Οι Κούρδοι γιόρτασαν τα 38 χρόνια του PKK

Από τη Ροζάβα, η μαχήτρια του PYJ, Ντελμπέρ Κομπάνι, βρέθηκε στην Αθήνα και μίλησε στον Ημεροδρόμο

ΑΝΔΡΕΑΣ ΔΕΝΕΖΑΚΗΣ ΑΝΔΡΕΑΣ ΔΕΝΕΖΑΚΗΣ Διεθνή • 5 Δεκεμβρίου 2016

Αυτές τις μέρες, οι Κούρδοι γιόρταζαν την 38η επέτειο ίδρυσης του PKK, στις πόλεις που ζουν Κούρδοι στην Τουρκία, τη Συρία, το Ιράν και το Ιράκ και σε πολλές πόλεις της Ευρώπης. Στην Αθήνα την Πέμπτη 1η Δεκέμβρη η εορταστική εκδήλωση για την επέτειο ίδρυσης του Εργατικού Κόμματος του Κουρδιστάν (PKK – Partiya Karkerên Kurdistan) έγινε στον κινηματογράφο «Αλκυονίς» από το Πολιτιστικό Κέντρο Κουρδιστάν.

Στις 25 Νοέμβρη 1978, μια χούφτα φοιτητές με επικεφαλής τον Αμπντουλάχ Οτσαλάν, σε ένα μικρό μαγαζί που σέρβιρε τσάι, στο χωριό Φις της Λίσε (Lice), προάστειο της Αμιδας (Ντιργιάρμπακιρ), πραγματοποιείθηκε η ιδρυτική συνάντηση του Εργατικού Κόμματος και δυο μέρες μετά, στις 27 Νοέμβρη, η μικρή ομάδα υιοθετεί το όνομα:  Partiya Karkerên Kurdistan. Ετσι γεννήθηκε το PKK.

Το χορευτικό συγκρότημα του Συλλόγου Κρητών Ζωγράφου «Ο Καζαντζάκης», που τίμησε με τους χορούς του τις εορταστικές εκδηλώσεις του Πολιτιστικού Κέντρου Κουρδιστάν για τα 38 χρόνια του PKK, στην Αλκυονίδα.

Το χορευτικό συγκρότημα του Συλλόγου Κρητών Ζωγράφου «Ο Καζαντζάκης», που τίμησε με τους χορούς του τις εορταστικές εκδηλώσεις του Πολιτιστικού Κέντρου Κουρδιστάν για τα 38 χρόνια του PKK, στην Αλκυονίδα.

Στον χαιρετισμό της, στα ελληνικά, η Κούρδισα που εκπροσώπησε το PKK ανάμεσα στα άλλα, ανέφερε:

«Στο πρόσωπο των ιδρυτών του κόμματός μας, των Haki Karer, Mazlum Doğan, Kemal Pir, Hayri Durmuş και Sakine Cansız, τιμούμε με σεβασμό και ευγνωμοσύνη την μνήμη όλων των μαρτύρων μας, ανανεώνοντας για άλλη μία φορά την υπόσχεσή μας ότι αγωνιζόμαστε για να πετύχουμε τους στόχους και τα οράματά τους.

Όπως είναι γνωστό, κάθε χρόνος αγώνα του ΡΚΚ πέρασε μέσα από μεγάλες δυσκολίες και έγινε η σκηνή κατάκτησης θαυμάσιων εξελίξεων. Στα 38 χρόνια αυτού του επικού αγώνα, το ΡΚΚ, προήγαγε μια γραμμή δείχνοντας το δρόμο της ελευθερίας και της απελευθέρωσης σε όλους τους καταπιεσμένους, προήγαγε μια νοοτροπία και βούληση ενός κόμματος που δεν νικιέται κάτω από οποιεσδήποτε συνθήκες, συγκρότησε τις αντάρτικες δυνάμεις του με νοοτροπία αυτοθυσίας, και πέτυχε να δημιουργήσει έναν ελεύθερο λαό δίνοντας θάρρος και ελπίδα σε όλη την ανθρωπότητα. Μπόρεσε και αναγέννησε τον κουρδικό λαό, και συγκρότησε ένα δημοκρατικό έθνος στηριζόμενο στην απελευθέρωση των γυναικών και στην δυναμική των νέων της κουρδικής κοινωνίας που είναι υπό γενοκτονία. Κυρίως, οι ιστορικές ιδεολογικές και οργανωτικές εξελίξεις στη γραμμή της γυναικείας απελευθέρωσης, σήμερα έφτασαν στο σημείο να μπορούν να παίξουν πρωτοποριακό ρόλο στις γυναίκες όλου του κόσμου και σε όλους τους καταπιεσμένους.  (…) Οι ηρωικοί αντάρτες μας που αγωνίζονται με αυτοθυσία και στα τέσσερα κομμάτια του Κουρδιστάν, τον 38ο χρόνο από την ίδρυση του κόμματός μας, δίνοντας εκατοντάδες μάρτυρες, άπλωσαν τον πόλεμο από τα βουνά μέχρι τις πεδιάδες και τις πόλεις, έχοντας μεγάλες επιτυχίες σε πολιτικό και στρατιωτικό επίπεδο. Η ηρωική κουρδική νεολαία μας, οι ηρωικές κούρδισσες, όλος ο λαός μας και οι δημοκρατικές πολιτικές δυνάμεις αντιστάθηκαν και πολεμούν ενάντια στην επιθετικότητα του φασιστικού ΑΚΡ και την βαρβαρότητα του ISIS.

