Το «Ποτάμι» μετονομάζεται σε «Παραλίστας»;

ΔΗΜΗΤΡΑ ΜΥΡΙΛΛΑ ΔΗΜΗΤΡΑ ΜΥΡΙΛΛΑ Απόψεις • 23 Ιουλίου 2014

Αν υποθέσουμε ότι ο Σταύρος Θεοδωράκης έδινε στα μέλη του κόμματος του από ένα σακίδιο γεμισμένο με τσιγάρα για  να τα μοιράσουν στις παραλίες,  στους χαρμανιασμένους και πιθανόν άφραγκους λουόμενους, τότε, ναι, μπορεί και να λέγαμε (με πολλή προσπάθεια βέβαια) ότι κάνει μια πράξη αλληλεγγύης. Θέλει να δώσει μαζί και ένα τασάκι ως επιπλέον δώρο του καταστήματος; Εντάξει… ας το κάνει, ως χαριτωμενιά. Θα μου πείτε, εδώ ο κόσμος πεινάει, ραπανάκια για την όρεξη θα μοιράζει; Σωστό. Στις εποχές που ζούμε καμία χαριτωμενιά δεν είναι αθώα.

Αλλά δεν κάνει αυτό.  Δανειζόμενος «μορφές πάλης» τύπου «ατενίστας»,  αποφάσισε να πάρει σβάρνα τις παραλίες και να μοιράσει πολυμορφικά φυλλάδια που μετατρέπονται σε τασάκια προκειμένου να προωθήσει το σύνθημα «όχι σκουπίδια και τσιγάρα σε θάλασσες και παραλίες». Πραγματικά, το μέγεθος της πολιτικής παρέμβασης είναι κολοσσιαίο, γιγάντιο, κρίσιμο και καθοριστικό για το μέλλον του τόπου.

Διότι είναι σημαντικό για τον λουόμενο να καταλάβει και να πιστέψει ότι η παραλία στην οποία άπλωσε την ψάθα του κινδυνεύει από τη σβησμένη γόπα και το κουκούτσι από το ροδάκινο.

Aλλά είναι ακόμα σημαντικότερο ο λουόμενος να ΜΗΝ  καταλάβει ποτέ ότι οι θάλασσες και οι παραλίες κινδυνεύουν από άλλα φαινόμενα απείρως πιο επικίνδυνα…

Κινδυνεύουν από τη διάλυση των χημικών της Συρίας, για τα οποία η κυβέρνηση δέχθηκε δουλοπρεπώς να διαλυθούν στη θαλάσσια περιοχή της Κρήτης.

Είναι επείγον  ο λουόμενος που θα παραλάβει το πολυμορφικό τασάκι να ΜΗΝ καταλάβει (και άρα να μην αντιδράσει) ότι τα βοτσαλάκια που πετάει αμέριμνος στη θάλασσα σε λίγο καιρό μπορεί να έχουν την ταμπέλα «Ιδιωτικός χώρος. Απαγορεύεται η είσοδος στους μη έχοντες να πληρώσουν».

Είναι κρίσιμο να ΜΗΝ καταλάβει ότι η πώληση ολόκληρων θαλάσσιων οικοσυστημάτων από το ΤΑΙΠΕΔ, όπως εκείνο της παραλίας του Ισσου στην Κέρκυρα διαλύει το περιβάλλον και το κάνει βορά στους αετονύχηδες. Αντίθετα, χρειάζεται να πιστέψει ότι αυτό γίνεται  για το καλό μας.

Είναι απολύτως απαραίτητο να ΜΗΝ καταλάβει ότι τα λύματα, με τα οποία θα «εμπλουτιστούν» οι θάλασσες από τις επενδύσεις,  που θα έρθουν να αναπτύξουν τον τόπο,  στην πραγματικότητα θα πνίξουν τον τόπο.

Είναι κομβικής σημασίας για την τσέπη των μεγαλοεπενδυτών που θα έρθουν να εγγυηθούν το μέλλον της χώρας, ο λουόμενος να ΜΗΝ καταλάβει ότι οι ξαπλώστρες, τα μπαρ και τα κότερα, που θα εγκατασταθούν,  καταργούν το δημόσιο αγαθό της παραλίας. Αντίθετα πρέπει να πιστέψουν ότι την ομορφαίνουν κιόλας.

Αφού λοιπόν ο λουόμενος καταλάβει αυτό που θα του υπαγορευθεί να καταλάβει και δεν καταλάβει εκείνο το οποίο με επικοινωνιακή μαεστρία   θα του αποκρύψουν, τότε θα έχει επιτελεστεί ο τελικός σκοπός. Η χειραγώγηση, η παραπλάνηση και τελικά η ύπνωση του λουόμενου.

Οσο για το Ποτάμι θα έχει για άλλη μια φορά αποδείξει πόσο χρήσιμο είναι. Οσο  χρήσιμοι εκείνοι που ξεκολλούν τσίχλες από τα παγκάκια και ντύνουν με πουλόβερ τα δέντρα μπροστά στον άστεγο που δεν έχει ούτε παπούτσια να φορέσει.

Σε τι χρησιμεύουν όλοι αυτοί και το Ποτάμι μαζί; Πίσω από τη μάσκα του μοντέρνου, του νεωτεριστή, του λογικού και ορθολογιστή και προπάντων του ψύχραιμου «αριστερού» που συμμετέχει, κρύβουν την αδιαπραγμάτευτη στράτευσή τους σε ένα σύστημα που διαλύει ζωές, φτιάχνει εργασιακό κολαστήρια και ξεπουλάει ό,τι μιλάει, περπατάει, πετάει, κινείται.

Και όλοι μαζί σκοπεύουν να μας πετάξουν στα ποτάμια και γιατί όχι στις θάλασσες. Με τασάκι ή χωρίς δεν έχει και μεγάλη σημασία.

Μεγκάλη…η προσφορά του Σταύρου μα την αλήθεια.

Διαφήμιση

Τα σχόλια δεν είναι διαθέσιμα

Άποστολή άρθρου μέσο Email