Ευπειθώς αναφέρω

ΔΗΜΗΤΡΑ ΜΥΡΙΛΛΑ ΔΗΜΗΤΡΑ ΜΥΡΙΛΛΑ Πολιτισμός • 17 Δεκεμβρίου 2014

Οποιος νομίζει ότι το κράτος, αυτό το αστικό κράτος, φροντίζει να ελέγχει ασφυκτικά τα ΜΜΕ μόνο ως προς το μέρος που αφορά τη διαχείριση της πολιτικής πληροφορίας και των ειδήσεων που αφορούν στη πολιτική ζωή της χώρας πλανάται πλάνη οικτράν.

Για να είναι κράτος σωστό και όχι παιδική χαρά οφείλει να τα ελέγχει όλα. Τα μικρά, τα μεγάλα, το πρωτεύοντα, τα δευτερεύοντα. Επειδή, λοιπόν, η πολιτιστική κληρονομιά τελευταία αποτελεί μεγάλο και λαχταριστό φιλέτο το Υπουργείο Πολιτισμού θεώρησε υποχρέωσή του να ελέγχει  και ό, τι διοχετεύεται στα ΜΜΕ που αφορά σε αυτό τον τομέα. Εξάλλου, η περίπτωση της Αμφίπολης αποτέλεσε μεγάλο σχολείο ελεγχόμενης πληροφόρησης (και παραπληροφόρησης) με προαποφασισμένη και προσυμφωνημένη στόχευση. Γιατί, λοιπόν, να μη αξιοποιηθεί αυτή η τεράστια εμπειρία κτηθείσα εν τω στρατεύματι στο σύνολο την αρχαιολογικών θεμάτων;

Και για να μην χάνεται πολύτιμος χρόνος η Γενική Διεύθυνση Αρχαιοτήτων και Πολιτιστικής Κληρονομιάς απέστειλε εγκύκλιο προς όλες τις υπηρεσίες προς γνώση και συμμόρφωση. Σημειώνουμε, ότι η διαχείριση των μνημείων είναι μια κατ’ εξοχή πολιτική υπόθεση στην οποία η εκάστοτε πολιτική ηγεσία θέλει να έχει τον πρώτο  λόγο ακόμα κι αν αυτό σημαίνει σύγκρουση με τους καθ’ ύλην αρμόδιους, δηλαδή τους επιστήμονες που ασχολούνται με το αντικείμενο.  Τους λέει η εγκύκλιος λοιπόν:

«Η δημοσιοποίηση αρχαιολογικού υλικού διεθνή, εθνικά, τοπικά ΜΜΕ ή στο διαδίκτυο απαιτεί την εκ των προτέρων ενημέρωση της Γενικής Διεύθυνσης Αρχαιοτήτων ή της Γενικής Γραμματέως του ΥΠΠΟΑ προκειμένου να χορηγηθεί η σχετική έγκριση ή μη. Επιπροσθέτων το προαναφερόμενο υλικό σε καμία περίπτωση δεν είναι δυνατόν να κοινοποιείται στα μέσα κοινωνικής δικτύωσης (facebook, twitter, blogs)».

Δηλαδή, η ενημέρωση για ένα κατ’ εξοχή κοινωνικό αγαθό, κτήμα της κοινωνίας πρέπει να περνάει από το κόσκινο της πολιτικής ηγεσίας. Οι αρχαιολόγοι, δε, πριν τολμήσουν να δώσουν οποιαδήποτε πληροφορία για ένα αρχαιολογικό έργο είναι υποχρεωμένοι να υποβάλλουν το υλικό τους σε μία κρισάρα που, ας μη γελιόμαστε, θα είναι πολιτική και ιδεολογική. Αλλωστε, το λέει  ξεκάθαρα η εγκύκλιος «στην περίπτωση παρουσίασης πληροφοριακού υλικού στα ΜΜΕ αυτό επίσης πρέπει να κατατίθεται στη Γενική Διεύθυνση Αρχαιοτήτων προκειμένου να διασφαλιστεί μια κοινή διαδικασία αντιμετώπισης η οποία θα συμβάλει αφενός στην κατάλληλη προβολή της πολιτιστικής κληρονομιάς της χώρα και αφετέρου στην ορθή ανάδειξή της».

