Παρενέργεια

Μια από τις παρενέργειες της επικρατούσας αντίληψης,  ότι η «μάχη» δίνεται στη διαπραγμάτευση της κυβέρνησης με τους δανειστές, είναι η εγκατάλειψη, ή η υποτίμηση, της μάχης που πρέπει να δώσουν οι εργαζόμενοι στο κατ΄ εξοχήν πεδίο της ταξικής αντιπαράθεσης, το χώρο εργασίας.

Παρακολουθούμε τους τελευταίους μήνες, μετά τις εκλογές και την ανάδειξη της κυβέρνησης ΣΥΡΙΖΑ- ΑΝΕΛ, τη μετατόπιση του ενδιαφέροντος της «κοινής γνώμης» στα όσα συμβαίνουν στις Βρυξέλλες, στο Βερολίνο, στις ΗΠΑ, στους «θεσμούς», στις Συνόδους Κορυφής, στο προσκήνιο, αλλά και στο παρασκήνιο.

Στη δημιουργία αυτής της εικόνας, σύμφωνα με την οποία τα πάντα κρίνονται σε ένα επίπεδο όπου ο εργαζόμενος δεν έχει δυνατότητα παρέμβασης, συμβάλλουν και τα μέσα ενημέρωσης που δίνουν την εντύπωση ότι όλα θα κριθούν από τις «ικανότητες» της κυβέρνησης για την επίτευξη ενός «έντιμου συμβιβασμού», με τους πολίτες στη θέση του παθητικού παρατηρητή.

Όμως, την κύρια ευθύνη γι αυτή την παθητικοποίηση έχει η ίδια η κυβέρνηση που αντιμετωπίζει την εργατική- λαϊκή κινητοποίηση σα «μπελά», που μπορεί να περιπλέξει την κατάσταση και να διαταράξει τις σχέσεις με τους πιστωτές, αλλά και τους εγχώριους εργοδότες.

Για τον εργαζόμενο όμως έχει πολύ μεγαλύτερη σημασία από τις επικοινωνιακές αρετές του κ. Βαρουφάκη, ή των άλλων κυβερνητικών παραγόντων, η αντιμετώπιση των καθημερινών προβλημάτων του, εκεί όπου αυτά εκδηλώνονται. Εκεί όπου πρέπει να αναπτυχθεί ο καθημερινός αγώνας για την αποτροπή των απολύσεων, για την υπεράσπιση των στοιχειωδών εργασιακών δικαιωμάτων, την απόκρουση του «μεσαίωνα» των νέων εργασιακών σχέσεων, για τον τερματισμό του καθεστώτος των εξευτελιστικών αμοιβών. Εκεί όπου κρίνεται η εφαρμογή της πολιτικής την οποία υποσχέθηκε ότι θα καταργήσει η κυβέρνηση.

 

Ετικέττες: , ,

Διαφήμιση

Τα σχόλια δεν είναι διαθέσιμα

Άποστολή άρθρου μέσο Email