Ο κλόουν που αποθέωναν τα πλήθη *

ΓΙΩΡΓΟΣ ΚΤΕΝΑΣ ΓΙΩΡΓΟΣ ΚΤΕΝΑΣ • 18 Ιουλίου 2015

Στην αυτοβιογραφία του ο Ντιέγκο Ριβέρα (γνωστός για τις τοιχογραφίες μεγάλης κλίμακας και για τη θυελλώδη σχέση με τη Φρίντα Κάλο) αναφέρει ένα περιστατικό από επίσκεψη στο Βερολίνο (1928), με τη Γερμανία στα πρόθυρα οικονομικής κρίσης. Μία κρίση που τον επόμενο χρόνο έγινε παγκόσμια. Ο Ριβέρα επικεντρώνεται σε μία ομιλία που έγινε δίπλα από τα γραφεία τού Κ.Κ. Γερμανίας, παρουσία 30 χιλ. κομμουνιστών. Ο Χίτλερ είχε συνοδεία 1.000 αντρών και παρά την αρχική άρνηση του πλήθους για να τον ακούσει, πήρε τον λόγο και αγόρευσε επί δύο ώρες. Μετά το τέλος τής ομιλίας του, την οποία σύντομα άρχισαν να παρακολουθούν όλοι με πολλή προσοχή, το χειροκρότημα ήταν εκκωφαντικό. Ακόμα και από το σκληροπυρηνικό κομμάτι τής κομμουνιστικής νεολαίας, που είχε εντολή να αποδοκιμάζει σε όλη τη διάρκεια της ομιλίας. 

Αποδεικνύεται δηλαδή ότι σε αρκετές περιπτώσεις, το ψέμα έχει μεγαλύτερη δύναμη από την αλήθεια: ο Χίτλερ γέμισε τα μυαλά ακόμα και ιδεολογικών αντιπάλων του, που ήταν αλαλιασμένα από την πείνα και την εξαθλίωση, με την υπόσχεση της αλλαγής. Μία αλλαγή που τεκμηριωμένα, ιστορικά, δεν ήρθε ποτέ. Σήμερα δεν έχει εμφανιστεί ακόμα στην Ευρώπη ένας αντίστοιχος κλόουν, με γελοίες και νευρικές κινήσεις, που θα αποθεωθεί μαζικά. Αλλά συναντάμε ενισχυμένους μικρούς καθημερινούς Φύρερ σε κάθε χώρα, με τηλεοπτικό βήμα και θέσεις στα κοινοβούλια της αστικής δημοκρατίας. Στην Ελλάδα ήδη παίζει αυτόν τον ρόλο η εγκληματική και παρακρατική Χ.Α., που εκμεταλλεύονται πολιτικές καταστάσεις και συσχετισμούς και σαν άλλοι βρικόλακες επιζητούν το αίμα.

Κι εδώ εμφανίζεται μία ακόμα μεγάλη ευθύνη του ΣΥΡΙΖΑ, που προκύπτει από το τρίτο Μνημόνιο που υπογράφει: έχοντας εγκλωβιστεί εδώ και χρόνια στο δίλημμα Μνημόνιο – Αντιμνημόνιο, που συμπίεσε ως έναν βαθμό τις απελευθερωτικές εκφάνσεις της κοινωνίας και υπνώτισε τη λαϊκή συνειδητότητα, αναδεικνύει τώρα την Χ.Α. ως μοναδικό αντιμνημονιακό εκπρόσωπο στη Βουλή – Εδώ ας με συγχωρήσουν οι άνθρωποι του ΚΚΕ, αλλά το κόμμα τους δεν αποτελεί παράγοντα ανατροπής (ασχέτως της συγκρότησης που έχει στον δρόμο).

Αλλά από το δημοψήφισμα με το νεφελώδες ερώτημα, που τέθηκε μακριά από τις αρχές τής άμεσης δημοκρατίας, εκδηλώθηκαν ενδιαφέρουσες προοπτικές και φαντασιακά που δεν έχουν ακόμα αναλυθεί. Με το σχήμα του ΣΥΡΙΖΑ να βουλιάζει όχι στον πάτο, αλλά στον απόπατο της θάλασσας, φαίνεται ότι προκύπτουν στοιχεία για μία διαφορετική κοινωνική προσέγγιση. Με πολλαπλασιαστικά νέα προτάγματα, τολμηρά ρίσκα και απευθύνσεις που μπορούν να μεταφέρουν το κέντρο βάρους από την οικονομική πολιτική αφήγηση, στον άνθρωπο. Μακριά από την υποταγή σε λανθασμένες αυθεντίες, λαϊκές προλήψεις και τη δύναμη τη συνήθειας. Δεν αναφέρομαι στο νέο αριστερό αντιμνημονιακό μέτωπο που έχει ανάγκη η αστική δημοκρατία, αλλά σε ένα ευρύ φάσμα κοινωνικών σημασιών που προκύπτει με βάση το δημόσιο και όχι το κρατικό και δεν θα επικαλύπτει την άγνοια με επίδειξη σοφίας. Αλλά θα κάνει ξεκάθαρο ότι το ρίσκο τής αλλαγής πρέπει να είναι αποφασιστικό, αντι-ηγεμονικό και αυτοθεσμισμένο, προκειμένου να δημιουργηθεί το νέο κοινωνικό φαντασιακό που έχουμε ανάγκη.

