Η συντρόφισσά μας, η Αριστούλα

ΗΜΕΡΟΔΡΟΜΟΣ ΗΜΕΡΟΔΡΟΜΟΣ Κοινωνία • 14 Αυγούστου 2017

Η Αριστούλα, η δικιά μας Αριστούλα, η συντρόφισσά μας, έφυγε από τη ζωή, μια ζωή ταυτισμένη με την αξιοπρέπεια, με τον αγώνα για το δίκιο, με τα κομμουνιστικά ιδανικά.  

Ήμασταν τυχεροί γιατί με τη ζωή της η Αριστούλα Ελληνούδη σφράγισε και φώτισε και τη δική μας ζωή, τη ζωή όλων όσοι είχαμε την ευτυχία να τη συναντήσουμε στον «Ριζοσπάστη» και στους καθημερινούς λαϊκούς αγώνες. 

Πορεύτηκε σε χρόνια σκληρά. Καμία από τις δυσκολίες και τα βάσανα που πέρασε ο τόπος, τις περασμένες δεκαετίες, δεν της ήταν άγνωστα και στη δική της προσωπική ζωή. 

Η Αριστούλα ήταν πάντα ένας «βράχος». Mια ζωή ολόκληρη. Μέχρι και τις τελευταίες στιγμές της.

Η Αριστούλα ήταν άνθρωπος που εξέπεμπε σε κάθε του στιγμή την ευγένεια των κομμουνιστικών ιδεών, με ό,τι καταπιάστηκε, και ως  ηθοποιός και ως κριτικός θεάτρου και ως δημοσιογράφος.

Η μορφή της θα βρίσκεται πάντα στο μυαλό και  στην καρδιά μας.

Ο «Ημεροδρόμος» αγκαλιάζει τον σύντροφό μας και αγαπημένο μας φίλο, Γιάννο, τον γιο της Αριστούλας. 

Αντί πένθους -όπως θα το ήθελε και η Αριστούλα- μοιραζόμαστε μαζί του και με τους αναγνώστες του «Ημεροδρόμου»  σημαντικές στιγμές αυτής της αληθινής μάνας: 

 

H ανακοίνωση της ΚΕ του ΚΚΕ για την Αριστούλα Ελληνούδη

«Η σ. Αριστούλα Ελληνούδη γεννήθηκε το 1945 σε συνθήκες παρανομίας. Μεγάλωσε και γνώρισε τον κόσμο μέσα στις αντίξοες συνθήκες της ήττας του λαϊκού κινήματος. Ήταν κόρη του Γιώργη Ελληνούδη, στελέχους του ΚΚΕ από τη δεκαετία του 1920, που κατά τη διάρκεια της κατοχής είχε την ευθύνη του Τυπογραφείου του ΕΑΜ.

Οι γονείς της, αμέσως μετά τη γέννησή της, πήγαν στη Μακεδονία για παράνομη δουλειά στο μηχανισμό του Κόμματος. Ο πατέρας της το 1947 πέρασε στις γραμμές του ΔΣΕ και στη συνέχεια, μετά την ήττα, στην πολιτική προσφυγιά. Η σ. Αριστούλα περνά τα πρώτα παιδικά της χρόνια στην Αθήνα, μεταφερόμενη από γιάφκα σε γιάφκα, μαθαίνοντας πάντα να είναι σιωπηλή και λιγομίλητη.

Το 1952 η μητέρα της αναγκάζεται να αποκαλυφθεί. Για ένα διάστημα ζουν κάτω από άθλιες οικονομικές συνθήκες. Με χίλια βάσανα χτίζουν ένα δωματιάκι στην Καισαριανή. Εκεί πέρασε η Αριστούλα τα μαθητικά της χρόνια. Στο Δημοτικό πήγαινε με ψεύτικο όνομα. Για να μπορέσει να πάει στο Γυμνάσιο, η μητέρα της, μετά από δίκη, της δίνει το πατρικό της όνομα.

Από τις πρώτες τάξεις του Γυμνασίου αναγκάζεται να δουλέψει. Γράφεται στο νυχτερινό και κάνει συγχρόνως τον πλασιέ βιβλίων. Παθαίνει σκολίωση και συνολική πτώση σπλάχνων γι’ αυτό αναγκάζεται να αλλάξει δουλειά, και να πάει σε ένα τυπογραφείο όπου έμεινε όλα τα χρόνια του γυμνασίου.

Από τα 14 της χρόνια αρχίζει επαφές με τη Λέσχη των Λαμπράκηδων. Μετά το Γυμνάσιο μπαίνει στη Σχολή του Εθνικού Θεάτρου με υποτροφία και όταν την τελειώνει μπαίνει στο θέατρο. Λίγο πριν τη δικτατορία συναντάει για πρώτη φορά τον πατέρα της στη Μόσχα.

Με την μεταπολίτευση έρχεται αμέσως σε επαφή με το Κόμμα και γίνεται μέλος του, το 1974. Παίρνει δραστήριο μέρος στο στήσιμο των πρώτων Οργανώσεων επιστημόνων – καλλιτεχνών και από το 1975 αρχίζει τη συνεργασία της με το «Ριζοσπάστη», στο δυναμικό του οποίου εντάσσεται κανονικά το 1976.

Η σ. Αριστούλα αναπτύσσει πλούσια καλλιτεχνική δραστηριότητα ως ηθοποιός και ως κριτικός θεάτρου. Γνωρίζει και παντρεύεται τον κομμουνιστή ηθοποιό Τίμο Περλέγκα με τον οποίο απέκτησε ένα γιο, τον Γιάννο.

