Της Μαριορής ο …φερετζές!

Όταν ανακοινώθηκαν με πολλές τυμπανοκρουσίες – και από τον ίδιο μάλιστα τον πρωθυπουργό Α. Σαμαρά – οι αναπλάσεις της Πανεπιστημίου και του Φαληρικού Όρμου, συνολικού προϋπολογισμού περί τα 500 εκατ. ευρώ, σε πολλών τα χείλη έφτασε η γνωστή παροιμία: «Όλα τα ‘χε η Μαριορή, ο …φερετζές της έλειπε»!

Και πραγματικά. Σε μια χώρα που πλημμυρίζει με την πρώτη σταγόνα της βροχής και με το 50% της σεισμικότητας που εκλύεται κάθε χρόνο σε ολόκληρη την Ευρώπη, έργα προτεραιότητας μάλλον θα έπρεπε να ήταν αυτά της αντιπλημμυρικής και αντισεισμικής θωράκισης και όχι έργα βιτρίνας για τους εποχούμενους τουρίστες.

Σε μια χώρα όπου ο ασθενής στα δημόσια νοσοκομεία για να γιατρευτεί είναι υποχρεωμένος να αγοράσει ο ίδιος ακόμη και τις γάζες και όπου από τα δημόσια σχολεία λείπουν μερικές χιλιάδες δασκάλων και καθηγητών, τότε προτεραιότητα θα ήταν τα κονδύλια αυτά να πάνε μάλλον στην υγεία και την παιδεία και όχι να τα ξεκοκκαλίσουν κάποιοι μεγαλοεργολάβοι, προκειμένου να δημιουργήσουν έργα βιτρίνας για κάποιους μεγαλοξενοδόχους και ιδιοκτήτες πολυκαταστημάτων.

Τι πιο φυσιολογικό, λοιπόν, σε μια χώρα που κυριολεκτικά λιμοκτονεί, τα έργα αυτά να θεωρούνται μεγαλομανή και έργα πολυτελείας;

Τι πιο φυσιολογικό να μην πειράζει – παρά μόνο σε ελάχιστους που είχαν επενδύσει πολλά και μόνο για ίδιον όφελος – που η Κομισιόν έκοψε τα δύο αυτά έργα από το νέο ΕΣΠΑ;

Υ.Γ.: Από την άλλη πλευρά βέβαια δεν μπορεί να θεωρηθεί από κανέναν ευχάριστο το γεγονός, μια κυβέρνηση να μην μπορεί να αγοράσει ούτε χαρτί τουαλέτας αν δεν έχει την άδεια της τρόικας ή αν αυτό δεν συνάδει με τις γενικότερες κατευθύνσεις των κονκλαβίων της ΕΕ. Αλλά γι’ αυτό ας προσέχουν στο εξής και οι κυβερνήσεις και ο λαός που τις ψηφίζει…

Διαφήμιση

Τα σχόλια δεν είναι διαθέσιμα

Άποστολή άρθρου μέσο Email