Πέθανε ο Ανταίος Χρυσοστομίδης

H κηδεία του, τη Δευτέρα 17 Αυγούστου, στο Α΄ Νεκροταφείο

ΗΜΕΡΟΔΡΟΜΟΣ ΗΜΕΡΟΔΡΟΜΟΣ Πολιτισμός • 16 Αυγούστου 2015

Πέθανε τα ξημερώματα της Παρασκευής  ο Ανταίος Χρυσοστομίδης, δημοσιογράφος, συγγραφέας και μεταφραστής. 

Ο Ανταίος Χρυσοστομίδης, γιός του Σοφιανού Χρυσοστομίδη,  γεννήθηκε το 1952 στο Κάιρο της Αιγύπτου. Το 1969 φεύγει για σπουδές στην Ιταλία. Παίρνει το πτυχίο της Αρχιτεκτονικής Σχολής του Πανεπιστημίου Ρώμης το 1978. Δουλεύει στην Αθήνα ως αρχιτέκτονας μέχρι το 1982. Την ίδια περίοδο αρχίζει να μεταφράζει από την ιταλική γλώσσα, στην αρχή δοκίμια και στη συνέχεια λογοτεχνικά έργα. Το 1983 αρχίζει να εργάζεται ως δημοσιογράφος στο περιοδικό «Ένα». Στη συνέχεια εργάστηκε ως διευθυντής σε διάφορα περιοδικά μαζικής κυκλοφορίας. Η δημοσιογραφική του ενασχόληση συνεχίστηκε μέχρι σήμερα στην εφημερίδα «Αυγή», στην οποία υπέγραφε κάθε Κυριακή μια ολόκληρη σελίδα με τον τίτλο «Περιδιαβάζοντας».

Από το 1998 εργάστηκε ως διευθυντής του τμήματος Ξένης Λογοτεχνίας στις εκδόσεις «Καστανιώτη». Το 1999 δημοσίευσε μαζί με τον Αντόνιο Ταμπούκι το βιβλίο «Ένα πουκάμισο γεμάτο λεκέδες» (‘Αγρα). Από το 2000 δίδασκε σε μεταπτυχιακά τμήματα του Πανεπιστημίου Αθηνών καθώς και στο ΕΚΕΜΕΛ πρακτική μετάφρασης. Το 2003 βραβεύτηκε με το Κρατικό Βραβείο Ξένης Λογοτεχνικής Μετάφρασης. Το 2004 το Ιταλικό Κράτος, τιμώντας τον για τις προσπάθειές του για την εξάπλωση της ιταλικής κουλτούρας, του απένειμε τον τίτλο του Ιππότη Εργασίας. Από το 2006 έως το 2013 παρουσίασε με τη Μικέλα Χαρτουλάρη στην ΕΡΤ την τηλεοπτική σειρά «Οι κεραίες της εποχής μας», συστήνοντας στο ελληνικό κοινό πολλούς από τους διαπρεπέστερους σύγχρονους ξένους λογοτέχνες.

Η κηδεία του Ανταίου Χρυσοστομίδη θα γίνει τη Δευτέρα στις 12:00 ώρα από το Α Νεκροταφείο και η οικογένεια του επιθυμεί αντί στεφάνων, τα χρήματα να διατεθούν για την υποστήριξη του έργου των Γιατρών Χωρίς Σύνορα.

Ετικέττες: , , ,

Διαφήμιση

Ekdoseis Topos

Διαφήμιση

Ένα Σχόλιο - "Πέθανε ο Ανταίος Χρυσοστομίδης"

  1. Ο/Η Αννα Δεληγιάννη-Τσιουλπά λέει:

    Αγαπητέ Ανταίε, ο θάνατος ήγγικε και νυν έστι Σήμερα ,οι κεραίες του έργου σου χαμηλώνουν για να βρούμε το χρόνο να σε αποζητήσουμε στο μυαλό μας ,μιας και οι καιροί δεν είναι αυτοί που ονειρεύτηκες και δεν καταλαβαίνουν τι σημαίνει η απώλειά σου! Πρώτα θέλω να σκεφτώ τη μορφή σου, ως εικόνα στο άλμπουμ των δημιουργών, που έκαναν γνωστή τη χώρα τους στα πέρατα της οικουμένης !Μετά θέλω να ακούσω ,να φέρω στ’ αφτιά μου τη χροιά της φωνής σου ,την ιδιαίτερη που έφερνε τον κάθε λογοτέχνη , σε κατάσταση σχεδόν εξομολογητική, γιατί εσύ τον προσκαλούσες και τον προκαλούσες, να πει κι εκείνα ακόμη τα μυστικά της δικής του συγγραφικής δραστηριότητας ,εκείνα που αποκρύπτονται άλλως ,σε μια συνωμοσία σιωπής. Το ύφος σου και το ποιόν της γραφής και του λόγου σου απομένουν σε εμάς ,στον κόσμο ,ως μνήμη εξαιρετική, μιας και το επέκεινα έχει αυτή την ιδιότητα, να βαδίζεις καλοτάξιδε, στις ουράνιες διαδρομές κι εμείς συμβιβασμένοι με το «πάντα ματαιότης» να είμαστε κοντά σου ,ανθρωπιστή και κήρυκα του πνεύματος ,μέσα από το έργο σου! Αδερφέ μας Ανταίε, κι αν σε τούτες τις όχθες του καιρού κυλάει αγαλήνευτο το δάκρυ ,κι αν δεν θέλουμε να σκεφτούμε το κενό που αφήνει η απουσία σου ,κι αν σκυθρώπιασε το πνεύμα μας μπρος στο χαμό σου ,κι αν μας τρομάζει ο θάνατος ,άλλη επιλογή δεν έχουμε παρά να σ’ αποχαιρετήσουμε με την ευχή να μείνει για πάντα αθάνατος ο θάνατός σου! Αιώνια η μνήμη σου! Άννα Δεληγιάννη-Τσιουλπά Εκπαιδευτικός ,συγγραφέας,κριτικός

Άποστολή άρθρου μέσο Email