(…) Ο αντίπαλος και εχθρός του κουρδικού λαού, η δομή του φασιστικού τουρκικού έθνους-κράτους κομματιάζεται και ξεπερνιέται. Για να σταθεί ανάχωμα σ’ αυτή την πορεία, η συμμαχία ΑΚΡ-ΜΗΡ σε μία θρησκευτική-εθνικιστική κατεύθυνση προσπαθεί να ανανεώσει το φασιστικό τουρκικό έθνος-κράτος χωρίς να έχει σοβαρά αποτελέσματα.  

Επειδή και οι ίδιοι γνωρίζουν αυτή την πραγματικότητα, αγκαλιάστηκαν ο Ντεβλέτ Μπαχτσελί με τον Ταγίπ Ερντογάν και το ΑΚΡ με το ΜΗΡ για να μπορέσουν να σταθούν στα πόδια τους, και για να παρατείνουν τη ζωή τους κήρυξαν την κατάσταση έκτακτης ανάγκης, εφαρμόζοντας απεριόριστα  την τρομοκρατία του φασιστικού κράτος και προβαίνοντας σε δολοφονίες. Γι’ αυτό, επιτίθενται με κάθε αγριότητα σε όλες τις αξίες που είναι συνυφασμένες με την κουρδική ύπαρξη και την ελευθερία, επιδιώκοντας να μην αφήσουν τίποτε όρθιο που να έχει σχέση με τη δημοκρατία. Σε αυτή τη βάση θα πρέπει να αξιολογήσουμε τις επιθέσεις και τις δολοφονίες του λαού στις γειτονιές, το κλείσιμο του ελεύθερου τύπου και των δημοκρατικών φορέων, τις διώξεις ενάντια στο HDP και στο DBP, τις συλλήψεις των βουλευτών και των δημάρχων. Είναι πασιφανές, ότι το ΑΚΡ και το ΜΗΡ βλέπουν την ύπαρξή τους μέσα από την εξουδετέρωση του κουρδικού λαού και γι’ αυτό εφαρμόζουν εναντίον του επιθέσεις γενοκτονίας. Τι κρίμα, όμως, που ενώ όλα αυτά συμβαίνουν στο πρώτο τέταρτο του 21ου αιώνα, δεν υπάρχει καμία σοβαρή αντίδραση από τη διεθνή κοινότητα για τις επιθέσεις γενοκτονίας.

Από τις εκδηλώσεις των Κούρδων στην Φραγκφούρτη, για τα 38 χρόνια του PKK, όπου ταυτόχρονα διαδήλωσαν ζητώντας την άμεση άρση της απαγόρευσης των δραστηριοτήτων του PKK στη Γερμανία.

Από τις εκδηλώσεις των Κούρδων στην Φραγκφούρτη, για τα 38 χρόνια του PKK, όπου ταυτόχρονα διαδήλωσαν ζητώντας την άμεση άρση της απαγόρευσης των δραστηριοτήτων του PKK στη Γερμανία.

