Μα…ο Πίντερ…σε παρένθεση;

Νέα ήθη στον καλλιτεχνικό χώρο.

Πέφτει το μάτι μου σε διαφήμιση θεατρικής παράστασης. Σε Σαββατιάτικη εφημερίδα (24-25/10/2015).

Τοποθετημένη στην αβανταδόρικη δεξιά σελίδα, καταλαμβάνει το δεξί 1/4 της σελίδας. Η έγχρωμη φωτογραφία καταλαμβάνει το άνω μισό της διαφήμισης ενώ το άλλο μισό δίνει στοιχεία συντελεστών και θεάτρου σε λευκό φόντο.

Σε αυτό το κάτω μισό, αριστερά, με μεγάλα πεζά μαύρα γράμματα το όνομα του σκηνοθέτη – δεν υπάρχουν άλλα γράμματα ίδιου μεγέθους σε όλο το πληροφοριακό κείμενο. Μεσολαβεί μια κάθετος και ακολουθεί στην ίδια σειρά ο τίτλος του θεατρικού έργου με κεφαλαία αλλά όχι μαύρα γράμματα. Ισχνός.

Κάτω από το όνομα του σκηνοθέτη, σε παρένθεση, με πεζά, εντυπωσιακά μικρότερου μεγέθους, και όχι μαύρα γράμματα το όνομα του συγγραφέα: [Χάρολντ Πίντερ]. Έτσι.

Ακολουθούν, με μεγαλύτερα γράμματα, όλα, ημερομηνία έναρξης, Θέατρο, τηλέφωνα κ.ά.

Στο άνω μέρος της διαφήμισης, η έγχρωμη φωτογραφία σε σχεδόν εγκαταλειμμένο ηλιόλουστο τοπίο: στο βάθος κτίσμα με λαμαρίνες, στο κέντρο του ένθετο μαύρο πλαίσιο και μπροστά του οι δύο νέας γενιάς γνωστοί πρωταγωνιστές που με δυσκολία αναγνωρίζονται. Τα ονόματά τους, άλλωστε, δεν αναφέρονται καθόλου στη διαφήμιση.

Σε πρώτο πλάνο, ξερά χόρτα. Ανάμεσά τους, στο δεξί μέρος της φωτογραφίας ένας οικοδομικός σωλήνας. Πάνω του στηρίζεται στητός ο νεαρός σκηνοθέτης. Σχηματίζεται έτσι μια κεντρική της όλης διαφημιστικής σύνθεσης διαγώνιος έχοντας στα δύο της άκρα, στο άνω τη φωτογραφία του σκηνοθέτη και στο κάτω το όνομά του. Άριστα δομημένη -για τον στόχο της- διαφήμιση: Δεν υπάρχει περίπτωση διαφυγής του βλέμματος του θεατή από το κεντρικό προβαλλόμενο στοιχείο της.

Και ο Πίντερ; Ο μεγάλος, ο νομπελίστας, ο αγωνιστής Πίντερ;

Α, μα αυτό το ίδιο έργο ανέβασε εμβληματικά-κατανυκτικά- ταπεινά απέναντι στον Πίντερ, πριν από χρόνια, στο θεατράκι του, ο Λευτέρης Βογιατζής. Στο ίδιο θέατρο που ο νεαρός σκηνοθέτης σκηνοθετούσε πέρυσι Δημητριάδη (αυτόν όχι σε παρένθεση). Στο καμαρίνι του ίδιου θεάτρου όπου το καλοκαίρι φωτογραφίστηκε περιτριγυρισμένος από προσωπικά αντικείμενα του Βογιατζή.

Μα και πάλι, ο Πίντερ σε παρένθεση; Γιατί;

Ίσως, γιατί ο διαφημιστής δεν θεώρησε το όνομα πιασάρικο. Ίσως γιατί, εκτός παρένθεσης, χαλούσε την δομική αρμονία των σημείων της διαφήμισης.

Ίσως, γιατί ο ρόλος του είναι απλώς «παρενθετικός» για τον σχεδιασμό ενός συνολικού οράματος…

Μίλησε κανείς για κρίση αξιών;

* Καθηγητής Σημειωτικής του Θεάτρου και Θεωρίας της Επιτέλεσης του Τμήματος Θεατρικών Σπουδών του Πανεπιστημίου Πατρών.

Ετικέττες: , , ,

Διαφήμιση

Τα σχόλια δεν είναι διαθέσιμα

Άποστολή άρθρου μέσο Email