Ετικέττες: , , ,

Διαφήμιση

3 Σχόλια - "Ο κλόουν που αποθέωναν τα πλήθη *"

  1. Ο/Η Ε.Θ λέει:

    Φίλε, συγνώμη αλλά δεν ξέρεις ούτε που πατάς ούτε που βρίσκεσαι… Τι πας να μας πεις ότι η ΧΑ, αυτή η εγκληματική οργάνωση που ψήφισε και υποστήριξε δεκάδες νομοθετικές πρωτοβουλίες υπέρ των εφοπλιστών και άλλων τμημάτων του κεφαλαίου είναι αντισυστημική; Εκτός από τον ΣΥΡΙΖΑ τεράστιες ευθύνες έχουν και άνθρωποι σαν εσένα που με τα γραφόμενά τους αναπαράγουν τον αποδεδειγμένα πλέον κάλπικο διαχωρισμό μνημόνιο – αντιμνημόνιο για τον οποίο πολύ έγκαιρα μίλησε το ΚΚΕ. Αυτό δεν ήταν ανατρεπτικό από μόνο του; Όταν όλοι αναπαρήγαγαν τη γραμμή μνημόνιο – αντιμνημόνιο (σου θυμίζω τις πλατείες κλπ) το ΚΚΕ έλεγε ότι αυτός ο διαχωρισμός είναι ανυπόστατος. Θα το δεις αυτό; Εσύ ασφαλώς ομιλείς για το κοινωνικό φαντασιακό και άλλες αρλούμπες … Άσε την κοινωνία ήσυχη και όλους εμάς και βρες τα με τις δικές σου φαντασιώσεις που δεν σου επιτρέπουν να δεις πέρα από τη μύτη σου.

    • Ο/Η γ. λέει:

      α) Η Χ.Α. είναι επίσημα (με βάση πόρισμα του Αντι-εισαγγελέα του Αρείου Πάγου) εγκληματική και παρακρατική οργάνωση. Άρα το καλύτερο παιδί του συστήματος – Το αναφέρω στην 1η παράγραφο.

      β) Ο τρόπος για να έχει απήχηση η Χ.Α., είναι το ψέμα. Ότι πρόκειται δήθεν είναι ένα Αντιμνημονιακό κόμμα, ενώ είναι τα αγαπημένα παιδιά του συστήματος. Το παράδειγμα του Χίτλερ καταλαμβάνει την 1η και 2η παράγραφο. Αλλά σε επίπεδο media στην Ελλάδα (άρα και των εντυπώσεων που κυριαρχούν), πρόκειται για ένα Αντιμνημονιακό κόμμα που σκίζει Μνημόνια στη Βουλή. Κι αυτό είναι πολύ επικίνδυνο.

      γ) Ο κάλπικος διαχωρισμός Μνημόνιο – Αντιμνημόνιο δεν είναι δικός μου, αλλά του ΣΥΡΙΖΑ. Αυτός ο διαχωρισμός κράτησε τη λαϊκή συνειδητότητα χαμηλά. Το αναφέρω στην 3η παράγραφο.

      δ) Οι αρλούμπες για το αντι-ηγεμονικό και αυτοθεσμισμένο κοινωνικό φαντασιακό, έρχονται από αιώνες πίσω και αφορούν κοινωνίες με μέλλον και όχι απλοϊκά τις κοινωνίες του μέλλοντος.

      • Ο/Η Ε.Θ λέει:

        Αναφέρεσαι με πολύ συγκεκριμένο τρόπο στο ΚΚΕ και η αναφορά σου γίνεται σε αντιδιαστολή με την ΧΑ την οποία τελικά καταφέρνεις να παρουσιάσεις ως τον μοναδικό παράγοντα ανατροπής. Μπορεί τώρα να λες ότι είναι δήθεν αλλά στη δεύτερη παράγραφο του κειμένου σου δήθεν είναι το ΚΚΕ (..».παρά τη συγκρότηση που έχει στο δρόμο»…). Είναι πολύ ύπουλο το κείμενό σου. Από τη μια αξιοποιείς υπογείως την αντιεπιστημονική θεωρία των δυο άκρων και από την άλλη εντέχνως παρουσιάζεις τη ΧΑ ως αντισυστημική δύναμη (παρά τα όσα αναφέρεις στην αρχή περί εγκληματικής οργάνωσης). Άλλωστε μπορεί κανείς να θεωρήσει με βάση αυτά που γράφεις ότι έτσι όπως έγιναν τα πράγματα η ανατροπή θα γίνει από τους εγκληματίες. Χρειάζονται λοιπόν καθαρές κουβέντες που και αυτές μόνο το ΚΚΕ τις λέει: Η ΧΑ είναι ναζιστική οργάνωση, δηλαδή είναι μια δύναμη που αποτελεί το μακρύ χέρι των καπιταλιστών, το μαστίγιο του συστήματος και για αυτό είναι και εγκληματική. Καμιά ανατροπή δεν πρόκειται να επιφέρει. Ο ρόλος της είναι ένας: να τσακίσει όποιον αντιστέκεται. Μπορεί αυτά για την αφεντιά σου να είναι απλοϊκά, αυτή είναι η ουσία.

Άποστολή άρθρου μέσο Email