Κάθε 16η Ιουνίου

Αρης Ψωμάς Αρης Ψωμάς Απόψεις • 18 Ιουνίου 2015

ZKsEVxE0iVa8zS_HLuQ2ZnV2U33LfkYgctXDcSMuMpXPZgD45alRuDgwjg4pO1VWjL4OWQJFDs4osmC7_VWI6aljt0VAuBqJMiB0i_sW0dPFLV1CBogrN1Z16Mo5gqP4FvIReto

Γιατί καμία μάνα δεν θα ξαναγεννήσει τέτοιο γιο…

Γιατί ήρωες τέτοιοι μπορούν μοναχά να βγούνε μέσα απ΄την εργατιά…

Γιατί τέτοιους ηγέτες, μόνο το Κομμουνιστικό Κόμμα μπορεί να αναδείξει…

Γιατί όσο και να πασχίζουν, στο φως δε βάζουν φωτιά. Γιατί όσο και να προσπαθούν να θάψουν την αλήθεια , αυτή πάντα θα αναπαράγεται μ΄αυτά τα λόγια:

ΛΑΕ , ΘΥΜΗΣΟΥ,ΤΟ ΧΩΜΑ ΠΟΥ ΠΑΤΑΣ ,

ΛΕΥΤΕΡΩΣΕ Ο ΑΡΗΣ ΚΑΙ ΤΟ ΕΑΜ-ΕΛΑΣ.

Τόσο απλά και συνοπτικά. Γιατί αυτά τα λόγια δεν είναι μνημόσυνο.

Δεν είναι ανάμνηση του παρελθόντος.

Δεν είναι νοσταλγία.

Είναι εικόνες απ΄το μέλλον.

Είναι τα guidelines της προσεχούς επανάστασης.

Είναι στιγμιότυπα της πορείας προς την τελική νίκη των λαών.

Είναι η λεπτή κόκκινη γραμμή που συνδέει το παρελθόν με το μέλλον. Το μέλλον που δεν πρόλαβε να ζήσει ο Άρης , το παρελθόν που δεν προλάβαμε να δούμε εμείς. Είναι ο ΔΣΕ.

Γιατί ο ΔΣΕ , η κορυφαία στιγμή της ταξικής πάλης στη χώρα μας, δεν ήταν παρά η πολιτική επιβεβαίωση του Άρη. Και πολλοί λένε ότι αυτή ήταν και η πολιτική του κληρονομιά. Αλλά όχι , δεν ήταν αυτή.

Η πολιτική του κληρονομιά είναι γραμμένη με κόκκινη μπογιά σε έναν αιγαιοπελαγίτικο βράχο:

ΑΥΓΟΥΣΤΟΣ 1949, ΔΣΕ:    Θ Α    Τ Α    Ξ Α Ν Α Π Ο Υ Μ Ε…  

Η ψυχή μας δεν είναι στη Μεσούντα.

Η ψυχή μας είναι σ΄εκείνον τον αιγαιοπελαγίτικο βράχο.

Δόξα και τιμή στον πρώτο του αγώνα.

Δόξα και τιμή στον Καπετάνιο Άρη.

ΕΑΜ , ΕΛΑΣ , ΕΠΟΝ , ΟΠΛΑ , ΔΣΕ…

Και ο αγώνας συνεχίζεται. Από τώρα και για πάντα μέχρι τη νίκη…

Ετικέττες: , ,

Διαφήμιση

2 Σχόλια - "Κάθε 16η Ιουνίου"

  1. Ο/Η Sakis Nehoritis λέει:

    Η αποκήρυξή του στις 16 Ιουνίου 1945
    Η επίσημη ανακοίνωση για τη διαγραφή του δημοσιεύθηκε κατά τραγική σύμπτωση την ημέρα του θανάτου του στο φύλλο του «Ριζοσπάστη» του Σαββάτου 16 Ιουνίου 1945, λίγες ώρες προτού τραβήξει τη σκανδάλη του πιστολιού του εγκλωβισμένος από τους διώκτες του και προτού τον αγκαλιάσει το πρωτοπαλίκαρό του Τζαβέλας κρατώντας μια χειροβομβίδα: «Ο Κλάρας, αφού μια φορά πρόδωσε και αποκήρυξε το ΚΚΕ επειδή λύγισε μπροστά στην τρομοκρατία του Μανιαδάκη, ξαναζήτησε στον καιρό του εθνικοαπελευθερωτικού αγώνα να ξαναγοράσει με το αίμα του την προδοσία του εκείνη που αναγνώρισε και καταδίκασε. Το ΚΚΕ τούδωσε τη δυνατότητα αυτή. Σήμερα όμως σε μια δύσκολη και κρίσιμη στιγμή, από δειλία και φόβο, παρά τις υποσχέσεις και τη συμφωνία που στα λόγια έδειξε, απειθαρχεί πάλι, ξαναπροδίδει το ΚΚΕ με την τυχοδιωκτική και ύποπτη στάση του που μονάχα τον εχθρό ωφελεί. Στο ΚΚΕ δεν έχει θέση κανένας οσοδήποτε ψηλά κι αν στέκει και οσοδήποτε μεγάλος κι αν είναι, όταν οι πράξεις του δεν συμβιβάζονται με το κοινό συμφέρον και όταν παραβιάζεται η δημοκρατική εσωκομματική πειθαρχία» ανέφερε η ανακοίνωση του Πολιτικού Γραφείου, ενώ η είδηση του θανάτου του φιλοξενήθηκε στη δεύτερη σελίδα του «Ριζοσπάστη» στο φύλλο της Τρίτης 19 Ιουνίου 1945 σε ανταπόκριση από τη Λάρισα που δεν ξεπερνούσε τις 85 λέξεις υπό τον τίτλο «Ο Αρης αυτοκτόνησε αφού τραυματίσθηκε σε συμπλοκή με Αγγλους, Εθνοφύλακες και μοναρχικούς ληστοσυμμορίτες».