Ο λαός μας στη Rojava με τις συμμαχικές δυνάμεις, που συμμετέχει στην επιχείρηση της Ράκκα, εξελίσσοντας τη δική του δημοκρατική κοινοτική μορφή οργάνωσης, μαζικοποιώντας τις δυνάμεις αυτοάμυνας, πλέκει βήμα βήμα την Δημοκρατική Ομοσπονδία της Συρίας μαζί με τους άλλους λαούς, πιστεύοντας ότι θα γλιτώσει τη Συρία από τις φασιστικές συμμορίες και θα αναπτύξει την φιλία και την αδελφοσύνη του κουρδικού λαού με τους Άραβες και τους άλλους λαούς.  (…)

Σήμερα, είναι ημέρα αγώνα και νίκης ενάντια στο ISIS και τον φασισμό του ΑΚΡ. Είναι ημέρα αντίστασης, όπου και αν βρισκόμαστε, ενάντια στη φασιστική επιθετικότητα. Πιστεύουμε, ότι όλοι οι λαοί και οι δημοκρατικές δυνάμεις θα αντιληφθούν την πραγματικότητα του λαού μας και θα ανταποκριθούν  στην υπεράσπιση του ιστορικού καθήκοντος της αντίστασης. Πάνω σ’ αυτή τη βάση, για άλλη μία φορά ευχόμαστε κάθε επιτυχία κυρίως στον ηγέτη Αμπντουλλάχ Οτζαλάν, σε όλους τους συντρόφους, στο λαό μας και τους φίλους μας και καλούμε όλους τους υπερασπιστές της δημοκρατίας να αντισταθούν ενάντια στο φασισμό των ΑΚΡ-ΜΗΡ και να νικήσουν».

Η μαχήτρια Ντελμπέρ Κομπάνι

Η μαχήτρια Ντελμπέρ Κομπάνι

Η μαχήτρια Ντελμπέρ Κομπάνι

Σε λίγο ανέβηκε στη σκηνή και χαιρέτισε μια από τις μαχήτριες των Μονάδων Προστασίας Γυναικών (YPJ) της Ροζάβα, που βρέθηκε για λίγο στην Αθήνα. Η 22άχρονη Ντελμπέρ Κομπάνι (Delber Kobanî).

Η Ντελμπέρ, με βλέμμα καθαρό, λαμπερό, μίλησε με φωνή σίγουρη, σταθερή. Εδωσε μια εικόνα από τον αγώνα των Κούρδων στη Ροζάβα, υποσχέθηκε νικηφόρες μέρες και ενθουσίασε τους Κούρδους πρόσφυγες που ζουν στην Αθήνα.  Αν οι μαχήτριες των Κούρδων χειρίζονται το ίδιο τα όπλα όπως η Ντελμπέρ το λόγο, τότε η υπόθεση των Κούρδων της Ροζάβα δεν έχει άλλη δρόμο εκτός από τη νίκη.

Την Ντελμπέρ τη συναντήσαμε και συζητήσαμε μαζί της την επόμενη μέρα στα γραφεία του Πολιτιστικού Συλλόγου Κουρδιστάν, στην Αριστοτέλους.

«Ημουν 14 χρόνων όταν εντάχτηκα στις δυνάμεις των ΓεΠεΤζε (YPJ – Μονάδες Προστασίας Γυναικών) και σήμερα είμαι 22 χρόνων και βαθμοφόρος. Βρίσκομαι στην Ευρώπη εξαιτίας  του τραυματισμού μου. Εχω έρθει για θεραπεία. Όταν τελειώσει η θεραπεία, ελπίζω σύντομα, πάλι θα γυρίσω στη Ροζάβα. Δεν ήταν η πρώτη φορά. Πολλές φορές έχω τραυματιστεί και στο Κομπάνι και σε άλλες μάχες, σε άλλες πειοχές. Το ISIS στις μάχες στοχεύει κύρια τους επικεφαλής των ομάδων μας, κι έτσι πολλές φορές έγινα στόχος του ISIS. Εχω τραύματα στη κοιλιά,στο σώμα, και στο δεξί πόδι».

Στη συνέχεια αναφέρθηκε στο PKK:

«Φέτος κλείσανε 38 χρόνια από την ίδρυση του PKK και γίνονται γιορτές και στα τέσσερα κομμάτια του Κουρδιστάν (Τουρκία, Ιράν, Ιράκ, Συρία) και χαιρετάμε τον κόσμο που μάχεται και σήμερα εκεί.

Πριν από 38 χρόνια αυτοί που ξεκίνησαν το PKK ήταν τέσσερα άτομα, σήμερα είναι εκατομμύρια. Σήμερα δεν υπάρχει μέρος του κόσμου που να μην είναι το PKK εκεί. Οργανώσεις του υπάρχουν ακόμα και στην Αφρική».

