Επειδή, ακριβώς, το δάσος καίγεται…

ΔΗΜΗΤΡΗΣ ΜΗΛΑΚΑΣ ΔΗΜΗΤΡΗΣ ΜΗΛΑΚΑΣ Απόψεις • 30 Σεπτεμβρίου 2014

Διάβασα με προσοχή το κείμενο του φίλου Θ. Μαυροφίδη στον «Ημεροδρόμο» με τίτλο «Το δάσος καίγεται…» και βρίσκω ιδιαίτερα εύστοχη την παρομοίωση της σημερινής κατάστασης της χώρας με την πυρκαγιά στο δάσος. Επομένως και την επισήμανση για την υποχρέωση όλων να πάρουν μέρος στην κατάσβεση της.

Αυτό που έχω να παρατηρήσω είναι ότι πράγματι απαιτείται μια πανκινητοποίηση αυτών που πλήττονται από την πυρκαγιά. Πρέπει όλοι να πάρουν μέρος στη κατάσβεση. Αλλά όταν λέμε όλοι, προφανώς δεν εννοούμε ούτε τους ντόπιους ούτε τους ξένους… εμπρηστές.

Επομένως, όσο κι αν προσπαθώ να καταλάβω την τακτική του ΣΥΡΙΖΑ, ομολογώ ότι – τουλάχιστον με πολιτικούς όρους – αδυνατώ. Και εξηγώ:

Το να διαπραγματεύεσαι με το ΔΝΤ και με τα υπόλοιπα 2/3 της τρόικας, δηλαδή με την Ευρωπαϊκή Ένωση, δηλαδή μ΄ αυτούς που έβαλαν τη φωτιά (και να δηλώνεις ότι μαζί τους και μέσα στο δικό τους το ευρωενωσιακό πλαίσιο θα αντιμετωπίσεις την κατάσταση) είναι τουλάχιστον αντιπαραγωγικό στην προσπάθεια να τη σβήσεις.

Υπάρχει βεβαίως και η εκδοχή ότι σ΄ αυτή τη διαπραγμάτευση έχουμε τη δυνατότητα να τους πείσουμε για το κακό που έκαναν και να συναινέσουν στην αποκατάσταση του. Όμως, αν μιλάμε για την Κομισιόν, το Διεθνές Νομισματικό Ταμείο και την Ευρωπαϊκή Κεντρική Τράπεζα – τους εμπρηστές δηλαδή – το εγχείρημα κρίνεται τουλάχιστον αφελές.

Εν πάση περιπτώσει και επειδή το θέμα μας είναι η φωτιά, θα πρέπει να συμφωνήσουμε: Πρώτον, η φωτιά είναι τόσο μεγάλη που δεν σβήνει με μερικούς «κουβάδες» νερό. Δεύτερο, η μόνη ικανή να σβήσει τις φλόγες και να «κόψει» το χέρι των σημερινών και των αυριανών επίδοξων εμπρηστών είναι ακριβώς αυτή η λαϊκή πανστρατιά. Που, όμως, θα είναι εξοπλισμένη κατάλληλα και όχι με νεροπίστολα.

Διαφήμιση

Ένα Σχόλιο - "Επειδή, ακριβώς, το δάσος καίγεται…"

Άποστολή άρθρου μέσο Email