    • Ο/Η Ανδρέας Παππάς λέει:

      @ Sakis Nehoritis Really? This guy??? ( Όπως θα ΄λεγε και ο αρχηγός σου ο Τζέφρι)
      Sakis Nehoritis
      2 Ιανουαριου 2015 στο 20:54
      Προσπαθώντας να «δω» που το πάτε, νόμισα πως κινήστε σε καλό δρόμο.
      Όμως μόλις ο γαπ ανακοίνωσε τη δημιουργία νέου κινήματος, χωρίς να δείτε την διακύρηξή του και που θα στηριχτεί, βιάζεστε να του προσάψετε κοσμιτικά πολλά τα οποία αντανακλούν χρυσαυγίτικες πρακτικές.
      Το βασικότερο όμως φασιστικό βούλευμα σας είναι πως απριόρι θεωρείτε τους Έλληνες πολίτες που θα τον ακολουθήσουν ηλίθιους.
      Δυστυχώς για σας μάλλον θα διαψευστείτε. Θα μου πείτε βέβαια πως σας χαλάει τη σούπα, αλλά τι να γίνει; Δεν πειράζει.
      Τα (ξανα)λέμε στις 25/1 εκεί κατά τις 7:00μμ.

      Ήξερα ότι έχουμε γεμίσει Συριζαίους νεοπασόκους, εκείνο που δεν φανταζόμουν ποτέ είναι ότι υπάρχουν ακόμα παλαιοπασόκοι, και μάλιστα ΓΑΠΙΚΟΙ. Άβυσσος η ψυχή του ανθρώπου!!!
      Φαντάζομαι επίσης πόσο σε πήρε ο πόνος για τον Άρη και την άδικη μεταχείρισή του από το ΚΚΕ, δεδομένου ότι ο παππούς του ειδώλου σου και Γέρος της Δημοκρατίας, βεβαίως βεβαίως, ιδρυτής της Ένωσης Κεντρώου (μαμά Πασόκ δηλαδή) κάλεσε τα τάνκς του Σκόμπι για να τσακίσουν τους αγωνιστές του ΕΑΜ.
      Επειδή όμως λατρεύεις την ιστορία των κομμάτων, όπως καταλαβαίνω, καλό θα ήταν να ασχοληθείς επίσης με το πώς ο αρχηγός του δικού σου κόμματος διέλυσε την παράταξη που ίδρυσε ο παππούς του το 1961. Είναι και πιο πρόσφατα τα γεγονότα άλλωστε και θα βρεις πολύ υλικό. Καλό διάβασμα.

      «…Αν στη ζωή μου υπάρχει ένα σημείο που με συγκίνηση και με υπερηφάνεια αφάνταστη από καιρού σε καιρό γυρίζω και βλέπω, είναι ακριβώς η εποχή που μπήκα στο Κομμουνιστικό Κόμμα. Διαπαιδαγωγήθηκα ταξικά, έμαθα το συμφέρο μου, πέταξα τον κεφαλαιοκρατικό πολιτισμό στα μούτρα της λωποδύτριας μπουρζουαζίας και ρίχτηκα με πίστη, με θέληση, με ηρωισμό στον αγώνα για τις εργαζόμενες μάζες. Εκτοτε δεν έχω στο ενεργητικό μου παρά φυλακίσεις για πάλη επαναστατική. Μιλάν τα γεγονότα, μιλάει αυτή η αλήθεια. Ούτε ΜΙΑ ΚΗΛΙΔΑ. Είναι αυτό σε βάρος μου; Είναι αυτό στοιχείο ενάντια στο Κομμουνιστικό Κόμμα; ΤΙΜΗ ΜΟΥ ΜΕΓΑΛΗ ΕΙΝΑΙ ΚΑΙ ΤΙΜΗ ΜΕΓΑΛΥΤΕΡΗ ΣΤΟ ΚΟΜΜΟΥΝΙΣΤΙΚΟ ΚΟΜΜΑ ότι γλίτωσα απ’ τη διαφθορά της συνείδησης, στην οποία με οδηγούσε το ληστρικό αστικό καθεστώς και κόσμησα τον Κλάρα που φερόντανε τροχάδην στον γκρεμό με ΑΓΝΑ ΕΠΑΝΑΣΤΑΤΙΚΑ στοιχεία και μόνο με τέτοια. Το Κομμουνιστικό Κόμμα εξαγνίζει και δημιουργεί αγωνιστές αφοσιωμένους στη μεγάλη υπόθεση του προλεταριάτου. Είναι το μόνο κόμμα που οδηγεί τους εκμεταλλευόμενους στον ιστορικό δρόμο: Στην οριστική απελευθέρωση του προλεταριάτου. Στο κόμμα αυτό έδωσα όλη μου τη ζωή και θα συνεχίσω να δίνω όσες δυνάμεις μου απόμειναν στον αγώνα του, για το ψωμί των εργαζομένων, κατά των φόρων και των πολέμων, για την επανάσταση».
      Επιστολή του Άρη Βελουχιώτη στον Ριζοσπάστη

Άποστολή άρθρου μέσο Email