Η κουβέντα έφτασε στη κατάσταση της γυναίκα στα μέρη που έχει απελευθερώσει ο αγώνας των Κούρδων, στη Ροζάβα, και στα μέρη που βρίσκονται στο κέντρο των μαχών. Τα μάτια της φωτίστηκαν, γέμισαν περηφάνια, ο λόγος της γρήγορος και χειμαρρώδης, δυσκόλεψε τον φίλο Μεμέτ που πάσχιζε να την προλάβει στη μετάφραση:

«Το PKK απελευθέρωσε τη γυναίκα. Εδώ και πάρα πολλά χρόνια έχει ξεκινήσει η απελευθέρωση της γυναίκας και σ’ αυτό το πρώτο λόγο είχε ο ηγέτης του ο Οτσαλάν. Ο αγώνας που κάνουν οι γυναίκες σήμερα, στην Τουρκία, στη Ροζάβα, στο Ιράν, στο Ιρακ, είναι επειδή η ηγεσία του PKK έχει ξεκινήσει εδώ και πολλά χρόνια τον αγώνα για την απελευθέρωση της γυναίκας και για μια ισότιμη συνεργασία της με τον άντρα.

Σε αυτό το πλαίσιο, παντού, από τις πιο μικρές ομάδες μέχρι τις ηγεσίες του Κόμματος, επικεφαλής είναι ένας άνδρας και μια γυναίκα. Δηλαδή μια εκπροσώπηση 50 – 50, μια θεσμοθετημένη ισότιμη  συμμετοχή. Σε όλα τα όργανα. Στην ηγεσία του HDP, στο PYD, στις κοινότητες, τους συνεταιρισμούς, παντού.

Η Ντελμπέρ Κομπάνι στα γραφεία του Πολιτιστικού Κέντρου Κουρδιστάν στην Αθήνα, κάτω από τα πορτρέτα του Αμπντουλάχ Οτσαλάν,  στο κέντρο, του Κεμάλ Πιρ, αριστερά, και του Μαζλούμ Ντογκάν, δεξιά.

Η Ντελμπέρ Κομπάνι στα γραφεία του Πολιτιστικού Κέντρου Κουρδιστάν στην Αθήνα, κάτω από τα πορτρέτα του Αμπντουλάχ Οτσαλάν, στο κέντρο, του Κεμάλ Πιρ, αριστερά, και του Μαζλούμ Ντογκάν, δεξιά.

Μέσα στο PKK η γυναίκα δημιούργησε και κατανόησε τον εαυτό της. Συνειδητοποίησε τι σημαίνει να είσαι γυναίκα, ποια η σημασία για να αγωνιστείς, για να απελευθερωθείς.

Η γυναίκα αν είχε μείνει στο σπίτι θα εξακολουθούσε να βρίσκεται σε υποδεέστερη θέση. Αλλά αυτοί που είναι στο κόμμα, το PKK, έχουν κερδίσει μια αυτογνωσία, και έχουν μάθει να αγωνίζονται για τον εαυτό τους, και δεν είναι μόνο στη Ροζάβα που η γυναίκα έχει απελευθερωθεί και παίρνει μόνη της αποφάσεις, αλλά και στις άλλες περιοχές που αγωνίζονται οι Κούρδοι, στο Ιρακινό Κουρδιστάν ή στο Βόρειο Κουρδιστάν (στη Τουρκία), αλλά και οι άλλες γυναίκες από άλλες εθνότητες που αγωνίζονται δίπλα στους Κούρδους.

Οι γυναίκες, μέχρι τότε, νόμιζαν ότι είχαν ελευθερία. Στο Ιράκ είδαν τις μαχήτριες του PKK να κρατούν το όπλο, να κάνουν πολιτική, να έχουν γνώμη. Αυτό το καινούργιο το έδειξαν και στις γυναίκες των Γεζίντι.

Στο Σινζάρ, που το ISIS σκότωνε, βίαζε, βασάνιζε, τις πούλαγε σε παζάρια κλπ δεν έχει περάσει πολύς χρόνος και σήμερα υπάρχουν χιλιάδες γυναίκες Γεζίντι, οπλισμένες στο πλευρό του PKK. Ενοπλα τμήματα έχουν οργανωθεί με γυναίκες και άντρες. Είναι περίπου 8.000. Οι γυναίκες Γεζίντι δεν έχουν εμπιστοσύνη σε κανέναν, αλλά μετά τα γεγονότα στο Σιγκάλ οι πληθυσμοί των Γεζίντι βλέπουν τους μαχητές του PKK σαν απελευθερωτές, σαν προστάτες τους. Με σεβασμό βλέπουν το PKK».

