Τέχνη και Πολιτική την σήμερον εσπέραν

ΙΣΑΑΚ ΣΟΥΣΗΣ ΙΣΑΑΚ ΣΟΥΣΗΣ • 16 Οκτωβρίου 2015

 

Ιστορικά δράματα

To φαινόμενο που επισημαίνω, παρατηρείται κυρίως σε sites στο διαδίκτυο, σε σελίδες πολιτικής, στο facebook, αλλά και σε εφημερίδες ευρείας κυκλοφορίας . Εκεί που απολαμβάνεις την πυκνή ειδησεογραφία και την πολιτική ανάλυση, αίφνης στη μέση του πουθενά και κάτι καλλιτεχνικό, ένας ποιητής, μια τραγουδίστρια, ένας σταρ.. Ασύνδετα όμως, όπως τότε που με ένα εισιτήριο έβλεπες δυο έργα, ένα σεξ κι ένα καράτε , συμπληρωματικά.Η τέχνη βέβαια έχει δυο βασιλικούς δρόμους να συνδέεται με την πολιτική ( και την εξουσία ). Ή να την υπηρετεί δουλοπρεπέστατα, ή να την αποδομεί ανελέητα. Παλιότερα (λέμε) έπαιζαν αλλιώς οι τρεις πόλοι, καλλιτέχνης , εξουσία, κοινό. Ο καλλιτέχνης φερ΄ ειπείν έκλεινε το μάτι – όπως το συνηθίζουν και άλλα επαγγέλματα – και στους δυο άλλους. Με την εξουσία είχε να συνομιλήσει για την ευφυΐα και το χάρισμα του και φυσικά για τον μισθό του, με το κοινό να παραστήσει τον υμνητή ή την αντιπολίτευση της δυναστείας, με τρόπο ώστε ό ίδιος να συγχέεται πότε με την εξουσία, πότε με το κοινό. Αυτά βέβαια συμβαίναν παλιά, τότε που τους καλλιτέχνες τους θάβανε χώρια απ΄ τους ανθρώπους και ήταν δαχτυλοδειχτούμενοι και δεν είχανε τότενες η κάθε μια οικογένεια από έναν άνεργο κι έναν καλλιτέχνη, πολύ συχνά τα δύο σε ένα. Σε εκείνη την ρομαντική εποχή ανήκει και ο Μακμπέθ που παίζεται στις κινηματογραφικές αίθουσες αυτή τη στιγμή και αναρτώ το τρέιλερ με τον Φασμπέντερ που πρωταγωνιστεί και έχει κερδίσει και γυναικείο και αντρικό κοινό.

 Αλλά στις σελίδες και στα sites, με βαριά ειδησεογραφία κι ανάλυση , το καλλιτεχνικό λειτουργεί σαν το εξωτικό στοιχείο, κάτι σαν ο φανταστικός καλύτερος κόσμος και η άλλη πλευρά του ιδίου νομίσματος, ενώ είναι η ίδια πλευρά του ίδιου νομίσματος κι αυτό δεν εξαρτάται από ποια πλευρά θα ξυπνήσεις.Είναι όμως και πολλές οι περιπτώσεις που σκέπτομαι καλύτερα να ασχολιότανε με τις ειδήσεις ο Μπρεχτ, και οι αρθρογράφοι να έβγαιναν στο γυαλί , στο πάλκο, για βόλτα εν ανάγκη, με έτοιμο γραμμένο τον ρόλο από κάποιον που να σκαμπάζει τα τερτίπια της σκηνής.

 

Κλιπάκια

Το σποτάκι υποψηφιότητας για αρχηγός της Νέας Δημοκρατίας του Άδωνι Γεωργιάδη έχει πολλαπλή χρησιμότητα. Νέοι μουσικοί μπορεί να συνειδητοποιήσουν που ενδέχεται να κολλήσουν μουσικές του ύψους που χρησιμοποιεί το clip . Νέοι σκηνοθέτες τι να αποφεύγουν στην οπτικοποίηση ιδιαίτερα των νέων τραγουδοποιών του λίβινγκ ρουμ. Αν δεν υπάρχει μπάτζετ τόσο το καλύτερο , αν δεν μπορούν να είναι ευρηματικοί, ευτυχία, ας κινηματογραφούν σκέτο τον καλλιτέχνη, μπορεί να βοηθήσει σε μια επιστροφή στο άκουσμα, μια υποβαθμισμένη από την όραση λειτουργία. Μιας και όπως και να το κάνουμε, η μεγάλη συνεισφορά των clips οδήγησε κατά κύριο λόγο σε τραγούδια που δεν βλέπονται και δεν ακούγονται.

¨Όπως και νάχει να προσέχουν. Κι ο Λάνθιμος από βίντεο κλιπ ξεκίνησε

 Το clip που αναρτώ με τον θρυλικό σαξοφωνίστα Τσετ Μπέικερ δεν έχει καμιά σχέση με το περιεχόμενο της ανάρτησης, όπως και τα μουσικά κλιπς των τραγουδιών συνήθως.

Μαθαίνω κι εγώ.

Ετικέττες: , ,

Διαφήμιση

Τα σχόλια δεν είναι διαθέσιμα

Άποστολή άρθρου μέσο Email