δικαιώματος επικοινωνίας, τηλεφωνικής και δια ζώσης με το συγγενικό και κοινωνικό τους περιβάλλον, με τρόπο και όρους που θα διαμορφώνονται, άγνωστο πώς και στη βάση ποιών κριτηρίων, από τον εσωτερικό κανονισμό του Καταστήματος, καθιερώνοντας έτσι ένα νέο καθεστώς αυθαιρεσίας και υποκειμενικότητας.

Πέρα από τις «φυλακές τύπου Γ», θεσμοθετούνται οι «φυλακές τύπου Α» όπου ανήκουν «οι υπόδικοι, κρατούμενοι για χρέη και κρατούμενοι για εγκλήματα κατά περιουσίας και ιδιοκτησίας που έχουν τελεστεί χωρίς βία ή απειλή και καταδίκη σε ποινή φυλάκισης» και οι «φυλακές τύπου Β» όπου «κρατούνται όλοι οι υπόλοιποι κρατούμενοι».

Την ίδια στιγμή το νομοσχέδιο δεν «ακουμπά» στο ελάχιστο τα πραγματικά σοβαρά προβλήματα που αντιμετωπίζουν οι κρατούμενοι στις φυλακές όπως είναι ο υπερπληθυσμός στις φυλακές όπου συνωστίζονται κρατούμενοι παραπάνω από όσους μπορεί να «φιλοξενήσει» μια σωφρονιστική μονάδα, οι άθλιες συνθήκες διαβίωσης – απόρροια των ανύπαρκτων και προβληματικών υποδομών που υπάρχουν (εξαιρούνται οι «σουίτες» των μεγαλοεγκληματιών). Αυτές οι συνθήκες λειτουργούν ανασταλτικά στον ψυχισμό των περισσότερων κρατουμένων, που, αντί να «σωφρονίζονται» και να δημιουργούνται οι προϋποθέσεις να ενταχθούν στην κοινωνία, συσσωρεύουν ακόμη περισσότερη οργή για τις αδικίες που υφίστανται εντός των φυλακών με τον αντίκτυπο αυτό να φαίνεται καθαρά κι εντός των φυλακών (επιθέσεις σε σωφρονιστικούς υπαλλήλους, απόπειρες απόδρασης) κι εκτός, στην ίδια την κοινωνία, με τη συνέχιση της εγκληματικής δράσης.

Διαφήμιση

Τα σχόλια δεν είναι διαθέσιμα

Άποστολή άρθρου μέσο Email