Την περίοδο της κρίσης στο Κόμμα και της αντεπανάστασης, η σ. Αριστούλα κράτησε στάση υπεράσπισης του ΚΚΕ, των αρχών του, του «Ριζοσπάστη» ως όργανο της ΚΕ του Κόμματος. Ήταν από τους συντρόφους και τις συντρόφισσες στο «Ριζοσπάστη» που έδωσαν μάχη για να ανασυγκροτηθεί η δουλειά στην εφημερίδα.

Αμέσως μετά την κρίση το 1992 εντάχθηκε στη Συντακτική Επιτροπή της εφημερίδας όπου παρέμεινε μέλος της μέχρι το 1998. Είχε σημαντική συμβολή στο Πολιτιστικό Τμήμα της εφημερίδας παραμένοντας επικεφαλής του ως το 2013 και έχοντας την ευθύνη της στήλης της κριτικής θεάτρου με το ψευδώνυμο «Θυμέλη». Και στη συνέχεια, συνέχισε να εργάζεται στην εφημερίδα, μέχρι πριν περίπου ένα χρόνο, που λόγοι υγείας την ανάγκασαν να σταματήσει. Για πάρα πολλά χρόνια ήταν υπεύθυνη του περιοδικού της Εθνικής Αντίστασης.

Σημαντική ήταν η συμβολή της συντρόφισσας Αριστούλας και στα Επιστημονικά Συνέδρια που διοργάνωσε η ΚΕ του ΚΚΕ για τον Γιάννη Ρίτσο το 2009, τον Μπέρτολτ Μπρεχτ, το 2013 και τον Ναζιμ Χικμέτ το 2015, αλλά και στο αφιέρωμα στη Γαλάτεια Καζαντζάκη και στη Μέλπω Αξιώτη, το 2016. Οι γνώσεις της για το θέατρο και τον Πολιτισμό, το ήθος της, η συνέπειά της, αναγνωρίζονται πλατιά από τους ανθρώπους της Τέχνης και του Πολιτισμού.

Η σ. Αριστούλα γνώρισε από μικρή τι θα πει φασιστική βία και θηριωδία, τι θα πει καπιταλιστική εκμετάλλευση, τι θα πει αγώνας για το ψωμί. Βρέθηκε στο κέντρο των αντικομουνιστικών διώξεων, αλλά δε διάλεξε τη φυγή και τη συνθηκολόγηση. Παρ’ όλες τις δύσκολες εμπειρίες της από τις συνέπειες της ήττας και της υποχώρησης του εργατικού λαϊκού κινήματος, ακολούθησε το δρόμο των γονιών της, της οργανωμένης πάλης μέσα από τις γραμμές του ΚΚΕ.

Η ΚΕ του ΚΚΕ εκφράζει θερμά συλλυπητήρια στην οικογένειά της.

Η κηδεία της θα γίνει την Πέμπτη 17 Αυγούστου στη 1.00 μ.μ. στο νεκροταφείο Καισαριανής και θα είναι πολιτική».

 

Η ανακοίνωση της ΕΣΗΕΑ

«Το Διοικητικό Συμβούλιο της ΕΣΗΕΑ ανακοινώνει με θλίψη την απώλεια της συναδέλφου Αριστέας Ελληνούδη-Περλέγκα. Η Αριστέα Ελληνούδη –Περλέγκα γεννήθηκε το 1944 στην Αθήνα. Αφού τελείωσε το εξατάξιο νυχτερινό γυμνάσιο, εξαιτίας των διώξεων που υπέστη η οικογένειά της από το μετεμφυλιακό κράτος, σπούδασε στην Δραματική Σχολή του Εθνικού Θεάτρου από όπου και αποφοίτησε το 1966 με άριστα.

Άσκησε το επάγγελμα του ηθοποιού από το καλοκαίρι του 1966 έως τον Απρίλιο του 1978 και συνέβαλε αποφασιστικά στη μάχη που δόθηκε για την επανασύσταση του Σωματείου Ελλήνων Ηθοποιών. Από το 1976 ξεκίνησε να εργάζεται ως καλλιτεχνικός συντάκτης και κριτικός θεάτρου στο «Ριζοσπάστη», ενώ αργότερα υπήρξε υπεύθυνη του πολιτιστικού και τηλεοπτικού τμήματος της εφημερίδας και μέλος της συντακτικής επιτροπής.

Η Αριστέα Ελληνούδη – Περλέγκα υπήρξε συνεπής και υπεύθυνη συνάδελφος, ευγενική, καταρτισμένη, με ήθος και ευαισθησία για τα εργασιακά προβλήματα. Από τα νεανικά της χρόνια συμμετείχε στους κοινωνικούς αγώνες και στην πάλη για καλύτερες συνθήκες εργασίας. Αξιοπρεπής και αγωνίστρια αφιέρωσε τη ζωή της στη μάχη για μία δικαιότερη κοινωνία που θα αφουγκράζεται τους κόπους και τις αγωνίες των εργαζομένων.

Το Διοικητικό Συμβούλιο της ΕΣΗΕΑ συλλυπείται τον μονάκριβό γιο της Γιάννο και αποχαιρετά την εκλεκτή συνάδελφο.

Η πολιτική κηδεία της Αριστέας Ελληνούδη-Περλέγκα θα γίνει την Πέμπτη, 17 Αυγούστου, στη 1 το μεσημέρι στο Νεκροταφείο της Καισαριανής».

Διαφήμιση

Τα σχόλια δεν είναι διαθέσιμα

Άποστολή άρθρου μέσο Email