Ένα καλοκαίρι

ΙΣΑΑΚ ΣΟΥΣΗΣ ΙΣΑΑΚ ΣΟΥΣΗΣ Πολιτισμός • 2 Αυγούστου 2017

Πρόσωπα οικεία, ενδέχεται και αγαπημένα κάποτε
χρηστικά πλέον
– τόσο αναντικατάστατα 
όσο και η διανομή σε μια παράσταση
πολιτιστικού συλλόγου εργαζομένων 
στην τοπική αυτοδιοίκηση –
επωμίζονται τον τρόπο που γερνάμε.

Μεταναστεύουν εσωτερικά
από την μια υπηρεσία στην άλλη
από τη μια σέχτα στην άλλη
από την μια πολυεθνική στην άλλη
ρεφάροντας με την κινητικότητα τους
το τραχύ της ισοπέδωσης

Μεταφέρουν τα κομμάτια μιας διαμελισμένης θάλασσας
από γραφείο σε γραφείο 
από υπόλοιπο αδείας σε μετρητά
σε εξωτικούς προορισμούς του κοινωνικού τουρισμού
Ασίνη , Όλυνθος τα Σύβοτα, η συβοτός της Σ.Δ.Ο.Ε

Το μέλλον των καλοκαιριών, ένα κομμάτι γύψος
με ζωγραφιές και ευχές παλιών συμμαθητών
το κρατάς εκεί να σου θυμίζει πως τελικά περπάτησες
αλλά δεν πήγες πουθενά.

Προσωρινά μας ευνοεί κάθε πόνος
και η αναλγησία μας επιστρέφει δριμύτερη
με νέες προτάσεις, εργονομικό σχεδιασμό
τα μαθηματικά της κατάθλιψης
τα ισότοπα των φαντασιώσεων

Και οι συνδικαλιστές
να προπαγανδίζουν την διαρκή νεκρανάσταση
μιας ουτοπίας που αλλάζει διαρκώς χωροταξία
σε ένα πολιτικό ραμαζάνι που νηστεύεις από παρόν
σε μια αγωνιστική σαρακοστή.

Χαμογελάμε – σαν Τσίπρες – ετοιμοπαράδοτοι
στα πρόθυρα της εργασίας, της ψυχαγωγίας
της προσωπικής ευθύνης
περιμένοντας υπομονετικά τη σειρά μας
να διακόψουμε τη σειρά του άλλου.
Τα χέρια μας μουλιάζουνε στη μνήμη των πληκτρολογίων
και επιστρέφουνε άδεια.

 

Διαφήμιση

Τα σχόλια δεν είναι διαθέσιμα

Άποστολή άρθρου μέσο Email