Αναφερόμενη στη κατάσταση στη Ροζάβα ανέφερε:

«Στη Ροζάβα, στα καντόνια, έχουμε φτιάξει μια Δημοκρατική Αυτοδιοίκηση, ελεύθερες αυτοδιοικούμενες κοινότητες. Εχουν ήδη δημιουργηθεί γυναικείοι παραγωγικοί και εμπορικοί συνεταιρισμοί και μικτοί γυναικών και ανδρών, οργανώσεις που ασχολούνται με την αλληλεγγύη, γίνονται περιπολίες από γυναίκες και άντρες στα σύνορα, λειτουργούν πολιτοφυλακές και σώματα που ασχολούνται με την αστυνόμευση. Νοσοκομεία, σχολεία, έχουν μπει σε κανονική λειτουργία.

Τα προβλήματα με την Τουρκία δεν είναι σημερινά. Εχουμε προβλήματα εδώ και πάρα πολλά χρόνια. Η Τουρκία προσπαθεί να αναβιώσει την Οθωμανική Αυτοκρατορία. Δεν θέλει να υπάρχει αυτόνομο Κουρδιστάν μέσα στη Συρία, έδωσε οπλα στον ISIS, έκανε ότι μπορούσε για να πέσει το Kομπανί, και σήμερα έχει εισβάλει με στρατό στη Συρία, στη Ροζάβα, για να εμποδίσει την ένωση των Καντονιών Αφρίν και Κομπανί. Στην αρχή είπε ότι η εισβολή στη Ζαράπλους (Jarablus)  είναι για να εξασφαλίσει τα σύνορά της και μετά άρχισε να μιλάει για την Αλ Μπαμπ, και από κει βήμα – βήμα έχει βλέψεις ακόμα και για την Μοσούλη. Στόχος της εισβολής δεν είναι η αντιμετώπιση του ISIS αλλά η εξασφάλιση της βοήθειας σε αυτό, για να έχει λόγο στην περιοχή, για να μην ενωθούν τα καντόνια. Η Τουρκία θέλει να πάρει μέρος αύριο στο μοίρασμα της περιοχής.

Όταν η Τουρκία εισέβαλε εκεί είχε πει ότι το κάνει για την υπεράσπιση των δημοκρατικών δικαιωμάτων των Σύριων. Όπως στο Ιρακινό Κουρδιστάν έχει φτιάξει βάσεις, θέλει να κάνει το ίδιο και στη Συρία, για να μπει στη Συρία, να υπάρχει μια δύναμη εκεί και να ελέγχει όλη την περιοχή.

Η Τουρκία σήμερα δεν πολεμάει μόνο τους Κούρδους, έχει βλέψεις για όλες τις γύρω περιοχές. Στην Μέση Ανατολή και στην Ελλάδα.

Όλα αυτά που κάνει σήμερα η Τουρκία, που έχει στρατό στην Κύπρο, τη Συρία, στο Ιράκ, τα κάνει γιατί η Ευρώπη δεν μιλάει, δεν κάνει τίποτα για όλα αυτά που συμβαίνουν στη Μέση Ανατολή. Στην ίδια την Τουρκία, για να φιμώσει τους Κούρδους, βάζουν φυλακή όλη την ηγεσία του HDP, τους συμπρόεδρους Σελαχαντίν Ντεμιρτάς και Φιγκέν Γιουκσέκνταγ, βουλευτές, δημάρχους και πολιτικά στελέχη.

Θέλουμε και εδώ στην Ελλάδα, αλλά και σε άλλες χώρες να ενωθούν οι φωνές μας, να ακουστούν οι φωνές μας απέναντι στη δικτατορία του Ερντογάν».

Της ζητήσαμε να σχολιάσει τη συνεργασία με τους Αμερικάνουςκαι εκείνη, διπλωματικά, μας απάντησε: «Κάθε βοήθεια είναι καλοδεχούμενη. Όμως οι Κούρδοι, από πολύ παλιά, εμπιστοσύνη έχουν μόνο στα βουνά τους. Αλλωστε η δύναμή μας είναι ο κόσμος μας, σ’ αυτόν στηριζόμαστε»!

Ευχόμαστε στην Ντελμπέρ, που πιθανά δεν είναι πια στην Ελλάδα, γρήγορα να αναρρώσει και να επιστρέψει στη Ροζάβα, και να συνεχίσει να μάχεται για τα δίκια του λαού της.

Για τα 38 χρόνια του PKK αφιερώνουμε το παρακάτω βίντεο:

 

Ετικέττες: , , , , , , , , , ,

Διαφήμιση

Τα σχόλια δεν είναι διαθέσιμα

Άποστολή άρθρου μέσο Email