Σε αυτό το πλαίσιο, λοιπόν, προφανώς δεν υπάρχει περιθώριο οι αρχαιολόγοι που χειρίζονται αρχαιολογικές έρευνες και έργα να εκφράσουν άλλη άποψη από την κυρίαρχη της πολιτικής ηγεσίας. Δεν είναι για παράδειγμα δυνατόν να υπάρχει άλλη άποψη από εκείνη που θέλει τους ιδιώτες να εμπλέκονται οικονομικά σε έργα ανάδειξης αρχαιολογικών χώρων, όπως για παράδειγμα το Ιδρυμα Νιάρχος στον Κεραμεικό και στη Βραυρώνα, εφ’ όσον αυτή είναι η κεντρική πολιτική κατεύθυνση όχι μόνο του ΥΠΠΟ, αλλά και της κυβέρνησης συνολικά. Η επικοινωνία, δε, των αρχαιολόγων με τα ΜΜΕ θα περνάει οπωσδήποτε μέσα από την πολιτική ηγεσία και θα ελέγχεται από αυτή.

Οσο για τα ενημερωτικά δελτία τύπου θα αποστέλλονται μόνο εφ’ όσον πρόκειται για θέματα που κρίνονται «μείζονος σημασίας». Και με ποια κριτήρια, άραγε, ονομάζεται κάτι ως «μείζονος σημασίας»; Για το πολύ σπουδαίο βυζαντινό σταυροδρόμι στο Μετρό της Θεσσαλονίκης, εύρημα εξαιρετικής αρχαιολογική και ιστορικής σημασίας, με μεγάλη βαρύτητα για την ιστορία της πόλης, το Υπουργείο Πολιτισμού δεν χαλάλισε ούτε ένα Δελτίο Τύπου. Αντίθετα χαλάλισε πολύ κόπο για να μην δυσαρεστήσει τον εργολάβο. 

Για την Αμφίπολη ουκ έστιν αριθμός δελτίων τύπου. Και βέβαια δεν εννοούμε ότι το εύρημα δεν είναι σημαντικό, αλλά στην προκειμένη περίπτωση έπρεπε να εξυπηρετηθεί μία πολιτική και ιδεολογική στόχευση.  Ετσι, λοιπόν, για χάρη της Αμφίπολης δημιουργήθηκαν δεκάδες λογαριασμοί στο facebook, δεκάδες site και blogs, μέχρι και βιβλία κυκλοφόρησαν από τον κυριακάτικο τύπο, αλλά εδώ το ΥΠΠΟ δεν παρενέβη, αν και όφειλε διότι πρόκειται για χρήση αδημοσίευτου επιστημονικού υλικού το οποίο χρησιμοποιείται για εμπορικούς σκοπούς, χωρίς τον έλεγχο της πολιτείας. Δεν παρενέβη, διότι η υστερία περί της Αμφίπολης εξυπηρετούσε τα σχέδια.

Ερχεται, λοιπόν, η Γενικής Διεύθυνση Αρχαιοτήτων και επιχειρεί να θέσει υπό ασφυκτικό έλεγχο μία αρχαιολογική υπηρεσία που έχει ήδη συρρικνωθεί, απαξιωθεί, ευτελιστεί και που με τον νέο Οργανισμό του ΥΠΠΟ έχει υποβαθμιστεί σε απλό διεκπεραιωτή. Σε αυτή την υπηρεσία το μόνο που έλειπε ήταν το φίμωτρο και η λογοκρισία. Εγινε κι αυτό….  Το δόγμα νόμος και τάξη πρέπει να εφαρμοστεί παντού για να είναι αποτελεσματικό.

Δείτε  εδώ την εγκύκλιο  

Διαφήμιση

Αφήστε μια απάντηση

Η ηλ. διεύθυνσή σας δεν δημοσιεύεται. Τα υποχρεωτικά πεδία σημειώνονται με *

Άποστολή άρθρου μέσο Email